Pokazywanie postów oznaczonych etykietą królewskie rezydencje. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą królewskie rezydencje. Pokaż wszystkie posty
|
| Photo: SVEN LINDWALL / expressen,se |
Jak wczoraj podały szwedzkie media, król zakupił kawałek ziemi na Olandii, bezpośrednio sąsiadujący z ziemią przynależącą już do Pałacu Solliden. W pierwszym kwartale tego roku monarcha dokonał zakupu 22 718 metrów kwadratowych ziemi prywatnie jako Carl Gustaf Folke Hubertus. Za ziemię miał zapłacić 685 000 SEK (czyli nieco ponad 300 tysięcy złotych). Jest to obszar o szerokości około 30 metrów, który rozciąga się wzdłuż południowej granicy Solliden.
Media spekulowały, że na tej ziemi król będzie chciał wybudować nowy dom z którego korzystaliby Sofia i Carl Philip z dziećmi oraz księżniczka Madeleine z rodziną. Jednak rzeczniczka dworu jednoznacznie zaprzeczyła tym doniesieniom informując, że ziemia pozostanie w naturalnym stanie i będzie wykorzystywana jako pastwisko.
Solliden jest letnią rezydencją rodziny królewskiej od 115 lat i jest również pałacem będącym prywatną własnością króla. Reszta rezydencji w tym Zamek Królewski, Pałac Drottninghom czy Pałac Haga należą do państwa, które umożliwia im zamieszkiwanie rezydencji. Król odziedziczył Solliden po swoim pradziadku, królu Gustafie V w wieku czterech lat. Obecnie letnie wakacje spędza tam już szóste pokolenie królewskiej rodziny, które stanowią królewskie wnuki.
Na terenie całej rezydencji znajduje się Pałac Solliden, Villa Skönviken - letni dom księżniczki Victorii i księcia Daniela oraz sekretny domek na wodą - Båthuset i Kavaljershuset. Kavaljerhuset to dawny domek dla personelu, jego budowa została zakończona na cztery lata przed zakończeniem prac nad Pałacem Solliden. Na przestrzeni lat Kavaljerhuset był wykorzystywany jako dom na gości, przed ślubami zatrzymywali się tam Daniel, Chris i Sofia. Obecnie w wakacje zatrzymują się Sofia i Carl Philip z synami oraz Madeleine i Christopher z trójką swoich dzieci.
Båthuset to jedno z mniejszych zabudowań. Ze względu na blokady drogowe trudno jest zbliżyć się nawet od strony wody. Tutaj rodzina spędza czas, gdy okolice Pałacu Solliden i park są pełne turystów (przez całe wakacje można odwiedzać Solliden). Wokół przystani znajdują się duże tarasy, a w małym porcie zacumowane są łodzie rodziny. Villa Skönviken to jednopiętrowy dom należący do księżniczki Victorii i księcia Daniela. Jego budowa została zakończona w 2013 roku.
Na koniec warto wspomnieć o Honsgarden - królewskiej fermie drobiu. Tam najwięcej czasu spędza para królewska z wnukami. Zaczynamy od kurczaków, potem przechodzimy do koni i z powrotem. Dzieci to uwielbiają. Potem król zwykle zakłada sieci (rybackie) z Estelle, opowiadała królowa Silvia. Na terenie znajduje się także sad i ogród warzywny o który w lecie dbają król i królowa. Wiadomo, że pałac zatrudnia dwóch kucharzy, jednak częściej otrzymują wolne niż można byłoby się spodziewać. Podczas wakacji najczęściej gotują samodzielnie, nawet król. Monarcha przygotowuje obiad najczęściej po łowieniu ryb, sam oczyszcza złowione okazy i następnie gotuje obiad.
Malowniczo położony Zamek Gripsholm w Mariefred, na brzegu jeziora Melar powstał w drugiej połowie XIV wieku. Po dziś dzień renesansowy zamek z czterema wieżami pozostaje jednym z największych zabytków w Szwecji.
wikipedia
Gripsholm położony jest nad samym brzegiem jeziora Melar i od ponad pół wieku przegląda się w jego przejrzystych wodach. Bogatą historię tego Zamku zainicjował kanclerz Bo Jonsson Grip, któremu okazały budynek zawdzięcza swoją nazwę. Możnowładca rozkazał wybudować twierdzę obronną, która miała ochraniać i zapewniać bezpieczeństwo jemu i innym wpływowym postaciom w Szwecji. Budowa rozpoczęła się 1380 roku i ciągnęła przez trzy kolejne lata. Co ważne Bo Jonsson był potomkiem znamienitego rodu i niezwykle wpływową osobą na szwedzkim dworze za panowania króla Magnusa Erikssona. Bowiem, jak twierdzą kroniki, kanclerz często pożyczał pieniądze samemu królowi. W ramach spłaty długów monarcha najczęściej nadawał Bo Jonssonowi tereny ziemskie, w związku z czym po latach niemal połowa całego kraju stała się jego własnością. Kiedy w 1386 roku kanclerz umarł arystokraci przez kilka kolejnych lat sprzeczali się o spadek po nim. Co najciekawsze żaden z możnych nie interesował się Zamkiem Grimsholm, dlatego też przez niemal sto lat twierdza niszczała. W 1472 roku zniszczoną już budowlę wykupił od korony szwedzkiej szlachcic Sten Sture Starszy. Po jego odnowieniu sprzedał ją mnichom kartezjańskim. Mnisi założyli w murach zamku klasztor Najświętszej Marii Panny od którego wzięło swoją nazwę położone niedaleko miasteczko - Mariefred. Jednak już w latach '20 XVI wieku rozpoczęły się prześladowania katolików, a klasztory na terenie całego królestwa podlegały zniszczeniu. Po reformacji kościoła Zamek wrócił w ręce państwa i stał się twierdzą obronną Gustafa I Wazy. W 1537 roku monarcha zainicjował przebudowę twierdzy, która przybrała podobny do dzisiejszego kształt zamku w stylu renesansowym. Na przestrzeni kolejnych wieków Zamek był jeszcze wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany.
Po przebudowie z 1537 roku Zamek stał się ważnym elementem w systemie punktów broniących dostępu do stolicy. Heinrich von Kellen - znakomity architekt - stworzył budynek, który w niemal niezmienionym stanie możemy podziwiać po dziś dzień. Zamek Gripsholm ma również związek z historią Polski. Jak każdy z nas powinien wiedzieć, w latach 1563 - 1567 król Szwecji Eryk XIV (syn Gustawa Wazy) więził na Zamku swego brata i jego małżonkę. Jan III Waza i Katarzyna Jagiellonka spędzili w zamknięciu cztery lata, a 20 czerwca 1566 roku przyszedł tam na świat ich syn i późniejszy król Polski i Szwecji, Zygmunt III Waza. Kiedy król Karol IX po zdobyciu tronu rozpoczął przebudowę zamku chciał przede wszystkim nadać rezydencji bardziej nowoczesny i renesansowy charakter. Przede wszystkim powiększono okna i za pomocą rur z gorącą wodą ogrzewano apartamenty mieszkalne. Także do jednej z wież dobudowano nowe skrzydło. Jako, że Zamek często stawał się domem owdowiałych królowych, pod koniec XVII wieku dobudowano kolejne skrzydło mieszkalne. Tradycyjnie zajmowały je królewskie wdowy, a tą część Zamku nazwano miejscem ustronnym królowej. W obliczu Wojny Północnej Gripsholm ponownie zmienił swoje przeznaczenie. Tym razem stał się więzieniem dopiero w 1744 roku został ponownie przebudowany i uporządkowany. W tamtym okresie mieszkała tam nawet Louise Ulrika - pruska księżniczka, której rękę oddano królowi Adolfowi Frederikowi. To właśnie na jej życzenia na wieżach obronnych znalazły się piękne, eleganckie kopuły. Po zawarciu związku małżeńskiego królewska para przeniosła się razem do Pałacu Drottningholm.
Gustaf III / wikipedia
Syn Louisy Ulrike, król Gustaf III ustanowił Zamek swoją rezydencją i tym samym przywrócił jego świetność. Wiązało się to z kolejną przebudową. Tym razem dotyczyła ona wnętrz Zamku, którym nadano styl wczesnego klasycyzmu. W jednej z zamkowych wież powstał niesamowity teatr na którego deskach występował sam król i jego dworzanie. W 1809 roku Gustaf IV Adolf podpisał tam akt abdykacji. Ostatnim królem zamieszkującym zamek był król Carl XV, który zasłynął jako malarz, poeta i reformator. Jego brat, Oscar II za czasów swego panowania założył Stowarzyszenie Gripsholm. To właśnie ono do końca XIX wieku dbało o zamek.
easytravel.com
Obecnie Gripsholm jest majątkiem królewskim (należącym do państwa) otwartym zwiedzającym. Można obejrzeć m.in. zachowaną w oryginalnym stanie komnatę w której przetrzymywali byli Jan III Waza i Katarzyna Jagiellonka. Klucząc plątaniną przejść i korytarzy z trudem dociera się do wyjścia z tego niezwykłego Zamku. We wnętrzach można podziwiać wspaniałe wnętrza, bogate zbiory mebli, ozdób i dzieł sztuki jakie zgromadzili tu na przestrzeni kilku wieków królowie Szwecji. Uwagę przyciąga Salon Okrągły z czasów Gustafa III nieco przypominający Salę Gustafa Wazy na Zamku Królewskim. W zbiorach zamkowych znajdują się również polskie zabytki zrabowane przez Szwedów podczas najazdów na Polskę.
Na Zamku nakręcono także kilka filmów, a Kurt Tucholsky napisał książkę "Zamek Gripsholm" opowiadającą o losach czwórki przyjaciół spędzających wakacje w rezydencji. Z pobliskiego Mariefred do Sztokholmu można wrócić na kilka sposobów, powodzeniem cieszy się kolejka parowa do Läggest, gdzie można przesiąść się do pociągu do Szwecji (podróż łącznie zajmie godzinę). Z kolei zabytkowy parowiec dopłynie do stolicy w 3 i pół godziny.
Zamek otwarty jest dla zwiedzających:
5–7 stycznia 12:00–16:00
30 marca –2 kwietnia 12:00–15:00
1–2 listopada 10:00–16:00
Zamek otwarty jest również w większość świąt i dni wolnych od pracy.30 marca –2 kwietnia 12:00–15:00
1–2 listopada 10:00–16:00
żródło: szwecja.net, castles.today
Okazały Pałac Sofiero mieliście okazję poznać całkiem niedawno przy okazji biografii księżnej Margarethy. Piękna rezydencja usytuowana w malowniczym krajobrazie zasługuje jednak na nieco więcej uwagi.
Embed from Getty Images
W czwartek o 18:30 rozpoczęła się emisja pierwszej części programu Pałac Drottningholm- królewski dom. Program możecie obejrzeć online tutaj - KLIK. W piątek została wyemitowana druga część programu, możecie ją zobaczyć tutaj - KLIK.
W czwartek o 18:30 rozpoczęła się emisja pierwszej części programu Pałac Drottningholm- królewski dom. Program możecie obejrzeć online tutaj - KLIK. W piątek została wyemitowana druga część programu, możecie ją zobaczyć tutaj - KLIK.
Jak podały dzisiaj media, pierwsza część została nakręcona na początku ubiegłego roku. W jeden z części programu królowa Silvia opowiada o uczynnych duszkach, które zamieszkują Pałac Drottningholm. Historia opowiedziana przez monarchinię szybko została przekazana przez media nie tylko w Szwecji, ale i na całym świecie.
Są tu duchy, jest ich wiele. Istnieje wiele historii o nich, istnieją również mali przyjaciele ... duchy. Są bardzo przyjazne, ale czasami czujesz, że nie jesteś sam. Czuć, kiedy chodzą tu w ciemności. To bardzo ekscytujące.
mówi królowa Silvia w programie. Podkreśla jednak, że są one "nieszkodliwe".
Księżniczka Christina, która między innymi napisała książkę o Drottningholm, również pojawia się w programie. Zgadza się z królową, że w Pałacu istnieją duchy.
Oprócz historii o duchach pojawiają się również bardziej zabawne opowieści. Królowa Silvia opowiada chociażby o świętach Bożego Narodzenia.
Nie ma się czego bać, emanuje od nich dobroć. Co jeśli one mogłyby coś powiedzieć?
Księżniczka Christina, która między innymi napisała książkę o Drottningholm, również pojawia się w programie. Zgadza się z królową, że w Pałacu istnieją duchy.
Oczywiście, że istnieją. One nawiedzają wszystkie stare domy. Jest dużo energii w tym domu i byłoby dziwne, gdyby nie znalazło to odzwierciedleni a w małych dźwiękach i kształtacg. We wszystkich starych domach istnieją historie o duchach.
Oprócz historii o duchach pojawiają się również bardziej zabawne opowieści. Królowa Silvia opowiada chociażby o świętach Bożego Narodzenia.
To jest zawsze bardzo miłe. Wigilia odbywa się tam, gdzie mieszkamy, w prywatnej części pałacu lub w piwnicy, albo w starej kuchni Oscara II. To jest zawsze bardzo miłe. Myślę, że to ważne, aby mieć pewną tradycję. Jako przykład, Święty Mikołaj przychodzi z prezentami i przynosi ducha Bożego Narodzenia do rodziny, a może przede wszystkim do najmłodszych.
Zanim dzieci dorosną Święty Mikołaj jest bardzo ważny. Widzimy go zawsze z brzuszkiem i worem z prezentami, że aż trudno mu chodzić, bo jest taki ciężki! Ale w zeszłym roku Estelle była bardzo nerwowa, szczęśliwa i podekscytowana. To było bardzo ekscytujące, że Święty Mikołaj przyjdzie, a ona zobaczyła, że zbliża się do Pałacu.
Opowiada królowa Silvia. Jednak napięte oczekiwanie szybko zmieniło się w rozczarowanie.
Nagle go nie było! Była bardzo rozczarowana i zapytała: "Gdzie on poszedł?" Nie widziałam go ale nagle poszedł w zupełnie innym kierunku, a następnie strażnik pałacu przyłapał go.
mówi Silvia w programie i śmieje się głośno. Okazało się, że Święty Mikołaj został zabrany przez straż pałacową, ponieważ nie był w stanie pokazać identyfikacji.
Jest oczywiste, że Święty Mikołaj ma identyfikator? On nie miał,
Jest oczywiste, że Święty Mikołaj ma identyfikator? On nie miał,
mówi Silvia i podsumowuje:
Wszystkie rodziny chcą budować swpje tradycj e na urodziny i Boże Narodzenie i my również staramy się to robić.
Druga część programu zostanie wyemitowana jutro, link do niej zostanie podany w tym poście. W najbliższym czasie pojawi się również więcej cytatów z tego programu.
Okazały szwedzki Zamek Królewski znajduje się dokładnie na linii zetknięcia Morza Bałtyckiego oraz Jeziora Malar na Gamla Stan, czyli Starym Mieście. Fasada budynku utrzymana jest w stylu rzymskiego baroku i wydaje się dość surowa, jednak wnętrza kryją przepiękne komnaty wyposażone w niesamowite meble z drogocennymi dziełami sztuki na ścianach.
Jak twierdzą historycy pierwsza budowla na miejscu obecnego Zamku stanęła jeszcze w czasach Wikingów. Chcieli oni kontrolować kto wpływa na wody jeziora Malar, aby tym samym uniknąć napadów i grabieży. Wówczas dolina Malar była największym regionem ekonomicznym królestwa Wikingów. W 1240 roku Jarl Birger rozpoczął na miejscu obecnego Zamku budowę ogromnej fortecy o murach obronnych grubości około 6,5/7 metrów. Na budynek składały się dwie części: podwórzec gospodarczy i zamek. Jeśli wierzyć historykom sztokholmscy kupcy mogli składować swoje towary w niskich budynkach otaczających podwórzec. Czasy były wówczas niepewne, a twierdza mogła zapewnić bezpieczeństwo towarom. W średniowieczu zamek był przede wszystkim fortecą o militarnym znaczeniu, a dopiero potem jedną z najważniejszych rezydencji królewskich. Twierdze nazywano wówczas Zamkiem Trzech Koron.
Trzy korony są nadal narodowym godłem Szwecji i mają symbolikę zarówno polityczną jak i religijną. Symbolizują trzech biblijnych królów, którzy przybyli by pokłonić się nowo narodzonemu Jezusowi. Znaczenie polityczne zdecydowanie trudniej jest ustalić, mówi się, że pochodzi z czasów panowania króla Magnusa Erikssona w XIV wieku, który przez pewien czas był władcą trzech odrębnych narodów - Szwedów, Norwegów i Skanów. Prawdopodobnie każda z koron symbolizuje jeden z tych narodów, a herb króla Magnusona Erikssona stał się godłem królestwa.
Kiedy Gustaw Waza został wybrany królem Szwecji Sztokholm zaczął przeobrażać się w nowoczesną stolicę, a stara średniowieczna twierdza została główną rezydencją szwedzkich monarchów. Oczywiście Wazowie nie mogli mieszkać w średniowiecznym zamku dlatego też zaczęli stopniowo przemieniać twierdzę w renesansowy pałac. Do nowych pomieszczeń należała okazała sala audiencyjna, ceremonialny dziedziniec z włoską loggią, dobudowano również całkiem nowe skrzydło mieszczące Salą Tronową. Rozbudowy trwały w najlepsze, w 1692 roku przebudowano północne skrzydło, a trzy lata późnej rozpoczęto prace we wnętrzach. Niestety 7 maja 1697 roku pożar doszczętnie spalił rezydencje. Sześć tygodni późnej Nikodemus Tessin przedstawił rodzinie królewskiej projekt obecnego Zamku Królewskiego. Był to typowy miejski pałac rzymski, prawdopodobnie jeden z największych w Europie. Budowa miała trwać pięć lat, jednak wojny w których brała udział Szwecja uniemożliwiły budowę. Dlatego też dopiero w 1754 roku rodzina królewska mogła przenieść się do Zamku. W tamtych czasach w Szwecji brakowało wykształconych artystów dlatego też z Francji zjechali jedni z najlepszych w swoim fachu.
Połączenie szwedzkich projektów z francuską realizacją dało niesamowity efekt. Najlepszym tego przykładem jest Galeria Karola XI. W tamtych czasach pełniła ona funkcję promenady i była miejscem do prowadzenia konwersacji. Teraz pełni zupełnie inną funkcję i odbywają się w niej państwowe bankiety. Przy 44 metrowym stole może zasiąść do 160 gości. Na początku lat 30. XVIII wieku do Szwecji sprowadzono Carla Harlemana, artystę szwedzkiego pochodzenia, który kształcił się we Włoszech i Francji. Wraz z Tessinem doszedł do wniosku, że wystrój wnętrz, którym miał się zająć powinien zostać wykonany przez włoskich i francuskich artystów, aby odzwierciedlał wysoki prestiż i poziom. Tak też się stało.
Na pietrze znajduje się dawna jadalnia Gustawa III, która obecnie służy królowi do spotkań z rządem. Niegdyś odbywały się tam tak zwane "publika spisningar" czyli obiady publiczne, podczas których jedynie rodzina królewska siedziała za stołem a ich goście mogli tylko stać i patrzeć!
Obok możemy znaleźć wyżej już wspomnianą Galerię Karola XI, a na końcu salę balową, bardziej znaną jako Vita Havet "Morze Białe". Tam odbyła się chociażby kolacja weselna księcia Carla Philipa i księżnej Sofii, a przed laty króla Karola Gustawa i królowej Silvii. Tam też pięć lat wcześnie goście tańczyli podczas wesela księżniczki Victorii i księcia Daniela. Vita Havet jest trzecim, największym, co do wielkości, pomieszczeniem na Zamku.
Embed from Getty Images
1. Kasa biletowa, informacja turystyczna
2. Sklep z pamiątkami
3. Apartamenty królewskie
4. Straże (zmiana warty)
5. Muzeum twierdzy Trzech Koron
6. Muzeum antyków
7. Zbrojownia
8. Kaplica królewska
10. Skarbiec królewski
Przy okazji wizyty na zamku warto zobaczyć zmianę warty. Ceremonia odbywa się w wyznaczonych godzinach, przed głównym wejściem. Szczególna oprawa towarzyszy temu wydarzeniu podczas świąt narodowych oraz w rocznicę urodzin króla (30 kwietnia).
Kiedy?
Od maja do sierpnia - codziennie (12:15), niedziele (13:00)
Kwiecień, wrzesień, październik - środy i soboty (12:15), niedziele (13:15)
Od listopada do marca - środy i soboty (12:00), niedziele (13:00)
Zamek Królewski jest otwarty dla zwiedzających (z wyjątkiem dni, kiedy odbywają się uroczystości oraz w czasie Świąt Wielkanocy i Bożego Narodzenia).
Godziny otwarcia:
Od 2 stycznia do 14 maja, oraz od 15 września do 31 grudnia, od wtorku do niedzieli 10.00 – 16.00. Od 15 maja do 14 września, czyli latem, w sezonie turystycznym, codziennie 10.00 – 17.00.
Bilety:
dorośli 150 kr,
dzieci od lat 7 do 17 i studenci (liczą się międzynarodowe legitymacje studenckie z całego świata)
75 kr.
Dzieci do 7 roku życia wejście za darmo.
Bilet obejmuje wszystkie możliwe do zwiedzenia sale w Zamku. Oczywiście Stockholm Card upoważnia do bezpłatnego wejścia.
Warto wspomnieć o Sali Tronowej. Na co dzień można ją zwiedzać, a w centralnym miejscu znajduję się srebrny tron królowej Krystyny. Obecnie sala zmieniła swoją rolę. Kiedy w 2009 roku księżniczka Victoria ogłosiła swoje zaręczyny wszyscy byli pewni, że na ślub i przyjęcie weselne zjadą setki gości. Wówczas pojawił się problem, gdzie powinna odbyć się kolacja. Konieczne było pomieszczenie na tyle ogromne, aby pomieściło choć większość gości dlatego też wybór padł na Salę Tronową.
Na zewnątrz warto zobaczyć okazałe tarasy. Zacznijmy od Lejonbacken. Służy do pozdrawiania zebranych przed Zamkiem. W ostatnich latach wykorzystano go w dniu ślubu księżniczki Victorii i księcia Daniela, 40 rocznicy panowania króla Karola Gustawa w 2013 roku i podczas 70 urodzin monarchy w kwietniu tego roku.
Na główny dziedziniec można wejść przez Slottsbacken, przy okazji mijając schody prowadzące do Kaplicy Królewskiej. Z całą pewnościąSlottsbacken kojarzy nam się najlepiej ze ślubu księżniczki Madeleine i Christophera O'Neill. Wówczas przed samym wejściem ustawiono specjalny podest z którego małżonkowie pozdrowili zebranych. Slottsbacken jest zawsze okupowane przy uroczystościach, które odbywają się w Kaplicy Królewskiej, stojąc na ulicy można podglądać przybycie gości na najróżniejsze uroczystości. W wejściu tym pojawili się również książę Carl Philip i księżna Sofia na krótko po swoim ślubie, również księżniczka Victoria i książę Daniel pozdrawiali stamtąd tłumy zebrane przed Zamkiem po chrzcinach swoich dzieci. Zawsze przez Slottsbacken wpuszczani są turyści. Czekając w kolejce możemy spojrzeć na Storykyrkan, Katedrę, znajdującą się zaledwie kilka kroków dalej.
Kierując się w prawo od Slottsbacken dojdziemy do Katedry, a skręcając w prawo zobaczymy zewnętrzny dziedziniec. Tam król co roku świętuje swoje urodziny, a księżniczka Victoria imieniny.
Kierując się w prawo od Slottsbacken dojdziemy do Katedry, a skręcając w prawo zobaczymy zewnętrzny dziedziniec. Tam król co roku świętuje swoje urodziny, a księżniczka Victoria imieniny.
Chcąc okrążyć Zamek kierujemy się znowu w prawo, z daleka widać już jezioro Melar, a my zbliżamy się do Skkeppesbron. Jest to kolejny okazały taras, wykorzystywany jednak znacznie rzadziej bo znajduje się od strony wody, od jeziora oddziela go tylko droga oraz mały pas zieleni, może więc pomieścić niezbyt dużą liczbę Szwedów. Mimo to właśnie stamtąd książę Carl Philip i księżna Sofia pozdrowili Szwedów w dniu swojego ślubu, po zakończeniu parady. Z kolei przy okazji ślubów pary królewskiej oraz Victorii Daniela odcinek drogi został całkowicie zamknięty i przykryty specjalnymi dywanami, pary musiały pokonać spory odcinek drogi z małego portu, aby dojść do Zamku Królewskiego i tarasu (obie pary ostatni odcinek parady pokonały łodzią Wazów). Myślę, że większości z nas kojarzy się ze ślubem Victorii i Daniela, na tarasie czekali na nich królewscy goście i rodzina.
Embed from Getty Images
Obecnie Zamek Królewski pełni rolę typowo reprezentacyjną i stanowi miejsce pracy króla i całej rodziny królewskiej. Rezydencję można nazwać Państwem w Państwie, na jej terenie znajdują się mała straż i szpital, poczta, kaplica ze stale urzędującym kapelanem, sklepy, pralnia, kwiaciarnia, szklarnia, biblioteka, muzeum czy stajnie i biura administracji dworu. Ten ogromny budynek ma ponad 600 komnat na 7 piętrach i zaliczany jest do największych zamków królewskich w Europie. W 609 pomieszczeniach na co dzień pracują urzędnicy poszczególnych departamentów dworu, mieszczą się tam także 3 muzea. Przez cały rok można zwiedzać otwarte apartamenty, Bibliotekę, Skarbiec, muzeum Trzech Koron oraz Zbrojownię. Największe wrażenie robi gabinet Oskara II, na uwagę zasługuje także imponująca kolekcja gobelinów oraz obrazów.
Niegdyś Zamek Królewski był domem panującego monarchy, teraz jest tylko jego biurem i miejscem oficjalnych bankietów, przyjęć i spotkań. O tym jak funkcjonuje dwór królewskim mogliście przeczytać już rok temu, dlatego też odsyłam do obszernego postu na ten temat: KLIK. Co prawda na Zamku Królewskim nadal znajdują się prywatne apartamenty, gdyby więc członek rodziny królewskiej chciał tam spędzić noc nie stanowiłoby to najmniejszego problemu.
Ponadto w Zamku znajdują się:
Skarbiec (Skattkammaren), gdzie przechowywane są imponujące klejnoty koronne – korony królewskie i książęce, berła i jabłka.
Zbrojownia Królewska (Livrustkammaren), gdzie przechowywane są rekwizyty historyczne, stroje królów szwedzkich, królewskie kołyski, powozy, zbroje, miecze a nawet wypchany koń króla Gustava II Adolfa. Dla dzieci jest w Zbrojowni sala, gdzie mogą się bawić w przebraniu królów, rycerzy i księżniczek. Muzeum Trzech Koron przedstawia zamek z czasów średniowiecza a Muzeum Antyku antyczne rzeźby i meble.
1. Kasa biletowa, informacja turystyczna
2. Sklep z pamiątkami
3. Apartamenty królewskie
4. Straże (zmiana warty)
5. Muzeum twierdzy Trzech Koron
6. Muzeum antyków
7. Zbrojownia
8. Kaplica królewska
10. Skarbiec królewski
Przy okazji wizyty na zamku warto zobaczyć zmianę warty. Ceremonia odbywa się w wyznaczonych godzinach, przed głównym wejściem. Szczególna oprawa towarzyszy temu wydarzeniu podczas świąt narodowych oraz w rocznicę urodzin króla (30 kwietnia).
Kiedy?
Od maja do sierpnia - codziennie (12:15), niedziele (13:00)
Kwiecień, wrzesień, październik - środy i soboty (12:15), niedziele (13:15)
Od listopada do marca - środy i soboty (12:00), niedziele (13:00)
Zamek Królewski jest otwarty dla zwiedzających (z wyjątkiem dni, kiedy odbywają się uroczystości oraz w czasie Świąt Wielkanocy i Bożego Narodzenia).
Godziny otwarcia:
Od 2 stycznia do 14 maja, oraz od 15 września do 31 grudnia, od wtorku do niedzieli 10.00 – 16.00. Od 15 maja do 14 września, czyli latem, w sezonie turystycznym, codziennie 10.00 – 17.00.
Bilety:
dorośli 150 kr,
dzieci od lat 7 do 17 i studenci (liczą się międzynarodowe legitymacje studenckie z całego świata)
75 kr.
Dzieci do 7 roku życia wejście za darmo.
Bilet obejmuje wszystkie możliwe do zwiedzenia sale w Zamku. Oczywiście Stockholm Card upoważnia do bezpłatnego wejścia.
Pałac Drottningholm od 1981 roku dom rodziny królewskiej. Rezydencja położona jest na przedmieściach Sztokholmu, na brzegu wyspy Lovön, w gminie Ekerö. Swoją nazwę zawdzięcza naszej rodaczce, Katarzynie Jagiellonce (biografię monarchini znajdziecie tutaj - KLIK). W XVI wieku Król Jan III Waza zlecił budowę tego Pałacu, który miał stanowić prezent dla jego żony, Katarzyny. Na jej cześć nazwano go Drottningholm - Wyspa Królowej.
 |
| Google Images |
30 grudnia 1661 roku cała rezydencja spłonęła w pożarze. Wcześniej tego roku, królowa wdowa, Jadwiga Eleonora (Hedvig Eleonora) kupiła pałac. To właśnie jej Drottningholm zawdzięcza swój imponujący wygląd. Po pożarze królowa nie tylko zleciła odbudowę tej renesansowej rezydencji, ale również jej przebudowę. Prace trwały od 1662 roku, aż do 1750 roku. W tym czasie stworzono również ekskluzywny park francuski w barokowym stylu, którego część zachowała sie do dnia dzisiejszego. Drottningholm pozostawał rezydencją szwedzkich królowych, aż do 1744 roku. Wówczas został on podarowany jako prezent ślubny księżniczce pruskiej Lovisie Ulrice kiedy poślubiła szwedzkiego następcę tronu Adolfa Frederika. Za jej "panowania" Drottningholm stał się stolicą kulty i przechodził złoty wiek sztuki. Królowa Lovisa również wniosła swój wkład do Pałacu odnawiając m.in. przedsionek, który od tamtego czasu utrzymany jest we francuskim stylu inspirowanym rokoko. Królowa stworzyła również imponującą bibliotekę królewską, która stanowi wspaniałą pamiątkę tamtych czasów oraz słynny Teatr Pałacu Drottningholm, którego budynek nadal znajduje się na terenie rezydencji.
Wreszcie w 1772 roku pałac został wykupiony przez państwo, tym samym stając się domem króla Gustawa III. Do dnia dzisiejszego Pałac otacza wielki, romantyczny park angielski i ogród francuski, które powstały w tamtym czasie. Przez kolejne lata Pałac pozostawał domem wielu monarchów. Następnie Zamek Królewski w centrum Sztokholmu stał się domem panujących monarchów, a Pałac Drottningholm jedynie rezydencją zimową w której Święta Bożego Narodzenia spędzali członkowie rodziny królewskiej. W 1981 roku król Karol Gustaw i królowa Silvia wraz z dwójką swoich dzieci przeprowadzili się z Zamku Królewskiego do Drottningholm. Rok późnej w jednym z pokoi Pałacu przyszła na świat księżniczka Madeleine. Od ponad 30 lat rodzina królewska zajmuje lewe skrzydło Pałacu. Dużą część rezydencji i ogrody można zwiedzać przez niemal cały rok.W 1991 roku Pałac Drottningholm został wpisany na listę Światowego dziedzictwa UNESCO.
Wreszcie w 1772 roku pałac został wykupiony przez państwo, tym samym stając się domem króla Gustawa III. Do dnia dzisiejszego Pałac otacza wielki, romantyczny park angielski i ogród francuski, które powstały w tamtym czasie. Przez kolejne lata Pałac pozostawał domem wielu monarchów. Następnie Zamek Królewski w centrum Sztokholmu stał się domem panujących monarchów, a Pałac Drottningholm jedynie rezydencją zimową w której Święta Bożego Narodzenia spędzali członkowie rodziny królewskiej. W 1981 roku król Karol Gustaw i królowa Silvia wraz z dwójką swoich dzieci przeprowadzili się z Zamku Królewskiego do Drottningholm. Rok późnej w jednym z pokoi Pałacu przyszła na świat księżniczka Madeleine. Od ponad 30 lat rodzina królewska zajmuje lewe skrzydło Pałacu. Dużą część rezydencji i ogrody można zwiedzać przez niemal cały rok.W 1991 roku Pałac Drottningholm został wpisany na listę Światowego dziedzictwa UNESCO.
Embed from Getty Images
Myślę, że w tym momencie warto na kilka chwil przerwać lekturę i zajrzeć do imponujących wnętrz Pałacu: sypialni królowej Jadwigi Eleonory - KLIK, równie imponującej sali znanej jako Hall of State - KLIK, imponującej biblioteki królowej Lovisy, o której wcześniej wspominałam - KLIK. Dzięki tym grafikom możemy poczuć niesamowity klimat Pałacu.
Jeśli już to zrobiliście dołączmy do samego króla w wycieczce po Pałacu. Razem z monarchią zwiedzimy sale, które może zobaczyć każdy turysta zwiedzający Pałac. Sama rezydencja składa się ze 192 pokoi i kuchni. Para królewska zajmuje skrzydło lewe od południa. W domku sąsiadującym z Pałacem mieszkała księżniczka Victoria, a teraz tamtejszy apartament zajmuje książę Carl Philip z żoną i synkiem.
Sala Hall of State z ręcznie tkanymi gobelinami z XVI wieku. Tutaj król Karol Gustaw jeździł z synkiem, Carlem Philipem, zabawkowym samochodem w czasie długich jesiennych i zimowych wieczorów. Możliwe, że właśnie w tej sali król zaraził swojego jedynego syna pasją do samochodów. Monarcha zdradził, że rysy na podłodze tej sali nie są znamionami historii. Stały się one częścią "wystroju" dopiero w latach '80 kiedy mały Lippi (Carl Philip) wraz ze swoim tatą bawiło się tam jeżdżąc zabawkowymi samochodami i gokartami (jeśli pewnego dnia zwiedzając Pałac zobaczycie turystykę fotografującą podłogę to będę z całą pewnością ja! ;)). Król wspominał, że sam spędzając z mamą i siostrami zimy w Drottningholm jeździł po imponujących salach zarowno rowerami jak i gokartami. Późnej pozwalał na to również swoim dzieciom, może już niedługo będą to robić również jego wnuki? Warto wspomnieć, że raz do roku, 23 grudnia, granica pomiędzy prywatnym apartamentem a częścią ogólnodostępną Pałacu zostaje zatarta. Wszystko to dla królowej, która tego dnia świętuje swoje urodziny. Każdego roku król sam wybiera salę (co roku inną) w której wraz z dziećmi organizuje przyjęcie niespodziankę dla żony. Jednego roku była to Galeria Karola XI, innego razu... kuchnia, a jeszcze innego razu (królowa lubi sprawdzać gdzie odbędzie się przyjęcie) król postanowił naprawdę zaskoczyć żonę i zorganizował jej urodzinową kolację w jadalni dla służby! Wróćmy jednak do zwiedzania Pałacu.
Z lewej, tak zwany pokój królowej. Najważniejszym elementem sali jest biurko z 1770 roku projektu Georga Haupt. Z prawej Galeria Karola XI.
Z lewej szafa Nilsa Pettera Stenströms z 1781 roku. Z prawej król przegląda "Prace okresowe" z 1749 roku.
W drodze powrotnej zahaczamy ponownie o Bibliotekę królowej Lovisy, która przewijała sie w poście już nie raz. Zaglądając do niej należy zwrócić uwagę na historyczną szkatułę z mapą z 1784 roku. Pomieszczenie to uznawane jest za najpiękniejsze w całym Pałacu.
Myślę, że w tym momencie warto na kilka chwil przerwać lekturę i zajrzeć do imponujących wnętrz Pałacu: sypialni królowej Jadwigi Eleonory - KLIK, równie imponującej sali znanej jako Hall of State - KLIK, imponującej biblioteki królowej Lovisy, o której wcześniej wspominałam - KLIK. Dzięki tym grafikom możemy poczuć niesamowity klimat Pałacu.
 |
| http://godsochgardar.se |
Jeśli już to zrobiliście dołączmy do samego króla w wycieczce po Pałacu. Razem z monarchią zwiedzimy sale, które może zobaczyć każdy turysta zwiedzający Pałac. Sama rezydencja składa się ze 192 pokoi i kuchni. Para królewska zajmuje skrzydło lewe od południa. W domku sąsiadującym z Pałacem mieszkała księżniczka Victoria, a teraz tamtejszy apartament zajmuje książę Carl Philip z żoną i synkiem.
 |
| http://godsochgardar.se |
Sala Hall of State z ręcznie tkanymi gobelinami z XVI wieku. Tutaj król Karol Gustaw jeździł z synkiem, Carlem Philipem, zabawkowym samochodem w czasie długich jesiennych i zimowych wieczorów. Możliwe, że właśnie w tej sali król zaraził swojego jedynego syna pasją do samochodów. Monarcha zdradził, że rysy na podłodze tej sali nie są znamionami historii. Stały się one częścią "wystroju" dopiero w latach '80 kiedy mały Lippi (Carl Philip) wraz ze swoim tatą bawiło się tam jeżdżąc zabawkowymi samochodami i gokartami (jeśli pewnego dnia zwiedzając Pałac zobaczycie turystykę fotografującą podłogę to będę z całą pewnością ja! ;)). Król wspominał, że sam spędzając z mamą i siostrami zimy w Drottningholm jeździł po imponujących salach zarowno rowerami jak i gokartami. Późnej pozwalał na to również swoim dzieciom, może już niedługo będą to robić również jego wnuki? Warto wspomnieć, że raz do roku, 23 grudnia, granica pomiędzy prywatnym apartamentem a częścią ogólnodostępną Pałacu zostaje zatarta. Wszystko to dla królowej, która tego dnia świętuje swoje urodziny. Każdego roku król sam wybiera salę (co roku inną) w której wraz z dziećmi organizuje przyjęcie niespodziankę dla żony. Jednego roku była to Galeria Karola XI, innego razu... kuchnia, a jeszcze innego razu (królowa lubi sprawdzać gdzie odbędzie się przyjęcie) król postanowił naprawdę zaskoczyć żonę i zorganizował jej urodzinową kolację w jadalni dla służby! Wróćmy jednak do zwiedzania Pałacu.
 |
| http://godsochgardar.se |
Z lewej, tak zwany pokój królowej. Najważniejszym elementem sali jest biurko z 1770 roku projektu Georga Haupt. Z prawej Galeria Karola XI.
 |
| http://godsochgardar.se |
Z lewej szafa Nilsa Pettera Stenströms z 1781 roku. Z prawej król przegląda "Prace okresowe" z 1749 roku.
 |
| http://godsochgardar.se |
Historyczny piec kaflowy z carskiej Rosji. Król Gustaw III otrzymał go w prezencie od Carycy Katarzyny.
 |
| http://godsochgardar.se |
W drodze powrotnej zahaczamy ponownie o Bibliotekę królowej Lovisy, która przewijała sie w poście już nie raz. Zaglądając do niej należy zwrócić uwagę na historyczną szkatułę z mapą z 1784 roku. Pomieszczenie to uznawane jest za najpiękniejsze w całym Pałacu.
Piękny barokowy ogród na tyłach Pałacu zaprojektował Nikodem Tessin. Można tam zobaczyć imponujące rzeźby z brązu wykonane przez Adriana de Vries, jednego z najwybitniejszych rzeźbiarzy renesansu z Europy Północnej. Kolekcja przybyła do Szwecji jako łupy z Pragi i Pałacu Frederiksborg w Danii.
Ogród od setek lat zachwyca zwiedzających licznymi fontannami, klombami, rzeźbami i posągami oraz żywopłotami układającymi się w labirynt. Bliżej ogrodom można przyjrzeć się odbywających wirtualny spacer. Grafikę z 2005 roku, można zobaczyć tutaj - KLIK, za darmo można również pobrać aplikację na androida, która oferuje spacer po ogrodach Drottningholm - KLIK
Ogród od setek lat zachwyca zwiedzających licznymi fontannami, klombami, rzeźbami i posągami oraz żywopłotami układającymi się w labirynt. Bliżej ogrodom można przyjrzeć się odbywających wirtualny spacer. Grafikę z 2005 roku, można zobaczyć tutaj - KLIK, za darmo można również pobrać aplikację na androida, która oferuje spacer po ogrodach Drottningholm - KLIK
W sąsiedztwie Drottningholm znajduje się Kaplica Królewska w której odbywają się niedzielne nabożeństwa, tam rodzina królewska udaje się na bożonarodzeniowe msze i wysłuchuje koncerty świąteczne. Tam również odbyły się chrzty księżniczki Leonore, księcia Nicolasa, a już za kilka tygodni będzie miał tam miejsce chrzest księcia Alexandra.
Embed from Getty Images
Obok pałacu znajduje się również dobrze zachowany budynek teatru dworskiego (Slottsteater), gdzie obecnie mieści się muzeum. Teatr wybudowano w XVIII wieku dla matki Gustawa III, zakochanego w teatrze i kulturze francuskiej. Sam mówił, że wolałby być aktorem niż królem. Ale jednocześnie pragnął uwolnić teatr szwedzki od wpływów francuskich i w tym celu na miejsce aktorów francuskich zaangażował rodzimych, szwedzkich. Miłość do teatru towarzyszyła mu do samej śmierci. Król został dżgnięty nożem w plecy w Operze w Sztokholmie, zmarł dwa tygodnie późnej. Jego śmierć stała się pretekstem do stworzenia słynnej po dziś dzień sztuki Bal Maskowy Giuseppe Verdi'ego. Król Gustaw III jest jej głównym bohaterem i z pewnością cieszyłby się z "roli głównej" w sztuce.
Każdego lata w teatrze dworskim grane są sztuki z XVII i XVIII wieku, zawsze odtwarzane z pietyzmem i szczegółami, by wyglądały tak jak przed wiekami. Przez cały rok działa za to muzeum, gdzie możemy zobaczyć jak kiedyś wyglądał teatr dworski. Po raz kolejny odsyłam Was do grafik że strony Virtual Sweden, które zdecydowanie najlepiej oddają wnętrza Pałacu, ogrodów i budynków na terenie rezydencji - KLIK.
Każdego lata w teatrze dworskim grane są sztuki z XVII i XVIII wieku, zawsze odtwarzane z pietyzmem i szczegółami, by wyglądały tak jak przed wiekami. Przez cały rok działa za to muzeum, gdzie możemy zobaczyć jak kiedyś wyglądał teatr dworski. Po raz kolejny odsyłam Was do grafik że strony Virtual Sweden, które zdecydowanie najlepiej oddają wnętrza Pałacu, ogrodów i budynków na terenie rezydencji - KLIK.
W dali znajdziemy także także angielski park z malutkimi mostkami, jeziorkami czy kanałkami. Są w nim także kopie antycznych marmurowych posągów, które Król Gustaw III zakupił podczas swojej podróży do Italii. Na końcu parku, po lewej stronie, na małym wzniesieniu stoi Chiński Pałac, znany również jako Pawilon Chiński (po szwedzku Kina slott), zaprojektowany wedle chińskich wzorów. Obok tego pałacyku stoją po obu stronach dwa inne pawiloniki, jadalnia i pałacowy warsztat. Początkowo planowałam stworzyć oddzielny post o Pałacu Chińskim. Jednak jego historia jest ściśle połączona z Pałacem Drottningholm.
Pierwszy Pawilon Chiński został wykonany z drewna, a jego budowa owiana była ścisłą tajemnicą, jako, że budynek miał być prezentem urodzinowym od króla Adolfa Frederika dla jego żony, Lovisy Ulriki w 1753 roku. Monarcha dobrze wiedział, że prezent przypadnie jego małżonce do gustu. Po Kampanii Wschodnioindyjskiej (i jej odpowiednikach w innych krajach Europy) królowa jak i Europejczycy, rozpoczęła podróże do Chin, dzięki czemu zainteresowała sie kulturą i sztuką Japonii i Chin. Budowę nowego głównego budynku, tym razem już z cegły, rozpoczęto w 1763 roku. Pawilon miał stanowić zamiennik Träslottet, który zaatakowała wilgoć i cały budynek zaczął gnić. Nowy pałac mial egzotyczne dekoracje i zielony dach. Wszystko to zaprojektował Carl Frederik Adelcrantz. Połączenie Pałacu z otaczającymi go budynkami w stylu renesansu oraz połączenie stylu chińskiego i rokoko w samym pawilonie (zarówno na zewnątrz jak i w środku) bylo nie lada wyzwaniem dla architekta. Prace we wnętrzu powierzono Jeanowi Ericowi Rehn. Wreszcie w 1769 roku stało się jasne, że nowy chiński pawilon jest już gotowy i rodzina królewska może z niego korzystać. Niedługo późnej król Adolf Frederik i królowa Lovisa zamieszkali w nim. Nowy dom był mniejszy od Pałacu Drottningholm, bardziej przytulny i co najważniejsze dawał większą prywatność. Nie tylko pod względem obecności służby, która w Pawilonie nie była już cały czas przy monarchach, ale również dlatego, że budynek zbudowano z prywatnych funduszy pary królewskiej. W tamtym czasie Pawilon Chiński był jednym z najbardziej ekskluzywnych miejsc epoki, nie tylko w Szwecji, ale i całej Europie. Zaproszenie od pary królewskiej do ich domu było prawdziwym dowodem łaski dla szczęściarza, który mógł choć przez kilka chwil nacieszyć wzrok wnętrzami tego niezwykłego budynku.
Otwarte:
Od maja do sierpnia codziennie 10.00 – 16.30.
Wrzesień, październik i kwiecień od piątku do niedzieli 11.00 – 15.30.
Od listopada do marca, soboty – niedziele 11.00 – 15.30.
Ceny biletów:
Dorośli: 120 kr,
Dzieci do lat 18: za darmo,
Studenci: 50 kr (liczą się międzynarodowe legitymacje studenckie z całego świata).
Pałac Solliden - letni raj rodziny królewskiej. Rezydencja położona na Olandii, w pobliżu Zamku Borgholm, na słonecznej polanie, w lesie dębowym. Tereny obecnego Pałacu były niegdyś częścią ziem uprawnych króla. Tereny te zachwyciły przyszłą królową Victorię, która rok późnej rozkazała rozpoczęcie tam budowy letniej rezydencji. To tam większość lata spędzają wszyscy członkowie rodziny, tam też księżniczka Victoria świętuje swoje urodziny, król oddaje się pracy w ogrodzie, a księżniczka Madeleine z przyjemnością jeździ konno po okolicy.
Na początku 1902 roku, Księżna Victoria, żona przyszłego króla Gustawa V, zakupiła kawałek ziemi z królewskich ziem rolniczych na Olandii, nieopodal ruin Zamku Borgholm. Monarchini we współpracy z architektem Torbenem Grut zaprojektowała wille we włoskim stylu na planie nieregularnego prostokąta z elewacją z białej cegły. Willa była gotowa do użytku w 1906 roku. Na terenie rezydencji znalazł się park i ogrody, w tym park włoski, angielski i holenderski z różami. Obecnie większość parku przeznaczona jest dla zwiedzających, rodzina ma wydzielony mały prywatny ogród i sad.
 |
| Królowa Victoria w Solliden / sollidenslott.se |
Letni pałac jest całkiem inny od pompatycznego "państwowego więzienia" jak, Zamek Królewski, zwykła nazywać królowa Victoria. Królowa spełniła na Olandii swoje marzenie i w chłodnej Szwecji stworzyła rezydencję kojarzącą się z ciepłą Prowansją. Jest to piękny pałac otoczony bujną zielenią i roślinami sprowadzanymi z najróżniejszych zakątków świata. Sama rezydencja utrzymana jest w stylu włoskiego renesansu i śródziemnomorskiej architektury z bielonymi ścianami.kJak powszechnie wiadomo królowa Victoria nie lubiła zimna, dlatego zimą przenosiła się na włoską wyspę Capri, aby wraz z nadejściem wiosny wrócić do Szwecji. Pierwsze tygodnie spędzała w Sztokholmie, na Zamku Królewskiego, a środek lata właśnie w Solliden.
Idee architekta i królowej bardzo się od siebie różniły. Grut wyobrażał sobie drewniany dom w stylu nordyckim, zgdony z narodową tradycją i romantycznym stylem starożytnym Skandynawi. Z kolei królowa była zdeterminowana do stworzenia prywatnego San Michele w Szwecji. Jak twierdzą historycy silne charakteru monarchini i architekta ścierały się na każdym kroku przez kolejne trzy lata w trakcie których budowana była Willa. Słowo Victorii było wiążące i stanowiło prawo, architekt musiał odpuścić swoją wizję i tym samym udowodnił swój kunszt i pokazał ogromną wiedzę. Królową miały zachwycić białe ściany, poludniowa pergola i wiele szczegółów w stylu włoskiej starożytności i renesansu (w tym słupy i wnęki okienne). Końcowy efekt był imponujący w swej majestatycznej elegancji.
Tutaj można oddychać - zwykła mawiać królowa Victoria. Tak też sądzą dziesiątki tysięcy osób, które każdego roku odwiedzają przy pałacowe parki. Zwiedzanie Solliden rozczyna się w pawilonie, gdzie każdego roku można obejrzeć specjalnie przygotowaną wystawę. Tego roku są to krzesła z których niektóre mają blisko 200 lat. Najstarsze z nich użytkowane były przez króla Karola XIV Jana. Noetkroe sprowadzone zostały specjalnie z Zamku Królewskiego,a inne czeklay nawet 100 lat na powrót do świetności i zobaczenie światła dziennego. Ponadto cały czas w Pawilonie znajduje się wystawa prezentująca historię i rozwój Solliden.
Z Pawilonu przechodzi się do Parku Pałacowego rozpoczynającego się piękną pergolą i rzeźbami. Na południe od pergoli znajduje się park włoski. Wchodząc do niego przenosimy się do wspaniałej Italii, dzięki renesansowemu stylowi. Park został geometrycznie zaplanowany, z wysokimi żywopłotami, bukszpanem i wszelkiego rodzaju kwiatami. Znajdują się tam rzeźby z brązu przedstawiające rzymskiego boga Merkurego.
Na południe od ogrodu włoskiego znajduje się Park Angielski. Rozległe trawniki mają w sobie nutę południa dzięki gatunkom drzew. Znajdują się tam platany, cyprysy i drzewa tulipana. W ogrodzie znalazł się także buk - bardziej przystosowany i naturalny w tamtejszych szerokościach geograficznych. Buk tworzy swoisty żyrandol swoją koroną, oszałamiający zwiedzających. Pomiędzy drzewami znajdziemy samą królową Victorię. Popiersie monarchini otoczone jest rzeźbami z mitologii greckiej.
Kierując się na zachód od ogrodu włoskiego znajdziemy park holenderski. Idąc w jego stronę można usłyszeć szum wody z małego wodospadu, który jest jednym z najważniejszych miejsc w całym parku Pałacu. Ogród ten jest szczególny, bowiem jest on darem od holenderskiej królowej Wilhelminy, która w 1926 roku zleciła holenderskim ogrodnikom zaprojektowanie tego parku. Róże i byliny otaczają tam cztery marmurowe rzeźby XVIII-wiecznego szwedzkiego rzeźbiarza JN Byströma.
Kiedy w 1930 roku królowa Victoria zmarła, zgodnie z testamentem pałac przekazano królowi Gustawowi V. Monarcha jednak rzadko tam bywał, dlatego też postanowił otworzyć ogrody zwiedzającym. Dostarczyło to spore dochody dzięki którym od ponad osiemdziesięciu lat rezydencja samodzielnie się utrzymuje. Pałac pozostał jednak ściśle prywatną rezydencją, nikt nie wie jak wygląda w środku (upublicznione jest tylko kilka archiwalnych ujęć).
 |
| porlaslott.se |
 |
| Flickr |
 |
| Flickr / kolejna archiwalna fotografia, która najprawdopodobniej przedstawia jedno z pomieszczeń Pałacu |
Od pokoleń ciepłe miesiące spędzają tam członkowie rodziny królewskiej. Król Karol XVI Gustaw odziedziczył tę rezydencję po pradziadku królu Gustawie V w 1950 roku (po śmierci monarchy). Matka obecnego króla, księżna Sybilla zabierała tam dzieci kazdego roku na wakacje. To właśnie w Solliden odbyło się przyjęcie weselne starszej siostry króla, księżniczki Desiree, która swój ślub wzięła w pobliskim kościele. Król czuje niezwykłą więź z Solliden, nie tylko ze względu na fakt, iż to jego prababka zaprojektowała tą niezwykłą willę. Jak sam mówi: moją ambicją jest zarządzanie Solliden, tak aby przyszłe pokolenia mogły doświadczyć tego unikalnego środowiska i zobaczyć to niezwykłe miejsce. Królowa Silvia odwiedziła pałac Solliden po raz pierwszy w 1973 roku i pd tego czas sprowadziła do ogrodów wiele nowych gatunków roślin.
 |
| sollidenslott.se |
Na terenie znalazł się także domek dla zabaw. Niegdyś bawoły się tam księżniczki Birgitta, Margaretha, Desiree i Christina wraz z bratem, Karolem Gustawem, a późnej księżniczki Victorii i Madeleine, do których zadko dołączył Carl Philip. Teraz jest to ulubione, obok piaskownicy,m miejsce zabaw ksiezczek Estelle i Leonore. Domek otoczony jest bluszczem i drzewami dzikiego wina. Od 1867 roku był do dom mieszkalny. Zajmowali go Johan Törngren, jego żona Maja i ich dzieci przez ponad 30 lat. Kiedy ziemię weszły w posiadanie królowej i znalazły się na terenach Solliden, rodzina zamieszkała w nowym budynku portierni przy Strandvägen. W 1948 roku król Gustaw V postanowił odmówić domek i podarował go prawnuczkom i wnukowi jako domek zabaw.
Przez cały tydzień ogrody otwarte są dla zwiedzających od godziny 11.00 do 18.00 w sezonie letnim i do 16:00 przez resztę roku. Swoistą wskazówkę, o obecności rodziny królewskiej w rezydencji, stanowi flaga. Jeśli na Olandii znajduje się król lub księżniczka Victoria na maszcie powiewa królewska flaga.
Już teraz wszyscy zastanawiają się kto odziedziczy Solliden. Mówiło się o księżniczce Victorii, jednak kiedy wybudowała własną rezydencję w pobliżu stało się to nieprawdopodobne. Możliwe więc, że król przekaże Pałac i pobliski par księciu Carlowi Philipowi bądź księżniczce Madeleine, lub śladem pradziadka, pominie pokolenie własnych dzieci i przekaże rezydencję któremuś z pięciorga wnucząt (w końcu mało prawdopodobne, że monarcha doczeka prawnucząt, tak jak Gustaw V).
Rodzina królewska może poszczycić się kilkunastoma posiadłościami. Osobiście muszę przyznać, że szwedzkie rezydencję należą do moich ulubionych, nie tylko ze względu na zainteresowanie szwedzką rodziną królewską. Zobaczmy każdą z nich:
Zamek Królewski
Embed from Getty Images
Pałac Haga
Pawilon Gustawa III
Embed from Getty Images
W najbliższych tygodniach będziecie mieli okazję poznać lepiej każdą z nich! O której chcielibyście przeczytać na samym początku?
Para królewska od lat '80 mieszka w pałacu Drottningholm na wyspie Lovön (na przedmieściach Sztokholmu). W 1991 roku pałac jako jedno z pierwszych miejsc w Szwecji, został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Przepiękna rezydencja w stylu renesansowym została wybudowana pod koniec XVII wieku, otacza go równie piękny park w stylu barokowym. Obecnie mieszka tam para królewska, dorastały tam dzieci króla i królowej, a pewnego dnia zamieszka tam następczyni tronu, już jako królowa, wraz ze swoją rodziną. Dużą część całego obiektu udostępniona jest zwiedzającym, na terenie okazałej rezydencji znajduje się także XVIII wieczny teatr w którym teraz znajduje się muzeum. Pod koniec listopada ogrody Drottningholm zostały zamknięte dla zwiedzających że względu na zagrożenie terrorystyczne.
Do Pałacu przylega również Kaplica, w której zostały ochrzczone dzieci najmłodszej córki pary królewskiej, księżniczki Madeleine. W czerwcu 2010 roku w pałacu odbyło się prywatne przyjęcie przed ślubne Victorii i Daniela, a w 2013 roku przyjęcie weselne Madeleine i Christophera.
Nie zapominajmy także o pawilonie chińskim, którego renowację osobiście nadzorowała para królewska.
Aż do przeprowadzki do Haga Palace mieszkała tam księżniczka Victoria. Daniel, będąc jeszcze jej chłopakiem, wynajął małe mieszkanko kilka kroków od apartamentów Victorii. Niedługo po zaręczynach para postanowiła, że zamieszka po ślubie w pałacu Haga w gminie Solna, na przedmieściach Sztokholmu. W 2011 roku rozpoczęto remont rezydencji, a pomagała w tym księżniczka Madeleine, która interesuje się wystrojem wnętrz. Niegdyś w pałacu Haga dorastał król Karol Gustaw wraz z rodzeństwem. Victoria przyznała, że cieszyła się, że teraz zamieszka tam z rodziną "czuję, że koło się zatacza".
"To piękne, zobaczyć dom, w którym mieszkałam jako dziecko, przywrócony do życia," powiedziała w jednym z wywiadów Księżniczka Christina. "To piękny dom. Myślę, że będą tu szczęśliwi.", dodała. Dom składa się z 25 pokoi, a większość stanowi część oficjalna rezydencji. Do pałacu przylegają ogrody udostępniane zwiedzającym, jego część została wydzielona do prywatnego użytku rodziny. Na terenie prywatnych ogrodów znajduje się domek dla dzieci zbudowany w latach '40, który był miejscem zabaw króla i jego sióstr, a teraz służy księżniczce Estelle. W tym roku po raz w ogrodach rozstawiono trampolinę na której większość dnia spędzała Estelle.
Już przekraczając próg Hagi, można poczuć bijące ciepło, w holu łączącym tradycję z nowoczesnością, można podziwiać kunsztowne fotografie wykonane w przypałacowych ogrodach i Okelbo przez Ralfa Turander'a. Następnie salon z oszałamiającym zegarem, będącym niegdyś własnością dziadka Victorii. Został przekazany Jego najstarszej córce Margareth'cie. Kiedy przeniosła się do mniejszego domu, był on przechowywany w pałacu. Kiedy dowiedziała się, że Victoria przeprowadza się do Hagi, podarowała zegar bratanicy.
Kolejne pomieszczenie, biblioteka, to tutaj para udziela większości wywiadów i pozuje do rodzinnych zdjęć. Jest to najprawdopodobniej najczęściej fotografowane pomieszczenie w pałacu.
Ostatnie pomieszczenie przyciągające uwagę, jest zdecydowanie w szwedzkim stylu. Największą uwagę przykuwa obraz księżnej Lilian, który para otrzymała w prezencie ślubnym.
"Dla nas ważne było, aby w domu, znalazło się to, czego oczekuje się od domu . Jest to przytulne i świetne miejsce dla dorastania Estelle i naszych przyszłych dzieci (...) Posiadanie własnego miejsca jest wyjątkowe. Wychowałem się w mieszkaniu w Ockelbo, a następnie przeniosłem się do domu szeregowego. Uczucie jest takie samo. Ludzie wyobrażają sobie, że wszystko jest lepsze, jeśli jest tylko większe. Ale mogę powiedzieć, że tak nie jest. Liczy się rodzina. (...) Dorastanie w domu w Ockelbo z mamą i tatą i oglądanie jak Estelle dorasta tutaj. To to samo. Dom jest w domu. " - opowiadał książę Daniel.
Villę Solbacken na Djurgarten wybudowano w latach '30 ubiegłego wieku. To tam po swoim ślubie zamieszkał książę Bertil wraz z żoną, księżną Lilian. Zmarły w 1997 roku książę zapisał rezydencję swojemu chrześniakowi, księciu Carlowi Philipowi. W rezydencji, aż do swojej śmierci w 2013 roku mieszkała księżna Lilian. Książę Carl Philip i księżna Sofia już w jednym z wywiadów przyznali, że to tam zamieszkają. Remont miał rozpocząć się jeszcze w tym roku jednak postanowiono wstrzymać do początku przyszłego. Jak się okazuje 270 metrowa rezydencja wymaga gruntownego remontu, o wiele poważniejszego niż początkowo przypuszczano. Konieczna okazała się wymiana rur w całym domu, a także instalacji elektrycznej i ogrzewania. Jednak największym wydatkiem ma być pozbycie się azbestu.
Obecnie para mieszka również na wyspie Djurgarten. W Sjötullsbacken (domu wielorodzinnym) zamieszkali wspólnie w 2011 roku, po dwóch latach przenieśli się do apartamentu na niższym piętrze budynku. Apartement pary składa się z pięciu apartamentów Jak wiadomo wcześniej Sofia wprowadziła się do mieszkania Carla na Wzgórzu Zamkowym. Kilka tygodni temu pojawiły się plotki, iż para postanowiła zamieszkać w Pawilonie Królowej również na wyspie Djurgarten, informacje te okazały się jednak falszywe. Remont Villi Solbacken, w przeciwieństwie do Pałacu Haga zostanie pokryty z prywatnych środków (pałac Haga jest własnością państwa, a Solbacken prywatnym majątkiem księcia) w związku z tym Carl miał złożyć wniosek o kredyt w wysokości 1 miliona koron królewskich
Księżniczka Madeleine nie ma swojego domu w Szwecji. Obecnie użytkuje apartament w Royal Mews na Östermalm w centrum Sztokholmu, który specjalnie dla niej i jej rodziny został odnowiony. W styczniu tego roku rodzina zamieszkała tam na stałe na pół roku, obecnie zatrzymuje się tam zawsze przebywając w Sztokholmie.
Kiedy księżniczka Madeleine zaręczyła się z Jonasem Bergströmem podano, że po ślubie zamieszka w Villa Parkudden. Po zakończeniu związku plany Madde uległy zmianie, jednak w ubiegłym roku pojawiły się płotki, że Madeleine i Christopher chcą mieć swój dom w Szwecji i zdecydują się właśnie na tą rezydencję. Doniesienia te zostały jednak zdementowane.
Szwedzka Rodzina Królewska od lat spędza wakacje wspólnie na Olandii. Solliden od ślubu pary królewskiej było miejscem symbolizującym dla całej rodziny spokój i prywatność. Pomimo upływu lat to w tej rezydencji wszyscy zbierają się na rodzinnych obiadach czy kolacjach i razem spędzają czas.
Pałac Solliden (swoją drogą nie wyglądający jak pałac) został zaprojektowany na początku XX wieku przez, wówczas znanego i szanowanego, szwedzkiego architekta Torbena Grut. Jego budowa została zakończona w 1906 roku. Królowa Victoria pokochała to miejsce i z radością spędzała tam okres letni, czując, że nieco cieplejszy klimat łagodzi jej dolegliwości. W latach '40 księżna Sybilla zaczęła przyjeżdżać tutaj ze swoją rodziną, jedynym synem Karolem Gustawem i czterema córkami. Dzieci również pokochały to miejsce do tego stopnia, że pod koniec czerwca 1964 roku w pałacu odbyło się wesele księżniczki Margarethy. Kiedy para królewska po swoim ślubie nie mogła zaznać prywatności (nawet za granicą) przyjechała właśnie do letniej rezydencji na Olandii. Tutaj także pierwsze miesiące swojego życia spędziła księżniczka Victoria. Zaledwie tydzień po urodzeniu przybyła do Solliden z rodzicami, a kilka tygodni późnej odbyła się tam jej pierwsza sesja zdjęciowa. Od kiedy skończyła roczek świętuje tam swoje urodziny wraz z całą rodziną i narodem. Przy pałacu znajdują się piękne ogrody, część z nich jest cały czas (nawet podczas obecności rodziny królewskiej) udostępniona zwiedzającym, co nieraz zapewniło spotkanie z rodziną królewską lub chociaż zobaczenie ich z daleka (jak w ubiegłym roku - KLIK). Kiedy dzieci pary królewskiej zaczęły zakładać swoje rodziny, stało się jasne, że będą chciały mieć swoje własne miejsce zapewniające im prywatność. Księżniczka Victoria i książę Daniel postanowili więc wybudować własna willę, znajdującą się blisko Solliden. W obrębie pałacu wybudowano więc nowoczesny dom letni, który nazwano Villa Skonvik. Całkiem niedawno para książęca postanowiła dobudować basen w ogrodzie (który swoją drogą jeszcze nie istnieje). Dom ma 328 matów i zaprojektował go Abelardo Gonzalez. Jak mówił w ubiegłym roku to dom marzeń, szczególnie dla małej Estelle. Żadnych skomplikowanych układów ścian, piękne czyste a przede wszystkim jasne materiały i kilka kominków. Piękny dom o jasnych wnętrzach, łączy prostotę i dobry smak pary książęcej. Z Villi można korzystać także zimą ( z czego cieszy się podobnież para królewska, ponieważ w Solliden Palace jest zbyt zimno w zimie).
Para książęca oficjalnie zainaugurowała dom 14 lipca 2014 roku, zapraszając do siebie rodzinę i kilkoro przyjaciół. Cały dom jest urządzony w wygodnym, prostym, futurystycznym stylu. Wszystkie materiały wykorzystane w trakcie budowy Villi jak i jej urządzania były osobiście wybierane przez Victorię i Daniela i musiały pochodzić z wyspy. Dom jest własnością prywatną rodziny książęcej i to ona (a nie podatnicy) sfinansowała jej budowę.Rodzina ma także prywatny dom letni w Acktjära. Gdzie spędza zawsze koniec czerwca i początek lipca wraz z rodziną księcia Daniela. Niestety nie zostały upublicznione żadne zdjęcia tego domu. Jak wiadomo, w jego budowę najbardziej zaangażowany był tata księcia, Olle Westling.
Księżniczka Madeleine z rodziną oraz książę Carl Philip z żoną w tym roku ponownie zatrzymali się w domku nieopodal Pałacu, który kiedyś używany był przez służbę. Nie wyklucza się, że w najbliższych latach, jedna z par postanowi wybudować dla siebie oddzielny letni dom.
Villa Mirage w Saint Tropez jest nadal często odwiedzana przez rodzinę królewską, a przede wszystkim króla i królową. Elegancka i wygodna willa została wybudowana w 1946 roku przez księcia Bertila. To w niej spędzał czas ze swoją ukochaną Lilian, swego czasu szwedzkie media nazwali ten dom miejscem książęcych schadzek.
Dom ten był oblegany zarówno przez starsze jak i młodsze pokolenie Bernadottów aż do śmierci księcia Betila. Późnej każdego roku przyjeżdżała tutaj księżna Lillian wraz z parą królewską, Victorią, Madeleine i Carlem Philipem. Obecnie dom odwiedza para królewska najczęściej w czerwcu bądź w maju.
Stenhammarslott znajduje się w liczącej 2 tysiące hektarów posiadłości ( z czego 1200 stanowią lasy). Zamek jest własnością państwa, ale król od wielu lat go wynajmuje i organizuje na terenie rezydencji coroczne polowania. Posiadłość jest zarazem wielką nieruchomością rolną i producentem organicznego mięsa.
Ökenäs gård - czyli gospodarstwo Ökenäs w Källvik, Trosa. Dom odziedziczył książę Carl Philip w 2008 roku po Bertilu Jonsenie. Powierzchnia mieszkalna domu stanowi 231 metrów kwadratowych.
Dom szybko stał się ulubionym miejscem księcia, w którym spędza każdą wolną chwilę. To właśnie tam książę Carl Philip oświadczył się swojej żonie. (dom w ostatnim czasie przeszedł generalny remont).
Mały domek Aras w Värmland był prezentem dla księcia Carla Philipa od gminy Varmland na jego chrzciny. Budynek ma około 60 metrów kwadratowych i swego czasu stanowił "schronienie" dla Sofii i Carla.
W górach Jämtland rodzina królewska ma spory domek nazywany Storlien. Tam tradycyjnie rodzina spędza Nowy Rok. Chociaż w ostatnich latach kilkakrotnie zerwano z tą uroczą tradycją.
Kiedy dzieci pary królewskiej były małe, rodzina każdego roku przyjeżdżała tam na narty.
Obecnie Zamek Królewski jest przede wszystkim miejscem pracy członków rodziny królewskiej. Codziennie rano król, królowa, księżniczka Victoria i książę Daniel przyjeżdżają rano do pracy, a w swoich biurach spędzają większość dnia.
To na Zamku Królewskim odbywają się najważniejsze uroczystości związane z rodziną panującą. Na dziedzińcu Zamkowym król świętuje swoje urodziny, a Jego Następczyni imieniny, codziennie można oglądać uroczystą zmianę warty. Zamek Królewski każdego dnia przyciąga masę turystów, którzy zastanawiają się co dzieje się w środku, za murami tak okazałej rezydencji.
|
| kungahuset |
Zamek Królewski w Sztokholmie jest małym państwem. Ma swoją straż, lekarzy i mały szpital, pocztę, listonoszy, Kaplicę, kapelana, administrację, muzeum, stajnie, bibliotekę zawierającą 100 tysięcy książek a nawet kwiaciarnię czy szklarnię.
 |
| kungahuset |
Dwór królewski tętni życiem, niemal codziennie do Zamku Królewskiego przybywa choć jedna ważna osobistość, a personel królewski dba o jak najlepsze zorganizowanie i przeprowadzenie każdego spotkania. Dwór zatrudnia co najmniej 273 osoby, z czego 55% stanowią kobiety. W sezonie letnim dodatkowo jeszcze około 60-70 osób. Ogrodnicy królewscy dwa razy do roku ścigają 35 kilometrów żywopłotów. Pokojówki rozpoczynają sprzątanie sal dopiero po opuszczeniu przez wszystkich miejsca spotkania. Na tydzień przed oficjalnym bankietem rozpoczynają się pierwsze przygotowania, kończone na kilka godzin przed przybyciem zaproszonych gości. Wszystko jest dopięte na "ostatni guzik", nic nie dzieje się z przypadku, wpadki nie zdarzają się nigdy.
W tym zawodzie najważniejsza jest dyskrecja, jak wspomina Elisabeth Tarras-Wahlberg, w dniu rozpoczęcia pracy na dworze królewskim zastrzegła rodzinie i znajomym, że nie będzie opowiadała o pracy na Zamku i odpowiadała na pytania dotyczące rodziny królewskiej. Przez blisko trzydzieści lat pani Tarras-Wahlberg pracowała w biurach rodziny królewskiej. Zawsze z nutką rozbawienia wspomina fakt, że je znajomi myśleli, że po tylu latach na dworze jest "blisko" z rodziną królewską. Jak sama mówi, "królowa mnie pytała często, jak się mają moje dzieci? Ale nigdy nie udzielałyśmy sobie rad i nie ucinałyśmy pogawędek na ten temat". Przez wiele lat była "mentorką" księżniczki Victorii, zapytana, o to co doradziła
Następczyni Tronu w związku z jej znajomością z Danielem Westling'iem powiedziała tylko: "Uważa, że kiedy jest prywatnie ze swoim chłopakiem, ona również jest osobą prywatną. Starałam się jej wytłumaczyć, że to, co jest trudne do uzyskania jest najbardziej ekscytujące." Pani Tarras-Wahlberg towarzyszyła Victorii w wielu spotkaniach i m.in. podróży do Afryki. Dzięki swojemu wiekowi, jest rówieśniczką królowej Silvii, z pewnością wielokrotnie służyła księżniczce radą.
 |
| Pani Tarras-Wahleberg na ślubie księżniczki Madeleine /wikipedia |
Co ciekawe, pomimo zapewnień o braku bliskich kontaktów z rodziną królewską, nie zabrakło jej na wielu ważnych uroczystościach. Swoją pracę na dworze zakończyła w 2004 roku, pomimo tego dziewięć lat późnej pojawiła się chociażby na ślubie księżniczki Madeleine. Warto wspomnieć, że swoją pracę na dworze królewskim rozpoczęła w 1976 roku w okresie przygotowań do ślubu pary królewskiej. Wówczas pracowała w biurze informacji Ministerstwa Spraw Zagranicznych, pewnego dnia szef zabrał ją do biura prasowego na dworze królewskim, gdzie była masa pracy w związku z królewskim ślubem. Tam została już na kolejne 28 lat. Pani Tarras-Wahleberg współpracowała przy tworzeniu kilku książek poświęconych Szwedzkiej Rodzinie Królewskiej, czy księżniczce Victorii, nigdy jednak nie zagłębiała się w szczegóły dotyczące życia członków rodziny panującej i dobierała odpowiednie informacje do upublicznienia.
 |
| kristianstadsbladet.se |
Kolejnym ważnym pracownikiem dworu jest Alice Trolle-Wachtmeister dama dworu króla i królowej. Uczestnicząca w najważniejszych uroczystościach i podróżach. Jest ona szwedzką hrabiną, została odznaczona orderami w Szwecji i Danii. Prywatnie zapraszana jest na bardziej rodzinne uroczystości jak chrzciny czy śluby. W 2012 roku była jedną z pierwszych osób które zobaczyły księżniczkę Estelle. Następczyni tronu przyjechała z nią do Zamku Królewskiego zaledwie dzień po narodzinach, aby potwierdzić jej narodziny. Następczynię Tronu określa jako spontaniczną i dowcipną. Kiedy ona bądź księżniczka Estelle przychodzi do biur królowej atmosfera od razu ulega ożywieniu.
 |
| Ebba von Mecklemburg (z lewej) w królewskiej szklarni / kungahuset.se |
Kolejnym "dobrym duchem" Zamku Królewskiego od lat jest Ebba von Mecklenburgg. Posiada małe mieszkanie na terenie Zamku (tak jak większość pracowników dworu). Jednym z jej cotygodniowych obowiązków jest wizyta w królewskiej szklarni i zakupy na targach kwiatowych. Poza tym odpowiada za ustawianie dekoracji i zastawy na stole.
Pani Ebba von Mecklemburg wraz z królewskim florystą - Claes'em Carlsson przed każdym bankietem na Zamku Królewskim osobiście ustala jakie kwiaty pojawią się na stołach, oczywiście zgodnie z prośbami królowej, która sama na kilka godzin przed bankietem odwiedza salę i sprawdza, czy wszystko jest już gotowe.
Sala bankietowała służyła kiedyś za łazienkę króla Oskara II, dopiero przed kilkoma laty zabrano stamtąd historyczną wannę a ogromną komnatę przemieniono w elegancką salę bankietową.
 |
| kungahuset.se |
Na tydzień przed bankietem Ebba i Claes wcześnie rano (już około 7.00) udają się do Årsta Market, rynek kwiatowy w Sztokholmie, gdzie wybierają odpowiednie kwiaty. Zawsze wybierają kwiaty odpowiednie do pory roku. Wiosną najczęściej wybierane są tulipany, gość wchodząc na salę bankietową powinien pomyśleć "wiosna", wszyscy pod koniec zimy (szczególnie w Szwecji) są zmęczeni zimnem i śniegiem, wchodząc na salę i widząc wiosenne kwiaty ich nastrój mimowolnie ulega zmianie.
Kolejnym przystankiem na Årsta Market są stoiska z roślinami doniczkowymi. Rośliny te ustawiane są w Vita Havet, dekoracje tam mają być zawsze lekkie i stwarzać domową atmosferę. Gość musi poczuć się swobodnie krocząc oszałamiającymi korytarzami na spotkanie z członkami rodziny królewskiej. Wiosną ustawia się tam najczęściej hortensje i inne mało pretensjonalne kwiaty. Dla większości ludzi przybywających na bankiet do Zamku Królewskiego jest to pierwsza i jedyna taka okazja w życiu. Dlatego personel dworu dba o to, aby królewscy goście zapamiętali ten krótki wieczór na całe życie.
 |
| kungahuset.se |
Na koniec Ebba i Claes wracają z "zakupami" do królewskich szklarni, część kwiatów trafia do chłodni, inne muszą się dopiero rozwinąć. Wszystkie kwiaty muszą zostać odpowiednio umyte i ułożone we wspaniałe bukiety. Na dzień przed kolacją zaczynają przygotowywać dekoracje na bankiet. Najpierw zajmują się roślinami doniczkowymi, a swoją pracę kończą na kilka godzin przed przyjęciem, po ustawianiu ogromnego stołu w Galerii Karola XI i dekoracji kwiatowych.
Ebba nadzoruje także pranie lnianych obrusów, ten najdłuższy ma około 8 metrów, do tego przy każdym bankiecie wykorzystuje się około 200 specjalnie szytych serwet. Pranie obrusów i serwetek trwa pranie trzy miesiące.
 |
| kungahuset.se |
W służbie dworu królewskiego, jak i w społeczeństwie, panuje odpowiednia hierarchia. Do członków rodziny królewskiej dopuszczeni są tylko najbardziej doświadczeni, zasłużeni i, niekiedy, najdłużej pracujący na dworze królewskim lokaje i służba. Każdy pełni przydzieloną dla siebie rolę, która nigdy nie wykracza poza określone granice. Służba ma być zawsze w tle, gdzieś z tyłu, najlepiej nie zauważalna. Nikt z personelu nie może przyglądać się podczas swojej pracy członkom rodziny królewskiej. Jeśli przypadkiem na jednym z korytarzy napotka się kogoś z rodziny, służba musi stanąć plecami do ściany i skinąć głową, gdy król czy inny członek familii go mija.
 |
| kungahuset.se |
Trybunał tak jak i Dwór Królewski pomaga członkom rodziny królewskiej w wykonywaniu ich obowiązków oraz ustalaniu najważniejszych spraw dotyczących funkcjonowania Zamku Królewskiego.
 |
| Svante Lindqvist / kungahuset.se |
Jednym z najważniejszych instytucji na dworze jest tzw. Urząd Marszałkowski. Obecny Marszałkiem dworu królewskiego jest Svante Lindqvist. Urząd ten zajmuje się przede wszystkim działem kadr i finansów. Poza tym biuro zajmuje się kwestiami prawnymi i konstytucyjnymi, np. udzielaniem różnego rodzaju licencji czy praw do zdjęć rodziny królewskiej.
Urząd Marszałkowski odpowiada również za personel i dwa razy w miesiącu zwołuje zebranie na którym ustalana jest koordynacja działań na najbliższe dwa tygodnie, w spotkaniu zawsze uczestniczy para królewska oraz para książęca.
Kapelanami w Kaplicy Królewskiej są pastor i proboszcz parafii królewskiej Lars Göran Lönnermark oraz Michael Bjerkhagen (Zamek Królewski jest oddzielną parafią). Riddarholmskyrkan odpowiada za koordynację funkcjonowania Kaplicy Królewskiej oraz udziela uprawnień do korzystania z niej do różnych celów przewidzianych przez sekretariat.
Personel medyczny składa się z profesora Jana Östergren i prof Mårten Rosenqvist, dodatkowo lekarza Petera Möller, prof Angelica Linden Hirschberg, starszego adiunkta Larsa Wennberg oraz Anders'a Ericson i Erik'a Öhrner.
Pracownicy biura króla odpowiadają za korespondencję, koordynację działań monarchy, jego podróże oficjalne oraz pracę księcia Carla Philipa i księżniczki Madeleine. Przewodniczącym biur Jego Królewskiej Mości jest Lars-Erik Tindre. Biuro królowej składa się przede wszystkim z jej dam dworu, Kirstine-Finecke zarządza kalendarzem królowej, koordynuje pracę w biurze i kieruje działaniami najbliższych współpracowników królowej. Na biuro Jej Królewskiej Mości składają się także sekretarka oraz dwie asystentki.
Biurem księżniczki Victorii i księcia Daniela zajmuje się Lena Bartholdson. Zajmuje się ona kalendarzem pary książęcej i jest jej osobistym sekretarzem oraz w razie potrzeby lady-in-waiting księżniczki Victorii. Poza tym biuro pary zatrudnia innych asystentów (nie są to upublicznione informacje) oraz dwie nianie dla księżniczki Estelle i księcia Oscara.
Na krótko po narodzinach para książęca poprosiła o pomoc Elisabeth Zimmermann, która w latach 1979/91 była nianią księżniczek Victorii i Madeleine oraz księcia Carla Philipa. Nie jest na stałe zatrudniona przez dwór królewski.
W 2012 roku zajmowała się księżniczką Estelle, a w 2015 roku księżniczką Leonore podczas wizyty w Watykanie. Jak wiadomo Madeleine i Christopher nie zatrudniają obecnie niani, potrzebują pomocy tylko przy szczególnych okazjach, której z przyjemnością udziela pani Zimmermann.
 |
| kungahuset.se |
Royal Mews składa się na stajni w których pracownicy opiekują się królewskimi końmi, a także dbają o powozy i inne środki transportu. Coraz częściej na różne okazje dwór wynajmuje ekologiczne samochody, jednak jak wiadomo w Royal Mews znajduje się co najemnej 10 samochodów. Serię nagrań obrazujących pracę stajennych i innych pracowników Royal Mews znajdziecie tutaj.
 |
| kungahuset.se |
Ceremonistaten - biuro i pracownicy odpowiedzialni za przestrzeganie ceremoniału dworskiego. W biurze tym zatrudnieni są dwaj mistrzowie ceremonii, zastępca mistrza ceremonii, dwaj komornicy i asystent.
Departament Informacji koordynuje intensywne kontakty z rodziną królewską i informacje medialne. Dział otrzymuje wiele pytań od szwedzkich i zagranicznych mediów, naukowców i opinii publicznej na temat oficjalnego kalendarza rodziny królewskiej i królewskich pałaców. Departament Informacji jest także odpowiedzialny za stronę Dworu Królewskiego. Pozostaje w stałym kontakcie z Ministerstwem Spraw Zagranicznych.
Husgerådskammaren utrzymuje i pielęgnuje wnętrza dziesięciu rezydencji królewskich. W sumie około 250 tysięcy pojedynczych obiektów wymaga regularniej konserwacji i pielęgnacji. Kierownikiem departamentu jest Margareta Nisser-Dalman. Pracownicy tego działu odpowiadają również za utrzymanie mebli, zasłon, dywanów itp. w dobrej kondycji.
 |
| kungahuset.se |
Biblioteka królewska składa się z około 100 tysięcy książek i 500 tysięcy fotografii. W Zamku znajduje się również Królewskie Archiwum.
Gubernatorstwo zajmuje się pralniami królewskimi, a także koordynacją dni otwartych w królewskich rezydencjach. Departament decyduje kiedy i w jakich godzinach, które z pałaców, pawilonów i parków są otwarte dla zwiedzających.
Przez poszczególne rezydencje przewija się około 3 tysiące wycieczek rocznie. Popularnością cieszą się programy zwiedzania dla dzieci w czasie zimowych wakacji, świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
Social Icons