Historyczne i niezapomniane chwile. Po raz pierwszy od zawarcia małżeństwa przez Gustawa IV Adolfa z księżniczką Frederica Baden w 1797 roku, ożenił się panujący król Szwecji.

19 czerwca 1976 roku to dzień miłości i szczęścia.

W styczniu 1974 roku zostali zauważeni w swoim ulubionym lokalu w Monachium - Barze Kinki. Monarcha był tam ze swoją dziewczyną około pięciu razy. Wydawali się zupełnie oczarowani sobą. Całowali się i tańczyli tylko ze razem, ale to nic niezwykłego w nocnym klubie. Według romantycznej historii, w tym okresie Karol Gustaw codziennie wysyłał do domu Silvii adiutanta z bukietem kwiatów. W 1976 roku Silvia dostała ofertę pracy podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Innsbrucku. Miała zostać asystentką menadżera protokołu komitetu organizacyjnego. Nie przyjęła tej pracy, za to przez 2-3 miesiące pracowała jako hostessa na wystawie w Hiszpanii, prawdopodobnie w Barcelonie. Czas spędzała najczęściej w Hiszpanii i w Szwecji. Przebywając w Monachium mieszkała u przyjaciółki Emmy Schwabe. Nikt, nawet najbliżsi pary, nie sądzili, że to coś poważnego. Silvia przebywając w Szwecji razem z Karolem Gustawem zatrzymywała się w Grand Hotelu jako panna Jonasson. Księżniczka Brigitta zapamiętała jedną z sytuacji:

"W tym okresie miałam przyjaciela, który z nudy postanowił podjąć pracę w centrum rezerwacji na lotnisku. Pewnego dnia zadzwonił do mnie aby opowiedzieć o nieprawdopodobnej i szalenie komicznej historii.

< Wczoraj wyprzedałem wszystkie bilety do Barcelony>. - powiedział. Zapytałam co w tym takiego niezwykłego. <W tym przypadku to naprawdę niezwykłe. Centrum było pełne fotografów. Niektórzy nie zarezerwowali wcześniej biletów, część była najwyraźniej lepiej poinformowana. Jeden fotograf wpadł w ostatniej chwili i praktycznie walczył o ostatnie miejsce. Pierwsza klasa czy najtańszy bilet, cena nie grała roli. Liczyło się tylko to, aby dotrzeć do Barcelony. > Prawdopodobnie polecieli za Karolem Gustawem, powiedziałam. <Tak polecieli za Karolem Gustawem, były plotki, że poleciał na kilka dni do Barcelony, żeby spotkać się ze swoją niemiecką dziewczyną.> potwierdził mój znajomy. Zaczęłam się głośno śmiać. Mój brat rzeczywiście wyjechał, ale raczej nie do Barcelony. Ktoś z jego otoczenia musiał odwrócić uwagę od prawdziwego celu podróży Karola Gustawa. Przyjaciel zapytał, gdzie tak naprawdę jest mój brat. Mogłam odpowiedzieć, że poleciał do Francji załatwić kilka spraw i prawdopodobnie spotkać się z Silvią, ale powiedziałam tylko: Niestety nie mogę powiedzieć ci nic na ten temat."

Podczas rozmowy z panem Sommerlath w styczniu 1975 roku na pytanie, o to czy spotkał kiedyś Karola Gustawa odpowiedział, że nie miał jeszcze okazji. Jak się okazuje o związku pary wraz z żoną dowiedział się z gazet. Jak w marcu 1977 roku powiedziała mama królowej, "Byliśmy bardzo zaniepokojeni, że Silvia stała się zabawką króla. Wychowaliśmy Silvię surowo, kiedy była młodsza nigdy nigdzie nie wychodziła sama. To było absolutnie niemożliwe dla niej. Jej bracia zawsze byli z nią". W 1974 roku przeniosła się do Innsbrucku gdzie zaczęła nową pracę. Prasa okazała się niewiarygodnie dociekliwa i niepokojąca. W związku z tym Silvia wydała specjalnie oświadczenie.

"Aby zatrzymać wszystkie spekulacje na temat mojego życia prywatnego, chciałabym odnieść się do faktu, że zawarłam umowę z Komitetem Organizacyjnym XII Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Innsbrucku w 1976 roku i w ten sposób będę pracować tam przez dwa lata. Będę poświęcać cały swój czas i siłę tej pracy. Nie widzę powodu, aby teraz, czy w przyszłości udzielić wywiadu na temat mojego życia prywatnego i proszę o zrozumienie ze względu na uczciwość wobec moich kolegów z pracy."

Nagonka prasy nie ustała podczas każdego wyjścia Silvii towarzyszyła chmara fotografów (pewnego dnia było ich nawet 250). Po okresie przerwy, paparazzi dostali cynk: "Silvia je obiad z przyjaciółmi w pubie". Dziennikarz podszedł do niej i zapytał wprost:

-Dzień dobry. Mogę powiedzieć tylko, że jestem ze Szwecji. Czy zamierza pani zostać szwedzką królową?

Odpowiedź Silvii była jednoznaczna:

-To nie jest dobry moment na jakiekolwiek małżeństwo. Znam króla Szwecji bardzo dobrze, jesteśmy dobrymi przyjaciółmi, to wszystko. Czy można dziwić się faktem, że młodzi ludzie spotykają się ze sobą i dobrze się razem bawią?

-Czy czujesz się zmęczona?

-Jestem wyczerpana, wściekła i chce mu się po prostu płakać. Czy możesz sobie wyobrazić ogon z ponad 250 dziennikarzy i fotografów, chodzący za tobą gdziekolwiek jesteś. To koszmar. Nie możecie nas zostawić w spokoju?

-Ten pierścionek, który nosisz to pierścionek zaręczynowy?

-Oh, nie, to tylko zwykły pierścionek z brylantem.

Podczas kolejnego "spotkania" z prasą, tym razem na ulicy, nie kryje swojego zniecierpliwienia. Na pytanie o to, co jest pomiędzy nią a królem odpowiada "Jezu! Co za pytanie". Następnie zaczyna narzekać, że nie może wyjść spokojnie z domu, żywi się bagietkami z pasztetem z wątróbki. "Na szczęście mam mało ubrań, wszystkie mieszczą się w walizce. Nie potrzebuję dużo czasu, aby zniknąć".

Wreszcie rzecznik dworu królewskiego pisze do ambasady z prośbą o próbę zakończenia nagonki, przynajmniej przez niemieckie media. Zaczęła chodzić z ochroniarzami, lub jak twierdzą inni z zaufanymi, rosłymi, przyjaciółmi. Wieczorami zakładała blond perukę i zamieszkała w małym apartamencie przy Uniwersytecie Quarter na Ampferstrasse 8. Para cały czas się ze sobą kontaktowała, Silvia miała bezpośredni numer do apartamentów Karola Gustawa, który regularnie wysyłał jej kwiaty. W marcu 1974 roku wróciła do Monachium, pojawiły się informacje, że to koniec związku i prasa powinna o tym zapomnieć. Od 1 do 9 marca Karol Gustaw był w Zermatt bez Silvii. Planowali spotkać się późnej w Monachium, jednak oboje byli oblegani przez prasę. Przez to para spotkała się dopiero pod koniec kwietnia, kiedy król świętował swoje urodziny. Cała sytuacja wyglądała dziwnie, Karol Gustaw pozwolił fotografować się z innymi kobietami, co nigdy wcześniej nie miało miejsca. Dotąd nie wiadomo jak tak naprawdę wyglądał ten okres ich znajomości. Wiadomo, że Silvia dotarła prywatnym samolotem do Geddeholm, gdzie przebywała w dniach 19-21 kwietnia. Zorganizowano nawet imprezę podczas której wszyscy nosili wiejskie stroje. Następnie udała do willi Bullerö, gdzie wreszcie spotkała się z Karolem Gustawem. W związku ze ślubem księżniczki Christiny w czerwcu 1974 roku Silvia ponownie przybyła do Szwecji, zatrzymała się w Grand Hotelu w Sztokholmie. Aby nikt jej nie rozpoznał nosiła blond perukę i ciemne okulary. Została nawet sfotografowana z Karolem Gustawem w Porsche, ale nikt jej wówczas nie rozpoznał. Po ślubie para udała się na dwa tygodnie nad Morze Śródziemne, 14 sierpnia zabukowali oddzielne loty, aby zmylić prasę. W Mediolanie oczywiście znaleźli się paparazzi, Silvia ponownie przebrała się, aby nikt nie mógł jej rozpoznać. Wreszcie udali się do Genui, a następnie Szwajcarii. Pojawiły się plotki o zaręczynach, jednak 30 sierpnia Karol Gustaw był z powrotem w Szwecji, a dwór królewski milczał. 

W związku z pracą w komitecie organizacyjnym zimowych Igrzysk Olimpijskich jesienią udała się dwa razy do Kanady. Tam, prawdopodobnie, miała okazję do spotkań z Karolem Gustawem. W połowie grudnia była już w Szwecji i razem z królem udała się do Stenhammar. Boże Narodzenie spędziła z najbliższymi w Heidelbergu. Niedługo późnej wyjechała do Szwajcarii. Karol Gustaw święta spędził z siostrą Desiree w Koberg. 30 grudnia odbył ostatnie spotkanie z rządem i tego samego dnia wsiadł w samolot. W Klosters Silvia pracowała przy organizacji przyjęcia Noworocznego. Kiedy na miejsce dotarł Karol Gustaw cała miejscowość pełna była pismaków, nie było mowy o jakichkolwiek spotkaniach. Prasa zauważyła jednak, że każdego wieczoru czarna limuzyna zmierzała w kierunku domu w który mieszkał Karol Gustaw. 

Jak się okazało para mieszkała w jednej rezydencji, ale w oddzielnych apartamentach. Silvia docierała na miejsce skulona pod kocem w kratę na tylnym siedzeniu. Prasie jednak udało się zrobić jej zdjęcie. Następnego dnia pod domkiem zebrała się masa dziennikarzy, którzy zbudowali ze śniegu górkę, tak aby nie było ich widać. Kiedy drzwi domku otworzyły się a w ich drzwiach stanął Karol Gustaw każdy z fotografów chciał jak najszybciej zrobić zdjęcie, ostatecznie śnieg wraz z dziennikarzami runął w dół i pismacy wylądowali pod wejściem do domku. Stojąca za królem Silvia szybko zawróciła do środka, spakowała się i jeszcze tego samego dnia wyjechała.

Resztę 1975 roku Silvia spędziła w pracy. Para udała się razem na wakacje i spotkała się z członkami norweskiej i duńskiej rodziny królewskiej, oraz kuzynem króla, Ludwikiem Mountbattenem. Silvia była również w Szwecji podczas ślubów przyjaciół Karola Gustawa. Nie brała udziału w ceremonii, dopiero późnej była "przemycana" na obiad i przyjęcie weselne jako panna Lindqvist. 11 maja była z Karolem Gustawem w Monte Carlo. Cała dnie spędzała w hotelu patrząc się w sufit, „było trochę nudno, ale całkiem miło” wspominała. Król musiał chodzić na przyjęcia, często zakrapiane alkoholem, pewnego wieczoru nawet adiutant monarchy wypił za dużo i wskoczył do basenu. Impreza zakończyła się zaproszeniem króla do apartamentu przez kilka pań, na co oczywiście się nie zgodził. W czerwcu 1975 roku Silvia dołączyła do Karola Gustawa podczas nurkowania w archipelagu sztokholmskim. Pod koniec sierpnia byli na Morzu Śródziemnym. A pod koniec roku Silvia pojawiła się w Wiedniu na pokazie mody gdzie wybrano stroje dla hostess na zbliżające się Igrzyska. Przed Bożym Narodzeniem uczestniczyła w balu na Zamku Królewskim, związek nadal nie był oficjalny, a para unikała rozmów na tematy prywatne. Po tym spędziła kilka dni na Mauritiusie i w Paryżu.  

Zimowe Igrzyska Olimpijskie w dniach 4-15 lutego 1976 spędziła przede wszystkim pracując w biurze. W czarnym płaszczu, butach na obcasie i czapce dotarła do loży dla VIPów gdzie mogła spotkać się z księciem Bertilem i, już oficjalnie, towarzyszącą mu Lilian Creig. Na miejscu był oczywiście Karol Gustaw ale obowiązki obojga nie pozwalały im na częste spotkania. Prawdopodobnie para spotykała  się w domku sportowym. Według innej wersji król czekał na nią w Zermatt po ceremonii zamknięci IO. Tam Karol Gustaw miał oświadczyć się Silvii, cała historia jest dość nieprawdopodobna. Para miała zostać zauważona na wyciągu narciarskim a także w restauracji popijając szampana świętują niemal publicznie zaręczyny. 

Mimo wszystko pewnym jest, że do oświadczyn doszło w czasie IO. Prawdopodobnie przez telefon król poprosił o rękę córki Walthera Sommerlath. Panowie mieli poznać się dopiero po oficjalnych zaręczynach za kilka tygodni...

Wczoraj minęło 40 lat od zaręczyn króla Karola Gustawa i królowej Silvii to najlepszy czas na powrót serii "Czarodziejskie klik". Pierwszą część znajdziecie tutaj - KLIK.

***

2 września 1972 roku Karol Gustaw udał się do Hamburga na przyjęcie urodzinowe Leopolda von Bismarck. Następnego dnia do Kilonii, gdzie wraz z wujem śledził Olympic Sailing, i odwiedził swój stary statek szkoleniowy Sokół, który był tam z okazji rocznicy. Panowie odwiedzili także klub nocny w towarzystwie dwóch nieznanych pań. Wreszcie 7 września wrócił promem do Szwecji. W tym samym czasie Silvia kontynuowała swoją pracę. Wczesnym rankiem 5 września grupa terrorystyczna Czarny Wrzesień porwała palestyńskich sportowców. Silvia bardzo przeżyła ten czas i jak twierdzą świadkowie nie mogła powstrzymać łez i na kilka chwil zamknęła się w swoim biurze. Pracę zakończyła 11 września. Nic nie wiadomo na temat tego jak rozwijała się w tym okresie znajomość pary. Wymienili się numerami telefonów i rozmawiali ze sobą codziennie. Silvia podarowała nawet Karolowi Gustawowi swoją fotografię, którą postawił na szafce przy łóżku.

21 października Silvia przeszła poważny wypadek samochodowy. Jej Volkswagen został uderzony od tyłu. Została przyjęta do szpitala Kohlgrub, 10 mil od Monachium, gdzie spędziła trzy tygodnie. Przyszła królowa doznała urazu kręgów szyjnych, przez resztę życia będzie przez to cierpiała na ból kręgosłupa i migrenę. W czasie pobytu w klinice odwiedzał ją przyjaciel Wilk Auler, który prawdopodobnie liczył na ślub z Silvią. Wszystko wskazuje na to, że wiedział o spotkaniach ze szwedzkim następcą tronu, co miało doprowadzić do poważnej sprzeczki między nim a panną Sommerlath. Leżąc w szpitalu próbowała podjąć decyzję dotyczącą swojej przyszłości, z kim powinna się związać z przyszłym królem czy dyrektorem?

Prawdopodobnie do końca 1972 roku pozostała na zwolnieniu lekarskim. W listopadzie 1972 roku Karol Gustaw odbywał praktyki w banku Hambro w Lonynie. Silvia odwiedziła go pod koniec miesiąca, co nie uszło prasie. Para odwiedziła razem, mieszkającą w Anglii, księżniczkę Margarethę i jej rodzinę. 28 listopada zmarła księżna Sybilla, Silva od razu złożyła kondolencje rodzinie królewskiej, wtedy para postanowiła być razem, ale dopiero po zakończeniu żałoby, która potrwała sześć tygodni. Od 27 grudnia do 9 stycznia Karol Gustaw był na prywatnych wakacjach w Monachium i Klosters, możliwe, że wtedy również spotkał się z Silvią. Pewnym jest, że od 16 do 28 lutego 1973 roku byli razem na wakacjach w Zermatt, pod Matterhorn oraz, że w dniach 20-23 kwietnia spędzili razem Wielkanoc w Storlien. Silvia dotarła na miejsce przez Norwegię, dzięki czemu nie wzbudziła zainteresowania prasy i dołączyła do rodziny królewskiej.

Tradycyjnie w Wielką Sobotę Karol Gustaw wziął udział w Högfjällshotellet, podczas którego odbywają się tańce i różne konkursy. Silvia znalazła się w tle jednej z fotografii wykonanych tego dnia, co ciekawe została na nie zidentyfikowana znacznie późnej. W tym czasie Karol Gustaw zakończył swój związek z Liv Porjé i krótkotrwały romans z Lone Østergård. Silvia również zerwała z Auler'em, para była nawet widziana podczas kłótni na publicznym basenie w Monachium.

W dniach 1 - 5 czerwca Silvia i Karol Gustaw byli w Monako na Grand Prix. Amerykańskiemu fotografowi udało się zrobić zdjęcie parze i zidentyfikować "dziewczynę" księcia. Para zatrzymała się w Hotel du Paris, gdzie miała odbyć się szalona impreza: "O północy wszyscy mężczyźni wskoczyli nago do basenu. Dziewczyny  nie chciały tego zrobić, bojąc się fotoreporterów." Adiutant księcia zaprzeczył, że uczestnicy imprezy pływali nago: " Jedynymi prawdziwymi faktami jest uczestnictwo w imprezie i kąpiel w basenie." Svensk  Damtidning chciał wykupić zdjęcia, jednak negatywy były w Nowym Jorku, udało się je kupić, ale ostatecznie wysłano złe zdjęcia.

Prawdopodobnie od 25 do 30 czerwca Silvia mieszkała na Djurgarden z księciem Bertilem i Lilian Creig. Późnej w lipcu przybyła ponownie do Szwecji, tym razem na Olandię, do Solliden. Karol Gustaw zorganizował tam wielkie przyjęcie dla najbliższych przyjaciół ze Szwecji i oficjalnie przedstawił im swoją nową dziewczynę. Następca Tronu był nie do poznania : "nie mógł oderwać od niej oczu. Uśmiechał się do niej cały czas i szukał wzrokiem jej oczu. Trzymali się za ręce i mogli siedzieć cicho przez wiele godzin. Niektórzy przyjaciele byli tym zirytowani, ale ci dwoje byli tacy zakochani".

Karol Gustaw nie ukrywał się szczególnie ze swoją dziewczyną. Fotograf Oscar Hedlund i rysownik Martin Lamb zauważyli księcia na stacji benzynowej w Borgholm, w samochodzie z nim siedziała młoda dziewczyna:

„Mianowicie w sportowym samochodzie siedział Następca Tronu Szwecji. I nie tylko to. Obok niego siedziała Młoda Dama w żółtej sukience w cytryny i pokazała nam swój najbardziej olśniewający uśmiech, ale nie mogliśmy wiedzieć kim jest. Jedyne, co wiedzieliśmy to, to, że książę jest przecież stałym elementem prasy, uznaliśmy, że ta sytuacja to bzdura. Byliśmy zbyt głupi, żeby zrozumieć wartość nowej nieznajomej pani w sukience w żółte cytryny.”

Francuski Blog, dziękuję Marie

Była to pierwsza okazja do zrobienia zdjęcia przyszłej parze królewskiej, kolejna nadarzyła się niedługo późnej. W lecie 1973 roku, niezależny fotograf Bertil Jigert został oddelegowany przez magazyn "Ladies Home Journal" do Borgholm, aby śledzić letnie wydarzenia. Z własnej inicjatywy został na Olandii dzień dłużej, aby sfotografować króla z kilkoma przyjaciółmi w błękitnym Porsche. Chociaż trudno było za nim nadążyć opłacało się. Pasażerowie wysiedli z samochodu, a z królem została tylko jedna osoba - młoda brunetka. Kilka kilometrów dalej Karol Gustaw stanął na, tej samej, stacji benzynowej w Borgholm aby zatankować. W tym czasie Bertil Kigert wykonał historyczne zdjęcie Silvii Sommerlat, które do dziś jest najczęściej omawianym zdjęciem przyszłej królowej. Wówczas nikt jeszcze nie wiedział kim ona jest. Para udała się do Jägersro a następnie Falsterbo. Zatrzymali się w prywatnej willi. Silvia nie wzięła udziału w meczu derby, ale późnej dołączyła do Karola Gustawa na obiedzie z jego przyjaciółmi. Na miejscu była także szkolna przyjaciółka króla, Charlotte Klingspor, monarcha tańczył także z kilkoma innymi dziewczynami, ale nagle zniknął za filarem aby kogoś objąć. Około godziny 4.00 para została zauważona całując się za parasolem. Jeszcze tej nocy udało się zrobić zdjęcie Silvii Sommerlath w sukni w kwiaty. Po krótkim wypadzie wrócili do Solliden, gdzie 3 sierpnia księżniczka Christina świętowała swoje 30 urodziny. Silvia spotkała wtedy kolejną przyjaciółkę króla, jeszcze z czasów szkoły - Metę Bergqvist, która miała rozwiać jej wszelkie wątpliwości co do Karola Gustawa. "On jest bardzo szczery i odważny, ale, prawie wszyscy zgadzają się, że Karol Gustaw jest bardzo skryty i trudno naprawdę dowiedzieć się czegoś o jego życiu. Nie wystarczy, że zna go zaledwie rok. Trzeba być z nim blisko od lat, aby uzyskać jasny obraz jego osobowości. A jednak jest spontaniczny i bezpośredni w kręgu przyjaciół."

Latem niezależni dziennikarze pracowali nad zidentyfikowaniem nowej dziewczyny króla. Punktem wyjścia była fotografia Jigertsa z Porsche i zdjęcie brunetki w sukience w kwiaty z Falsterbo. Było oczywiste, że coś jest na rzeczy. W sobotę rano, 25 sierpnia lub 24 września, Svensk Damtidning otrzymał tajemniczy telefon ze wskazówką: nowej dziewczyny króla trzeba szukać w Monachium. Co ciekawe wielu przyjaciół Karola Gustawa nie wiedziało o niej nic więcej poza tym, że pochodzi z Niemiec. Veckojournalen dostał cynk, że Silvia jest córką jakiegoś niemieckiego księcia, a w jej nazwisku jest coś z "latem" [sommer - po niemiecku lato]. Jednak nie udało się znaleźć takiego nazwiska wśród niemieckiej szlachty. Znajomi Silvii wiedzieli tylko, że jest w związku ze Szwedem. Dziennikarzom udało się ustalić, że pracuje w Uddeholm. Dostali nawet adres Silvii w Monachium, jednak w tym czasie zmarł Gustaw VI i sprawa ucichła. Dziennikarz z niemieckiego "7 Tage" Norbert Loh jako pierwszy "zidentyfikował" przyszłą królową, dzięki wspólnym znajomym. Odwiedzając rodzinę Blase, z którymi Silvia od lat się przyjaźniła przeglądał rodzinny album i na jednym ze zdjęć rozpoznał dziewczynę.

Bild am Sonntag jako pierwszy odkrył królewski romans, ale nie udało mu się zdobyć danych Silvii. Lars Ericsson ze Svensk Damtidning udał się do Monachium, gdzie wraz ze zdjęciem Silvii przez kilka dni chodził wokół dyskotek i klubów. Barman w The Yellow Submarine w pobliżu Stadionu Olimpijskiego wiedział, kim była i znalazł jej numer książce telefonicznej. Ericsson zadzwonił do niej jeszcze tego samego wieczoru i poprosił o spotkanie. Silvia nie zgodziła się na spotkanie, prawdopodobnie Karol Gustaw wyperswadował jej ten pomysł. Następnego dnia Ericsson i fotograf Carl Hesslefors szukali jej pod domowym adresem. Udało im się spotkać tylko jej sąsiada, Jürgena Schröder, radcę prawnego lokalnego komitetu Olimpijskiego. Przedstawił się jako jej prawnik i powiedział tylko, że Silvia: "Lubi dzieci, mówi w kilku językach i jest naszą najlepsza hostessą. Lubi operę i jest bardzo towarzyska." Ericsson zadzwonił znowu w nocy, tym razem udało mu się umówić z Silvią na wywiad.

Następnego dnia Silvia pojawiła się w restauracji Mövenpick ubrana w "kurtkę jeansową i spodnie". Podobnie jak wszystkich późniejszych dziennikarzy i fotografów, uderzył go, jej niski wzrost i szczupła sylwetka. Rzeczywiście, nie była wyższa niż 163 lub 165 cm na płaskich butach. Silvia przywitała się jako pierwsza "Witaj Nightingale i gratuluję. Jak udało ci się mnie znaleźć?" Wydała się trochę zaskoczona, kiedy usłyszała jakie to było łatwe. Po latach wyjaśniła, że ten wywiad był jednorazowym wydarzeniem. Ericsson znalazł ją jako pierwszy, a rozmowa stanowiła swoistą nagrodę.

Artykuł na jej temat był bardzo pochlebny: "Wyjątkowo łatwo się z nią rozmawia. Ma ciepłe poczucie humoru, jest przyjazna, ale ma także dowcipną ironię, którą zbywa pytania na które nie chce odpowiedzieć. Jest zdecydowanie bardzo inteligentną kobietą z pięknym i stymulującym temperamentem." Na pytanie czy zdecyduje się zrezygnować z prywatności i stać się na zawsze osobą publiczną nie odpowiedziała. Powiedziała tylko że na pewno może prowadzić "dwa życia" i pozostać wierną swojej osobowości. Na prawej dłoni Silvii połyskiwał złoty pierścionek, nie dopytywano się skąd pochodzi, ale niemal wszyscy podejrzewali potajemne zaręczyny.

Kilka dni późnej rodzice przyszłej królowej również udzielili wywiadu. Walther Sommerlath, który: "bardzo kocha córkę, ma równie kolosalny temperament, jest pełen humoru, ciepła i jest dowcipny. Jest również uczciwy i szczery". Jak mówił o swojej córce: "Ma silny charakter, ale zasady nie znaczą da niej wiele. Niektórzy ludzie nigdy nie są przygotowani do improwizowania i zmian, ale ona jest. To czyni ją elastyczną, mobilną, a więc jesteśmy do siebie podobni." Czy poślubi księcia? "Naturalnie wybierze to, co chce - miłość. Nigdy nie starałem się wpływać na nią w żadnym kierunku."

W tym czasie pojawiało się wiele spekulacji na temat tego, jak i kiedy rozpoczął się związek Silvii i Karola Gustawa. Niemiecki 'Dziennik" twierdził, że natychmiast po pierwszym spotkaniu. Rok późnej ten sam dziennikarz mówił: "To hit. Na początku myślałem, że to nieprawda. Nikt nie wiedział kim ona jest. Silvia Sommerlath. Zwykła dziewczyna, która mieszkała w Monachium może zostać królową Szwecji!". Księżniczka Brigitta udzieliła krótkiego wywiadu, na pytanie o brata i związek miała powiedzieć: "Niech się dobrze bawi, a na koniec ożeni." Czytając te słowa odnosi się wrażenie, że nie miała na myśli nikogo specjalnego. Koledzy pytani przez dziennikarzy odpowiadali zawsze podobnie: "Podczas Olimpiady Karol Gustaw spotykał się z nią na co dzień. Naprawdę wydawała się zakochana. Anie nigdy, nic nie powiedziała. Jest bardzo dyskretna." Z kolei Król w ich mniemaniu: "Wydawał się taki nieśmiały, prawie chłopięcy. Zaskoczyła go miłość do Silvii."

"To było niesamowite zobaczyć, jak miłość ją zmienia. Naprawdę myślałem, że zrobiła chłodne wrażenie. Ale z dnia na dzień stawała się inną osobą. Każdy kto o nich wiedział, wiedział, że to tak samo ważne dla obojga."

Embed from Getty Images

Karol Gustaw miał zwyczaj ucinania wszystkich rozmów i pytań o to, kiedy ma zamiar się ożenić. Zwykł odpowiadać, że stanie się to przed 30 urodzinami, ale z kim, to jego sprawa. Szwedzi przyzwyczaili się do tego. Jednak całkiem możliwe, że sam Karol Gustaw myślał, że zostanie starym kawalerem. Wszystko zmieniło się w sobotę 26 sierpnia 1972 roku w Monachium. 

Niemcy od dawna przygotowywały się do Igrzysk Olimpijskich. Do najważniejszej części personelu należały hostessy, które przechodziły specjalne olimpijskie szkolenie, po jego zakończeniu musiały wykazać się historią Igrzysk Olimpijskich, historią Monachium, znajomością miejscowej turystyki. Wśród hostess jest młoda tłumaczka, Silvia Sommerlath. 

Embed from Getty Images

Dziewczyna słynie wśród personelu z umiejętności naśladowania innych, co przydawało się w stresujących momentach. W drugim tygodniu pracy awansuje na asystentkę Willi'ego Daume, jak wspomina "czuła się jak ryba w wodzie". Panna Sommerlat okazuje się roztargniona, łatwo zapomina nazwiska i wszystko zapisuje na kartkach. Daume zawsze twierdził, że zatrudnił ją ze względu wyglądu, jednak to nie prawda. 

Panna Sommerlath należała do elity wśród pracowników. Szef IO Willi Daume zabrał ją na konferencję do Luksemburga. Była odpowiednia dzięki pewnym zachowaniom, wiedzy, logicznej argumentacji, a jej kobiecość oczarowywała wszystkich. Jej opinie były zawsze brane pod uwagę. Jak mówił jej ojciec" Myślę, że Silvia ma dość nietypową zdolność do budzenia szacunku. Ona inspiruje ludzi, pokazuje to co chce, jeśli chodzi o pracę i robi to w dobry, sympatyczny sposób.

"Innymi aspektami wyróżniającymi Silvię są dowcip i atrakcyjność. Jak wspominał jeden z jej przyjaciół, "Nie sądzę, że kiedykolwiek spotkałem kogoś tak zdolnego jak ona. W każdej sytuacji potrafi powiedzieć coś odpowiedniego, do właściwiej osoby". Potrafiła uspokoić w dwie minuty swoim uśmiechem, przy czym zachowywała wyuczony, profesjonalny dystans, co było niezbędne dla hostessy.

W sobotę 26 sierpnia 1972 roku, o godzinie 15.00 rozpoczęła się ceremonia otwarcia Igrzysk Olimpijskich. Zaproszeni goście honorowi zajęli już swoje miejsca. Silvia wyszła w poszukiwaniu etiopskiego biegacza

Abebe Bikila, który zdobył złoty medal w maratonie na Igrzyskach Olimpijskich Rzymskich w 1960. Został przykuty do wózka inwalidzkiego po wypadku drogowym i nie mógł dotrzeć na swoje miejsce.

Silvia znalazła go w jednym z portali w OSstadium. W drodze powrotnej na swoje miejsce, w sekcji dla VIPów poczuła, że ktoś ją obserwuje...

Kiedy się odwróciła zauważyła młodego mężczyznę kilka rzędów wyżej przyglądającego się jej przez lornetkę. Istnieje pięć wersji pierwszego spotkania pary królewskiej, a nawet trojka ich dzieci nie wie, jak dokładnie do niego doszło. Jedno jest pewne " To była miłość od pierwszego wejrzenia" - mówi król, Silvia powiedziała kiedyś, to samo, dodając "wiem, bo tam byłam". 

Obecność księcia na IO została potwierdzona dwa lata wcześniej, a sam Karol Gustaw miał być podekscytowany zbliżającymi się Igrzyskami. 4 sierpnia książę ze swoim adiutantem oraz księciem Bertilem opuścił Riwierę Francuską. Od 6 do 15 sierpnia był prawdopodobnie w Szwajcarii z przyjaciółmi. Następnie w dniach 22-25 sierpnia był w Austrii na zaproszenie swojego wuja Ferdinanda von Coburg. Wreszcie 25 sierpnia przybył do Monachium, gdzie zatrzymał się w apartamencie hotelu Continental. 

Embed from Getty Images
Karol Gustaw zauważył Silvię pierwszy, w stroju hostessy, jak późnej powiedział "to było klik". Silvia była zdecydowanie bardziej wylewna. 

Jak kontynuuje królowa Silvia:

Księżniczka Brigitta tak wspomina poznanie pary [była wówczas w Monachium z bratem].

 "Chciałbym ją poznać," powiedział do adiutanta. To nie było wyrazem arogancji i pozycji ze strony mojego brata, był wybitnie zdolny do samodzielnego kontaktu z kobietą, jeśli sobie tego życzył. Ale był tam jako oficjalny przedstawiciel szwedzkiej rodziny królewskiej, nie mógł do niej podejść ponieważ zostałby zauważony. W związku z tym adiutant przekazał Silvii Sommerlath zaproszenie ns kolację  do restauracji Chalet Suisse w Monachium."

Książę Bertil:

Bertil Daggfeldt adiutant Karola Gustawa zdobył telefon domowy Silvii, która przyjęła zaproszenie Karola Gustawa, ale dotarła na miejsce dopiero o 11 wieczorem, ponieważ wcześnie była umówiona gdzie indziej.  

Przy stole siedział Karol Gustaw, jego adiutant i ochroniarz, Książę Bertil z Lilian Craig, księżniczka Birgitta z "Hansi" i kilku przyjaciół. Lilian, w domu przedstawiana zazwyczaj jako sąsiadka, za granicą została nazwana sekretarzem. Karol rozpromienił się na widok Silvii, która swobodnie czuła się wśród gości. 

 "Nie było widać cienia niepewności, fałszywej skromności lub przymilnych póz, tylko dowcip, humor i wdzięk", powiedziała później Brigitta. O drugiej goście rozeszli się. Koniec spotkania bardzo dobrze pamięta księżniczka Brigitta.

"Kiedy adiutant zapłacił rachunek w Chalet Suisse w Monachium wyszliśmy z restauracji i staliśmy przez chwilę razem na ulicy na zewnątrz, zanim się rozeszliśmy. To nagłe spotkanie z czystym, świeżym powietrzem było szokiem tlenowym dla niektórych osób z grupy. Wujek Bertil był w świetnym nastroju, i nagle poczuł się powołany do przyjęcia roli hiszpańskiego torreadora."Gdzie jest byk?" krzyknął, śmiejąc się. "Toreador musi mieć byka, to cały sens walki byków." Jego wzrok padł na Silvię, która miała długą czarną pelerynę na ramionach. "Ty jesteś bykiem" wykrzyknął do Karola Gustawa "jesteś niezwykle pięknym okazem! Reszta może być poskramiaczami".

Lilian zapytała ze śmiechem, czy walki byków byłyby dobre dla Monachium o godzinie drugiej
w nocy, ale wujek natychmiast skierował się w stronę Silvii [aby pożyczyć szal]. Karol zaczął ocierać nogą o chodnik i próbował naśladować ryk byka. Potem opuścił głowę i złożył z palców dwa rogi i skierował się w stronę wujka Bertila, który starał się uciec przed bykiem najbardziej elegancko jak to możliwe.
"Na prawdziwej arenie byłby już martwy", powiedział Karol Gustaw na co wszyscy wybuchnęliśmy śmiechem.
W końcu "Toreador" Bertil musiał zrezygnować z walki byków z powodu przegranej. "Byk" Karol Gustaw był dzięki Bogu żywy i wyzwał toreadora na kolejny pojedynek.
...
Silvia i Karol Gustaw odnaleźli siebie, IO trwały tygodnie, które były [jednak] pełne obowiązków dla nich obu. Mój brat miał wiele obowiązków służbowych i Silvia, jako główna hostessa praktyczne pracowała cały czas."

Karol Gustaw i Silvia wychodzili wieczorami na spacery po mieście, rozmawiali. Pewnego wieczoru zostali "złapani" w barze "Kinki". Bild-Zeitung opublikował nawet zdjęcie z jednego ze spotkań. Skłoniło to młodą hostessę do zabrania głosu:

W mojej pracy, szefowej hostess IO, miałam kilka razy styczność z księciem Karolem Gustawem podczas jego wizyty na Igrzyskach Olimpijskich. W zamian za te usługi zaprosił mnie na kolacje wraz z kilkoma członkami jego rodziny i przyjaciółmi. Tak, oczywiście, rozmawialiśmy ze sobą tego wieczoru. Nie, nie byliśmy na spotkaniu w późniejszym terminie. To wszystko, co mam do powiedzenia w tej sprawie.