Księżniczka i bankier - ósma rocznica ślubu księżniczki Madeleine i Christopher'a O'Neill
2021/06/08
Był sierpień 2009 roku i wszystko wskazywało, że w nadchodzącym roku Szwecję czekają dwa królewskie śluby - Następczyni Tronu oraz jej młodszej siostry, księżniczki Madeleine. Po trwającym osiem lat związku, zaręczyny szwedzkiej księżniczki z adwokatem Jonasem Bergstrom'em były nieuniknione. Nikt już nie zastanawiał się czy będą miały miejsce, ale kiedy się odbędą. 11 sierpnia do Solliden przybyły tłumy dziennikarzy i fotoreporterów a para udzieliła krótkiego wywiadu. Wyglądapi na szczęśliwych i zakochanych, do zaręczyn doszło na Capri kilka tygodni wcześniej.
Dwór królewski ogłosił, że wybrankowi księżniczki po ślubie będą przysługiwać tytuły księcia Hälsingland i Gästrikland, czyli takie jak jego narzeczonej oraz, że będzie pracował na rzecz monarchii. W wywiadzie udzielonym szwedzkiej prasie para królewska nie kryła zadowolenia szczęściem córek, cieszymy się, że nasze córki znalazły partnerów z którymi chcą iść przez życie. Wesele zaplanowano na drugą połowę 2010 r. szybko jednak przesunięto datę ze względu na wiele uroczystości w jednym okresie czasu, a przede wszystkim kosztowny i ogromny ślub starszej siostry Madeleine, Victorii. Pomimo pojawiających się plotek o kryzysie w związku, a nawet zdjęć, które wskazywały, że przyszli małżonkowie uczęszczają na terapię dla par dwór królewski milczał. Sama królowa Silvia w kwietniu 2010 roku stwierdziła, że wszystko jest w porządku. Już kilkanaście dni później wybuchła bomba, której nikt się nie spodziewał. Wyszło na jaw, że Jonas pod fałszywym nazwiskiem udał się na wakacje i nawiązał romans z norweską modelką. 24 kwietnia 2010 roku dwór oficjalnie poinformował o zerwaniu zaręczyn. Jedyną pamiątką po Jonas'ie pozostał Zorro, ukochany pies księżniczki, którego otrzymała od niego w prezencie. Niedługo po zerwaniu, prasa ponownie zawrzała po aferze wywołanej na komisariacie policji przez Jonas'a, ponieważ ten chciał zaprać psa. Po tym incydencie prawnie przyznano Madeleine opiekę nad pupilem. Sytuacji nie poprawiła jedna z najbliższych przyjaciółek Madeleine, Stephanie, w której ramionach znalazł pocieszenie Jonas. Obecnie Jonas i Stephanie już od ośmiu lat są małżeństwem.
Księżniczka Madeleine przytłoczona wydarzeniami i nagonką mediów postanowiła przenieść się do Stanów Zjednoczonych. Wybór padł na Nowy Jork, gdzie z łatwością mogła wtopić się w tłum. Rozpoczęła prace dla fundacji królowej Silvii, World Childhood Foundation. W Stanach Zjednoczonych rozpoczęła nowy rozdział swojego życia, szybko zadomowiła się za wielką wodą, zmieniła kolor włosów, nieco schudła, zaczęła wychodzić z przyjaciółmi do popularnych klubów. Po prostu cieszyła się życiem.
 |
| Foto: Patrick Demarchelier / Kungl. Hovstaterna. |
Starszego o osiem lat amerykańskiego bankiera, Christopher'a O'Neill poznała jeszcze przed zamieszkaniem w USA. Jak wspominał sam O'Neill spotkali się po raz drugi we wrześniu 2010 roku. Spotkaliśmy się przez przypadek. Nasz wspólny przyjaciel zaprosił grupę znajomych do swojego domu na długi weekend. Po tym pozostaliśmy w kontakcie, a nasza znajomość rozwijała się powoli.(...) Nie wiedziałem od początku, że jest księżniczką, ale dowiedziałem się bardzo szybko. Oczywiście byłoby inaczej, gdybyśmy spotkali się w Szwecji. Nowy Jork to miasto pełne ludzi. Był całkowitym przeciwieństwem Jonasa. Dystyngowany dżentelmen szybko zdobył sympatię Madeleine, jednak ta nie była gotowa na kolejny związek. Chris zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia i postanowił, że nie odpuści. Jak zauważyli przyjaciele Chris jest szczęśliwy kiedy ona [Madeleine] jest przy nim. Na krótko po pierwszym spotkaniu Christopher wpłacił anonimowo 100 000 $ na rzecz World Childhood Foundation. Po pewnym czasie Madeleine dowiedziała się, że to był on, jak twierdzą znajomi była pod ogromnym wrażeniem jego życzliwości. Na początku 2011 roku byli już parą. Jak wspomina Chris, Zasadniczo prowadziliśmy w pewnym rodzaju równoległe życie. (...) Zawsze była między nami chemia, troska i poczucie humoru. To prawdziwa więź, którą każda para powinna mieć. Później wszystko potoczyło się szybko. Prasa dostrzegła ich kilkakrotnie na mieście. Sąsiedzi bankiera nieraz zauważyli Madeleine opuszczającą jego apartament w kamienicy w Est Village. Przyjaciele Christopher'a i jego współpracownicy również zauważyli zmianę. Christopher nie spędzał już całych dni w pracy, zawsze wychodził na lunch, nie zostawał po godzinach, był pogodniejszy i bardziej odprężony. Od kiedy skończył osiemnaście lat swoje życie poświęcał pracy, wszystko co osiągnął zawdzięczał, sobie, swojej determinacji i wytrwałości. Po blisko 20 latach życia za biurkiem był gotowy na założenie rodziny. Na przełomie lutego i marca Szwedzi poznali nowego partnera księżniczki. Hiszpański turysta nagrał telefonem komórkowym księżniczkę Madeleine i nieznanego mężczyznę w Central Park Boathouse. Na nagraniu widać, parę siedzącą przy barze, a księżniczka czule pociera ramię nowego przyjaciela. Filmik szybko stał się hitem w Szwecji. W czerwcu 2011 roku wynajęli razem apartament w nowym Jorku, a w październiku 2012 roku dwór ogłosił zaręczyny. Szwedom narzeczony wydał się nieco zbyt poważny, zdystansowany, niektórym nawet gburowaty. Część z nich zmieniła zdanie w dniu ślubu pary, kiedy O'Neill nie mógł powstrzymać łez wzruszenia, inni dopiero po emisji programu Skavlan w grudniu 2015 roku.
Ślub zaplanowano na czerwiec 2013 roku, tym razem wszystko przebiegło zgodnie z planem. 7 czerwca miała miejsce uroczysta kolacja w Grand Hotelu. 8 czerwca w Kaplicy Zamku Królewskiego para złożyła uroczystą przysięgę. Ślub odbył się w obrządku ekumenicznym. W przeciwieństwie do Jonasa, Chris sam chciał utrzymać rodzinę i nie wyobrażał sobie zawieszenia kariery. Ponadto jako katolik nie zdecydował się na zmianę wyznania, co jednoznacznie wykluczało możliwość przyjęcia książęcego tytułu. Ślub pary był najbardziej prywatny z ostatnich w szwedzkiej rodzinie królewskiej. Szwedzi mogli zobaczyć transmisję z ceremonii oraz śledzić paradę ulicami Sztokholmu, przyjęcie w Pałacu Drottningholm miało charakter prywatny.
8 czerwca był wymarzonym dniem, Madeleine w towarzystwie najbliższych szykowała się do ślubu. Po prostu włożę suknię ślubną i usłyszę, jak dzwony kościelne zaczynają dzwonić. Tak to sobie wyobrażałam. A ja stoję w sukni i jest... po prostu za duża. Jest ogromna! I czuję się trochę jak Askungen, ponieważ Valentino przywiózł ze sobą tych Włochów, którzy szyli suknię, a oni mieli po 1,40 wysokości, biegali jak małe myszki i zwężali razem całą suknię podczas gdy tata stał cierpliwie w drzwiach. W ostatniej chwili wszystko było w porządku! Ale było trochę nerwowo, gdy dzwoniły dzwony, a oni wciąż wszywali suknię. W obliczu wszystkich przygotowań księżniczka schudła zaledwie przez kilka dni. Jednak kiedy pojawiła się w Kaplicy nikt nie mógł zauważyć, że przed chwilą Panna Młoda przeżywała ogromny stres. Wszystkie oczy były skierowane na narzeczonych i Pana Młodego, który nie mógł ukryć emocji. Prawie zemdlałem na pięć minut przed ceremonią. To jest przytłaczające dla każdego pana młodego, stanąć przed rodziną i przyjaciółmi. Zobaczyć ludzi, których kochasz najbardziej na świecie, którzy przyszli, aby uczestniczyć w tym ważnym dniu. Wtedy nie widzisz kamer telewizyjnych i operatorów. Pamiętam, że pomyślałem sobie: „Proszę, nie zasłabnij, proszę nie zasłabnij”, ale potem, gdy drzwi się otworzyły i zobaczyłem Madeleine wszystko zniknęło. Była tylko ona.
 |
| tumblr |
Suknię księżniczki zaprojektował sam Garavani Valentino. Chociaż w 2008 roku wycofał się z pracowni przygotowuje tak szczególne projekty jak ten. Sam stwierdził, że praca z księżniczką Madeleine była bardzo łatwa. Jest bardzo uroczą dziewczyną. Jest nowoczesna, zabawna, pełna energii i entuzjazmu i jest taka piękna! To była przyjemność i zaszczyt. Kreacja została wykonana z jedwabnej organdyny i koronki Chantilly w kolorze kości słoniowej z czterometrowym trenem. Towarzyszący temu sześciometrowy welon pokryty był kwiatami z koronki Chantilly i obszyty jedwabnym tiulem. Do niej Madeleine wybrała Modern Fringe Tiara, którą przyozdobiono świeżymi kwiatami pomarańczy. Modern Fringe Tiara to stosunkowo niedawny nabytek w szwedzkiej kolekcji. W latach '80 zaczęła nosić ją królowa Sylvia, spekuluje się więc, że był to prezent od króla. Trybunał odnosi się do tiary jako własności prywatnej i prawdopodobnie po ślubie pary została ona podarowana księżniczce Madeleine, która jest obecnie jedyną osobą noszącą tą tiarę.
Do tego Madeleine dobrała diamentowe kolczyki Vasa z misterną zawieszkę w kształcie brioletki w diamentowej oprawie. Ich projekt pochodzi z XVIII wieku, z czasów, gdy monarchia szwedzka znajdowała się w niepewnej sytuacji. Kolczyki pierwotnie należały do królowej Lovisy Ulriki, żony króla Adolfa Frederika (1710-1771). Adolf Fredrik należał do rodu Holstein-Gottorp, ale jego syn, król Gustaf III, chciał wykorzystać powiązania rodzinne z wcześniej panującą dynastią Wazów, ogłaszając się nawet królem rodu Wazów. Dlatego kolczyki są zwykle nazywane „Kolczykami Vasa”. Syn Gustafa III, król Gustaf IV Adolf, został obalony w zamachu stanu z 1809 roku, po katastrofalnej wojnie z Rosją, w wyniku której utracił jedną trzecią ziem szwedzkich. Wygnana ze Szwecji rodzina Holstein-Gottorp zabrała ze sobą biżuterię królewską, w tym również te diamentowe kolczyki do Szwajcarii. Ostatecznie Szwecja wybrała nowego króla: Jeana Baptiste Bernadotte, który w 1818 r. został koronowany na króla Carla XIV Johana. Pod koniec XIX wieku Kolczyki Wazów znalazły się z powrotem w szwedzkich rękach. W 1881 r. właścicielką kolczyków była wnuczka Gustafa IV Adolfa, królowa Saksonii. Jej kuzynka, księżniczka Victoria z Baden, została zaręczona z następcą szwedzkiego tronu, księciem Gustafem z dynastii Bernadotte. Podobnie jak królowa Saksonii, księżniczka Victoria była członkiem rodziny Holstein-Gottorp jako prezent ślubny od królowej Saksonii otrzymała właśnie kolczyki Vasa. Był to hojny, symboliczny gest: poprzez swoje małżeństwo Victoria połączyła linie Holstein-Gottorp/Waza i Bernadotte.
Na ręku Madeleine można było rozpoznać bransoletkę księżnej Lilian. Księżna była ukochaną ciocią rodzeństwa, która zastępowała Victorii, Madeleine i Carlowi Philipowi babcię. Lilian zmarła w marcu 2013 roku, a Madeleine i Victoria chciały ją uhonorować na ślubie zakładając biżuterię, którą otrzymały od niej w spadku. Victoria nosiła tiarę księżnej Lilian, z kolei Madeleine właśnie tą bransoletkę.
W bukiecie Panny Młodej znalazły się róże Austin, Schneewittchen, Winchester Cathedral i Alabaster, konwalie i tradycyjny mirt z Sofiero, który możemy dostrzec również we włosach. Sprowadziła go do Szwecji, Margaret Connaught po ślubie ze szwedzkim następcą tronu w 1905 roku.
Oprawę muzyczną zapewniła m.in. sama Marie Fredriksson z zespołu Roxette, śpiewająca po szwedzku piękny utwór Ännu Doftar Kärlek oraz znany w kraju Peter Jöback, który zaśpiewał po angielsku The First Time Ever I Saw Your Face. Oprócz tego na ślubie można było usłyszeć szwedzką muzykę ludową. Księżniczka szła do ołtarza przy dźwiękach Marszu weselnego z Gotlandii. Jak wiadomo Leonore nosi tytuł księżnej tej prowincji. Podobno jest to jedna z ulubionych prowincji Madeleine stąd wybór tego marszu i po niespełna roku prowincji dla ich pierwszej córeczki. Uczniowie Szkoły Muzycznej Adolfa Fredrika zapewnili niezapomnianą aranżację tego utworu. Para młoda opuściła Kaplicę w dźwiękach kolejnego tradycyjnego marszu ślubnego z Delsbo. Nabożeństwo poprowadził Naczelny Kapelan Dworu Królewskiego i emerytowany biskup Lars-Göran Lönnermark oraz Wikariusz Dworu Królewskiego, Kapelan Nadworny Michael Bjerkhagen. Drużbą Christopher'a O'Neilla był Cedric Notz z którym Chris przyjaźni się od dzieciństwa. Zgodnie z tradycją Madeleine nie miała świadkowej. Na małe druhny i paziów wybrano Lillie von Horn, siostry bliźniaczki Anaïs i Chloe Sommerlath, Louis'a i Chiarę Abensperg und Traun oraz Jasper'a D'Abo. Ich stroje zaprojektowali projektancji modnej szwedzkiej marki Livly. Dziewczynki miały na sobie jedwabne sukienki z pasami z tafty. Opaski ozdobione były perłami, ręcznie robionymi papierowymi kwiatami i florystyczną taśmą. Chłopcy mieli na sobie wełniane spodnie i marynarki z zielonymi detalami z jedwabnej tafty i srebrnymi wstążkami.
 |
| Photo: Ewa-Marie Rundquist, The Royal Court |
Warto dodać, że po lewej stronie ołtarza znajdowała się korona księżnej Hedvig z 1778 r. Ta sama korona stała przy chrzcielnicy, kiedy księżniczka Madeleine była chrzczona. Koronę ułożono na poduszce ze ślubu Gustafa IV Adolfa i Fredriki Dorotei Wilhelminy z 1797 roku. Christopher O'Neill wstępując w związek małżeński otrzymał Order Gwiazdy Północnej. Co prawda król wręczył go przyszłemu zięciowi dwa dni przed ceremonią, jednak do czasu ślubu było to tajemnicą.
Największa jest miłość. Zachowajcie te słowa również w waszych sercach, mając pewność, że Boża miłość nigdy was nie opuści - mówił w kazaniu Naczelny Kapelan Dworu Królewskiego Lars-Göran Lönnermark.
Po zakończeniu ceremonii małżonkowie pozdrowili zebranych pod Zamkiem oraz udali się na paradę ulicami Sztokholmu. Młoda para przejechała obok Slottsbacken, Skeppsbron, Strömbron, Strömgatan, Norrbro, Slottskajen, Myntgatan i Wrangelska Backen, aż do Evert Taubes Terrass na Riddarholmen, gdzie przesiedli się na łódź i wraz z resztą gości weselnych udali się na prywatne przyjęcie do Pałacu Drottningholm.
8 czerwca dla księżniczki Madeleine i jej męża to nie tylko dzień ślubu. Dokładnie rok po ślubie, 8 czerwca 2014 roku, w Kaplicy Pałacu Drottningholm ochrzczona została najstarsza córka pary, księżniczka Leonore. Cztery lata później, 8 czerwca 2018 roku miał miejsce chrzest ich trzeciego dziecka, księżniczki Adrienne.
"Dziękuję za podarowanie mi mojego księcia" - 10 rocznica ślubu księżniczki Victorii i księcia Daniela
2020/06/19
|
| Mikael Jansson. / https://www.facebook.com/Kungahuset |
Dokładnie dziesięć lat temu cała Szwecja cieszyła się na ślub przyszłej królowej i chłopaka z ludu - Daniela Westlinga. Pół miliona Szwedów i przyjezdnych z całego świata zebrało się na ulicach Sztokholmu, aby być z młodą parą w tym szczególnym dniu.
 |
| Photo: Elisabeth Toll, Kungl. Hovstaterna |
Data ślubu nie została wybrana przypadkowo. 19 czerwca na ślubnym kobiercu stanęło kilka królewskich par z dynastii Bernadotte. 19 czerwca 1976 roku ślub wzięli król Carl Gustaf i Silvia Sommerlath, w związku z czym dzisiaj przypada czterdziesta czwarta rocznica ich ślubu. Przed dziesięcioma laty monarcha nie zapomniał wspomnieć o tym w przemówieniu: moja droga ukochana żono. Dzisiaj jest nasza rocznica ślubu. Pragnę ci pogratulować w tym wielkim dniu i przekazać Ci moje serdeczne podziękowanie za wsparcie i miłość jakimi obdarzałaś mnie przez kolejny rok. Dzięki Tobie i Twojej miłości, mogę patrzeć w przyszłość z wielką ufnością.
19 czerwca ma wymiar niezwykle symboliczny, pierwsza parą, która stanęła na ślubnym kobiercu był Joseph François Oscar Bernadotte znany później jako król Oscar I, syn Carla XIV Johana - pierwszego króla Szwecji z dynastii Bernadotte - oraz córka wicekróla Italii, Josephine. Para pobrała się w pałacu Leuchtenbergów w Monachium, 22 maja 1823 roku. Na ślubie zabrakło królowej Bawarii, Teresy, która uznała, że Oscar nie ma w swoich żyłach królewskiej krwi. Co ważniejsze ceremonią ślubną powtórzono w Sztokholmie, 19 czerwca tego samego roku. Oscar I i Josephie doczekali się piątki dzieci. Najstarszy syn, panujący później jako Carl XV poślubił Louise Orańską, wnuczkę króla Niderlandów, 19 czerwca 1850 roku.
W maju 2010 roku dwór królewski oszacował koszt samego ślubu na około 20 milionów SEK, z czego połowę pokrywa rodzina królewska. Podczas rządowej prezentacji budżetu państwa 21 września 2009 roku ogłoszono, że państwo przekaże dodatkowe 5 milionów SEK na ślub w celu częściowego sfinansowania ślubu księżniczki Wiktorii, który jest wydarzeniem państwowym. Jednocześnie ogłoszono, że rząd zdecydował się przekazać Pałac Hadze jako prezent ślubny od rządu i od dnia ślubu jego mieszkańcami będzie młoda para, jednak pozostanie on własnością państwową. Zdecydowano również, że kwota przekazywana na utrzymanie dworu zostanie powiększona o 3,5 mln SEK tak, aby dwór mógł pokryć koszty utrzymania Pałacu Haga i remontu, który rozpoczął się niedługo po ogłoszeniu decyzji. Co ciekawe nawet republikanie optujący za zniesieniem monarchii nie zbojkotowali w pełni tego pomysłu. Pojawili się na królewskim ślubie oraz przesłali bardzo ciepłe gratulacje młodej parze. Nie od dziś wiadomo, że środowiska republikańskie nie mają powodów do bojkotowania pracy książęcej pary na rzecz Szwecji, a wręcz przeciwnie darzą ją sympatią i od lat kreują Następczynię Tronu na pierwszą kandydatkę na prezydent Szwecji po zniesieniu monarchii. Według szacunków Svensk Handel sprzedaż produktów związanych z młodą parą, tylko w przeciągu najbliższych tygodni wokół ślubu wyniosła około 2,5 miliarda SEK. Firma MediaPilot, zajmująca się analizą mediów, oszacowała, że ślub dał rozgłos na całym świecie o wartości ponad dwóch i pół miliarda SEK, gdzie najważniejszym krajem niosącym dochody były Niemcy. Warto zauważyć, że ślub był także pretekstem do renowacji Katedry w Sztokholmie i oczyszczenia wszelkich ornamentów i ścian po ponad 20 latach. Koszt oszacowano na 12,4 mln SEK jednak remont i tak byłby konieczny w przeciągu najbliższych lat.
Oprócz Pałacu Haga jako prezentu od rządu książęca para otrzymała prezent od szwedzkiego narodu, jakim był szklany zestaw zaprojektowany przez Erikę Lagerbielke na zamówienie szwedzkiego rządu i parlamentu. Naczynia, na których widnieje monogram lustrzany pary, składają się z pięciu części: kieliszków do szampana, kieliszków czerwonego wina, kieliszków do białego wina, kieliszków wina deserowego i kieliszków do wody. Łącznie zestaw składa się z 1000 kieliszków i zgodnie z przeznaczeniem prezentu znajduje się w Pałacu Haga i jest wykorzystywany podczas odbywających się tam przyjęć i uroczystości. Oczywiście to tylko mała część z prezentów jakie książęca para odebrała podczas szeregu specjalnie organizowanych audiencji. Pierwszy odbiór prezentów i gratulacji został połączony z ogłoszeniem zapowiedzi przedślubnych, 30 maja. Był to również dzień, który rozpoczął pierwsze uroczystości i wydarzenia w związku ze zbliżającym się ślubem. Już następnego dnia, 1 czerwca, odbyło się kolejne przyjęcie i odbiór prezentów. Tamtego dnia młoda para otrzymała między innym piękny portret księżnej Lilian, który po dziś dzień wisi w Pałacu Haga. Księżniczka Victoria i księżna Lilian były sobie bardzo bliskie. Księżniczka traktowała Lilian jako swoją babcię, a ich związek zawsze cechowała miłość i ciepło. Podczas zaręczyn Victoria nosiła broszkę, którą otrzymała od księżnej Liliana i księcia Bertila, a zaraz po konferencji prasowej do Villi Solbacken, aby spotkać się z Lilian i zdać jej relację z tego ważnego wydarzenia. Na tamtą chwilę, księżna nie pojawiała się już publicznie ze względu na stan zdrowia i postępującą chorobę Alzheimera. Przyszła para książęca otrzymała również kartę podarunkową na 100 000 pszczół od Szwedzkiego Stowarzyszenia Pszczelarzy. Był to kolejny, w pełni wykorzystany prezent, jak wiadomo książęca para od niespełna 10 lat produkuje i sprzedaje własny miód właśnie dzięki temu prezentowi. Dochody ze sprzedaży wspierają działalność charytatywną pary. Victorię niezwykle ucieszył ten prezent, gdyż bardzo lubiła odwiedzać pszczelarzy w trakcie letnich wakacji w Pałacu Solliden, kiedy była małą dziewczynką. (fotorelacja z 1 czerwca - KLIK). Kolejne przyjęcie odbyło się już 3 czerwca, tym razem na Zamek przybywali przedstawiciele organizacji i władz lokalnych. (zdjęcia z przyjęcia - KLIK). Pierwsze przyjęcie wieczorne z okazji zbliżającego się ślubu miało miejsce 16 czerwca, a młoda para w towarzystwie rodziców oraz rodzeństwa księżniczki spotkała się pokładzie statku z przedstawicielami wszystkich szwedzkich prowincji (fotorelacja - KLIK).
18 czerwca był niezwykle intensywny, po próbie ślubu księżniczka Victoria, już z narzeczonym udała się do sztokholmskiego Ratusza, gdzie premier z żoną wydali przyjęcie na cześć pary (fotorelacja - KLIK). Z kolei wieczorem odbył się uroczysty koncert oraz kolacja w sztokholmskim ratuszu. Księżniczka Victoria wybrała na tę okazję zapierającą dech suknię na jedno ramię od Eliego Saab. Wśród artystów występujących na scenie znalazł się zespół Roxette, który porwał do zabawy wszystkich zaproszonych, Orkiestra Filharmonii Królewskiej, Malena Ernman, Salem Al Fakir, Peter Jöback, Sarah Dawn Finer, Peter Mattei, Lisa Nilsson, The Real Group czy niezapomniany chór dziecięcy Adolfa Fredrika, który wzruszył do łez niemal wszystkich.
Wydarzenie komentowało 1960 w tym 756 zza granicy i z kolei szwedzka i niemiecka telewizja transmitowała na żywo na swoich kanałach przekazując obraz innym zagranicznym stacjom. Wesele była produkcją z największą liczbą kamer w historii telewizji Szwecji: 67 kamer telewizyjnych ze Szwecji nagrywało całe wydarzenie i około 20 zagranicznych firm produkcyjnych dołączyło do transmisji. Transmisję z samej ceremonii pokazywano na całym świecie, w Polsce TVN24 na żywo trwającą niespełna dwie godziny transmisję prosto ze Sztokholmu. Faktem jest, że ślub zafundował szwedzkiemu SVT największe dochody i oglądalność w historii szwedzkiej telewizji. Transmisja SVT, która trwała 16 godzin (!), skończyła się o 00.50, 20 czerwca 2010 r.
Na ślub zaproszono ponad 1100 gości. Ceremonia ślubna, zgodnie ze zwyczajami skandynawskich dworów królewskich, rozpoczęła się punktualnie o godzinie 16.00. Jak wspominała w wywiadzie duńska królowa Margrethe II jeśli uroczystości ślubne rozpoczynają się w dzień ale kończą wieczorem jak najbardziej wkładamy diademy. O 15.00 do Katedry zaczęli przybywać tak zwani "specjalni goście" usadzenie pod chórem, byli to przedstawiciele organizacji oraz stowarzyszeń związanych z narzeczonymi. Przybyciu gości i całemu nabożeństwu towarzyszyła wspaniała oprawa muzyczna. Można było usłyszeć chór dziewczęcy Adolfa Fredrika czy Królewską Filharmonię. Wszyscy z niecierpliwością oczekiwali na przybycie Panny Młodej z ojcem, którzy dotarli do Katedry najstarszym samochodem dworu królewskiego limuzyną Daimlera z 1950 roku, kupioną przez króla Gustafa V. Przy dźwiękach dzwonów kościelnych księżna koronna i król weszli do kościoła, podczas gdy orkiestra grała fanfary księżniczki Victorii, skomponowane na jej cześć.
We włosy księżniczki wpięto gałązkę mirtu, która jest ilustracją tego, jak ślub łączy ze sobą historię, rodzinę i przyszłość. - wspominała królowa. Mirt sprowadziła do Szwecji, Margaret Connaught po jej ślubie w 1905 roku. Była to jedyna tradycja z którą nie zerwała w dniu swojego ślubu. Tym samym stało się to tradycją królewskich panien młodych w Szwecji. Margaret podarowała roślinę jedynej córce, księżniczce Ingrid (późniejszej królowej Danii). Królowa Silvia podarowała gałązkę mirtu, hodowanego w oranżerii Pałacu Urliksdal, swojej najstarszej córce w dniu ślubu. Królowa poprosiła królewskiego florystę, aby ułożył mały wianek z mirtu, który został wpięty we włosy Następczyni Tronu. Księżniczka zachowała go na pamiątkę, a w 2017 roku został zaprezentowany na wystawie królewskich sukien ślubnych.
Warto wspomnieć nieco więcej o przepięknym welonie, który po raz pierwszy nosiła Sofia de Nassau poślubiając księcia Oscara (później Oscar II) w 1856 roku. Królowa Sofia podarowała welon najmłodszemu synowi, księciu Eugenowi, który to z kolei podarował go księżnej Sybilli (mama króla Carla XVI Gustafa) przed jej ślubem z księciem Gustafem Adolfem w 1932 roku. Po niej welon ten nosiły jej córki, księżniczki Desiree, Margaretha i Christina, a finalnie królowa Silvia w 1976 roku. Fryzurą i naturalnym makijażem księżniczki zajęli się Peter Andersson i Linda Öhrnström. Bukiet ślubny księżniczki składał się z mieszanki tradycyjnych szwedzkich letnich kwiatów i bardziej egzotycznych w białym kolorze ułożonych w kształt kropli. W bukiecie znalazły się chociażby róże, storczyki, phalaeonopsis, piwonie, lilie amazońskie, gardenia, azalia, czy tradycyjna mirra.
W trakcie ceremonii wystąpili Björn Skifs & Agnes, którzy zaśpiewali bajkowy utwór napisany specjalnie dla książęcej pary - When You Tell The World You're Mine. To sam Daniel skontaktował się z Jörgenem Elofssonem i poprosił go o napisanie piosenki w hołdzie dla Victorii, która byłaby dla niej niespodzianką w trakcie ceremonii. Według Jörgena Elofssona artyści, którzy zaśpiewali piosenkę byli zarówno dla Victorii i Daniela niespodzianką. Nowożeńcy opuścili katedrę przy orkiestrze grającej Praise the Lord with Drums and Cymbals.
Wszystkie oczy skierowane były na księcia Daniela, wchodząc do Katedry w towarzystwie swojego drużby, księcia Carla Philipa, jako kawaler i zwykły obywatel nie nosił żadnych orderów. Król zadecydował, że jego zięć zostanie odznaczony Orderem Serafinów po ceremonii ślubnej. Kiedy młoda para przeszła przez Katedrę w kierunku wyjścia podążyli za nimi rodzice i rodzeństwo. W trakcie kilku minut przed otworzeniem drzwi katedry i zaprezentowaniem się nowożeńców społeczeństwu król przypiął zięciowi order Serafinów. Był to bardzo prywatny moment bez obecności mediów zaledwie na kilka chwil przed paradą. A Daniel opuścił katedrę już jako książę i pełnoprawny członek królewskiej rodziny.
Po ceremonii ślubnej książęca para przejechała ulicami Sztokholmu w niepowtarzalnej paradzie trwającej ponad 30 minut i mającej niespełna siedem kilometrów. Po zakończeniu nowożeńcy przesiedli się do łodzi Wazów, aby przez kolejne dwadzieścia pięć minut przepłynąć przez miasto na Zamek Królewski, przy okazji pozdrawiając zebranych Szwedów oraz załogę szwedzkich i zagranicznych okrętów wojennych. Pamiętam ten cudowny letni dzień, kiedy w Sztokholmie nie było samochodów, a ulice pełne były szczęśliwych twarzy, nigdy nie widziałem tylu szwedzkich flag jak tamtego dnia. To była prawdziwa impreza! Moja rodzina i przyjaciele śledzili transmisję telewizyjną bezpośrednio w pokoju hotelowym na Birger Jarlsgatan, gdzie świętowaliśmy z szampanem i ciastem. Pomachaliśmy do orszaku, który przejechał pod naszym oknem. Potem zeszliśmy do Norrbro, gdzie wszyscy razem zaśpiewaliśmy Hymn Narodowy i gratulowaliśmy młodej parze. Słońce świeciło nad stolicą 19 czerwca 2010 r. Są naprawdę wspomnienia na całe życie! - wspomina Martin na stronie dworu królewskiego. Wspomnienia innych z królewskiego ślubu możecie przeczytać tutaj - klik.
Dziewięć lat temu, miałem okazję spotkać młodą kobietę z dużym poczuciem humoru, silnym poczuciem obowiązku i bardzo, bardzo dużą inteligencją. Zaprzyjaźniliśmy się, poznałem ją i stała się nie do odparcia. Te lata z Tobą, Victorio, były najlepszymi latami mojego życia.
Były czasy, kiedy oficjalne zobowiązania rozdzielały Nas, zanosząc Cię do dalekich krajów i kontynentów. Ja nigdy nie zapomnę jednej podróży, kilka lat temu, kietym razem do Chin. Mieliśmy być oddzielnie przez cały miesiąc. Noc przed wyjazdem, wróciła do domu późno i miała jeszcze wiele do przygotowania przed wyjazdem. Zamiast przespać kilka godzin, całą noc pisała. Rano po jej wyjściu, znalazłem skrzynkę i w tej skrzynce, 30 pięknych listów adresowanych do mnie. Jeden na każdy dzień Jej nieobecności. Ten romantyczny gest jest typowy dla Ciebie Victorio. To mówi wszystko o miłości i tym jakim jesteś człowiekiem.
Był kiedyś młody człowiek, który może nie był żabą na początku bajki, jak w opowieści braci Grimm. Ale na pewno nie był księciem. Pierwszy pocałunek tego nie zmienił. Transformacja nie mogła być możliwa bez wsparcia króla i królowej, którzy rządzili królestwem od lat i którzy są pełni mądrości, doświadczenia i mają ogromne serca. Oni wiedzieli, co było najlepsze i kierowali parą wspierając ich własnym doświadczeniem. Czuję głęboką wdzięczność Wasze Wysokości, Królu i Królowo, za wsparcie i za sposób, w jaki przyjęliście mnie do swojej rodziny. Myślę, że ze strony mojej rodziny: mojego ojca, mojej matki, mojej siostry i jej dwóch córek Victoria otrzymała podobne wsparcie.
Mamo i tato, zawsze dawaliście mi bezwarunkową miłość. Pomogliście mi za pośrednictwem posiadanej mądrości znaleźć pewność siebie i bezpieczeństwo ze swoimi silnymi wartościami. Dziś, kiedy mijaliśmy ulice Sztokholmu, otrzymaliśmy tak wiele ciepła i radości. Nigdy nie zapomnę tej chwili. W latach, które Victoria i ja spędziliśmy razem, otrzymałem ogromne wsparcie od ludzi, których spotkaliśmy. To było dla mnie bardzo ważne i chciałbym podziękować im za to. Mam najgłębszy szacunek dla przyszłych zadań mi powierzonych. Niewątpliwie będzie to duże wyzwanie. Zrobię co w mojej mocy, aby spełnić wszystkie nadzieje, które są skierowane we mnie. Zrobię co w mojej mocy, aby wspierać żonę, Następczynię Tronu Szwecji, w jego ważnej pracy.
Kochanie, Victorio, jestem bardzo dumny z tego, co mamy razem. Jestem tak szczęśliwy, z tego, że jestem teraz Twoim mężem. Zrobię co w mojej mocy, abyś zawsze była szczęśliwa jak jesteś dziś. Victorio, największą rzeczą jest miłość. Kocham cię tak bardzo.
Dołączcie do mnie w toaście za moją cudowną żonę".
|
| Photo: Elisabeth Toll, Kungl. Hovstaterna |
 |
| Photo: Elisabeth Toll, Kungl. Hovstaterna |
 |
| Photo: Elisabeth Toll, Kungl. Hovstaterna |
 |
| Photo: Elisabeth Toll, Kungl. Hovstaterna |
 |
| Photo: Elisabeth Toll, Kungl. Hovstaterna |
 |
| Photo: Elisabeth Toll, Kungl. Hovstaterna |
 |
| Photo: Elisabeth Toll, Kungl. Hovstaterna |
 |
| Photo: Elisabeth Toll, Kungl. Hovstaterna |
Social Icons