Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Królowa Silvia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Królowa Silvia. Pokaż wszystkie posty
Z czasem dzieci pary królewskiej usamodzielniły się i założyły własne rodziny, jak sama przyznaje obaj mężowie córek przypadli Jej do gustu. Daniel i Chris okazali się wspaniałymi synami dla królowej.
Królowa może być dumna ze swoich dzieci, Następczyni Tronu, wypełniającej codziennie swoje obowiązki i wychowującej córeczkę i najmłodszego dziecka, księżniczki Madeleine, mieszkającej w Nowym Jorku. Dzięki Niej może być spokojna o fundację Childhood. Jak mówi królowa Madeleine jest nieśmiała, choć prasa może to odbierać inaczej, za to jest naturalna i otwarta
Jedyny syn królowej, oczko w głowie i ogromne wsparcie, także założy nie długo rodzinę, na co królowa czekała z niecierpliwością.
Gdy na świat przyszła Estelle, królowa nie posiadała się z radości, aby zachować prywatność i zobaczyć wnuczkę, założyła blond perukę i okulary, aby nikt jej nie rozpoznał. Druga wnuczka, przyszła na świat kilka dni przez terminem, dumni dziadkowie, tego samego wieczoru byli już w Ameryce, przy córce i wnuczce.
Jak sama przyznaje, teraz rozumie, co miała na myśli Jej mama mówiąc wnuki są deserem życia.
"Wszystko się zmieniło (...) To cud! To naprawdę jest cud. Zwłaszcza, gdy widzisz, jak ten mały cud nagle zaczyna reagować. I jak nasza mała Estelle, na przykład, zaczyna myśleć i mówić śmieszne rzeczy, a ona jest naprawdę energiczna. Ona ma teraz 2 latka i Leonore ma zaledwie kilka miesięcy, jest bardzo ładna. "
Królowej nie raz zdarzyły się zabawne sytuacje, jak na przykład podczas podróży po archipelagu fińskim. Łódź zatrzymała się, aby zatankować, nagle królowa poczuła coś na ramieniu, to była... kiełbasa. Ktoś chciał dać królowej coś do jedzenia, ale odległość była zbyt długa. Królowa wspomina, że to był miły gest, a kiełbasa była smaczna.
Królowa nie jest zbyt wysoka, ale za to delikatna i elegancka. Ma ogromną siłę i determinację w dążeniu do celu. Bardzo zaangażowała się w pomoc dzieciom i biednym, tak naprawdę już w dzieciństwie (w Brazylii) razem ze swoją mamą.
Widziałam, matki z dziećmi, które siedziały na chodnikach i żebrały. Zauważyłam, że istnieje ubóstwo, nędza i dzieci, które z trudem dożywają następnego dnia. Ale w tamtych czasach nie było, wielu osieroconych bezdomnych dzieci. Może byłam zbyt młoda, by ich zobaczyć. Miałam tylko dwa i pół, kiedy przyjechaliśmy do Brazylii i czternaście lat, kiedy wróciliśmy do Niemiec.
"Wszystko się zmieniło (...) To cud! To naprawdę jest cud. Zwłaszcza, gdy widzisz, jak ten mały cud nagle zaczyna reagować. I jak nasza mała Estelle, na przykład, zaczyna myśleć i mówić śmieszne rzeczy, a ona jest naprawdę energiczna. Ona ma teraz 2 latka i Leonore ma zaledwie kilka miesięcy, jest bardzo ładna. "
Królowej nie raz zdarzyły się zabawne sytuacje, jak na przykład podczas podróży po archipelagu fińskim. Łódź zatrzymała się, aby zatankować, nagle królowa poczuła coś na ramieniu, to była... kiełbasa. Ktoś chciał dać królowej coś do jedzenia, ale odległość była zbyt długa. Królowa wspomina, że to był miły gest, a kiełbasa była smaczna.
Królowa nie jest zbyt wysoka, ale za to delikatna i elegancka. Ma ogromną siłę i determinację w dążeniu do celu. Bardzo zaangażowała się w pomoc dzieciom i biednym, tak naprawdę już w dzieciństwie (w Brazylii) razem ze swoją mamą.
Widziałam, matki z dziećmi, które siedziały na chodnikach i żebrały. Zauważyłam, że istnieje ubóstwo, nędza i dzieci, które z trudem dożywają następnego dnia. Ale w tamtych czasach nie było, wielu osieroconych bezdomnych dzieci. Może byłam zbyt młoda, by ich zobaczyć. Miałam tylko dwa i pół, kiedy przyjechaliśmy do Brazylii i czternaście lat, kiedy wróciliśmy do Niemiec.
Nauczyłam się, że uczucie do monarchii jest bardzo głęboko osadzone. Ludzie nie tylko akceptują rodzinę królewską, ale uwielbiają ją. I akceptują Cię jako osobę. Jesteśmy symbolem kraju, silnym środkiem jednoczenia ludzi.
Staram się podkreślić pozytywne aspekty bycia królową, ale w porządku, brakuje mi możliwości bycia spontaniczną. Wszystko musi być starannie przygotowane, np gdy chcę lecieć do Włoch lub pójść do kina. To nie będą tylko jakieś tajne wyjazdy.
Nigdy nie byłam nerwowa, może to z powodu genów, cech lub dobrego dzieciństwa. Ale czasem krytyka w mediach wydaje się niesprawiedliwa, zwłaszcza gdy dotyczy ona moich dzieci. Następnie musisz być jednak zdyscyplinowana i zachować spokój.
Jej Wysokość, Królowa Silvia, moja droga ukochana żona. Dzisiaj jest nasz rocznica ślubu. Pragnę ci pogratulować w tym wielkim dniu i dać ci moje serdeczne podziękowanie za wsparcie i miłość jakimi obdarzałaś mnie przez kolejny roku.Dzięki Tobie i Twojej miłości, mogę patrzeć w przyszłość z wielką ufnością.
Jak sama nie raz przyznała z królem nie sposób się nudzić.
To w mężu odnalazła najlepszego przyjaciela i powiernika.
Nie poślubiłam króla, ale osobę, która bardzo mi się podobała. I powiedziałam, "tak" Jemu, a więc zostałam królową. Staram się wypełniać swoją rolę najlepiej jak potrafię. I być akceptowaną przez ludzi.
Mam nadzieję, że seria Wam się spodobała, do napisania :)
Embed from Getty Images
08:55 Królowa otwiera drzwi i wychodzi w deszcz ze śniegiem poza swój dom, Drottningholm. Na pytanie, co zjadła na śniadanie odpowiada zdawkowo, "coś zdrowego".
23.30 zakończył się bankiet, był to udany debiut Daniela.
08:55 Królowa otwiera drzwi i wychodzi w deszcz ze śniegiem poza swój dom, Drottningholm. Na pytanie, co zjadła na śniadanie odpowiada zdawkowo, "coś zdrowego".
Królowa wstała jak co dzień o 6.30, teraz siedzi na tylnym siedzeniu czarnego Saaba, w między czasie przygotowując się do niezbyt zwykłego dnia. To właśnie 33 lata wcześniej (dla pewności artykuł z 2009 roku), zaręczyła się ze szwedzkim królem i rozpoczęła przemianę z hostessy na Igrzyskach w królową Szwecji. W tym dniu, także Jej przyszły zięć, Daniel Westling, odbędzie swoje pierwsze publiczne wystąpienie i wkroczy na tę samą drogę co Ona przed laty.
09:18 Przyjazd do Pałacu Królewskiego, na królową czekają urzędnicy dworu królewskiego. W biurze Królowej od początku lat 90. Christina von Schwerin i sekretarz dworu od jedenastu lat, Margaret Lilliehöök, omawiają cicho z królową program dnia i zapisują przyszłe spotkania.
Jej biuro jest jak mały apartament z normalnej wysokości sufitem, wybudowany w inny sposób niż pompatyczny kamienny zamek. W pokoju znajduje się mały salon, zegar z wahadłem i tykający zegar. Na biurku piętrzą się stosy papierów, obok znajduje się stół z książkami. W dwóch szerokich wnękach okiennych są prywatne zdjęcia rodzinne i karty okazjonalne wysyłane przez dwór.
10:00 pierwsze spotkanie, powstrzymanie rozprzestrzeniania się narkomanii jest jednym z celów królowej. To pole minowe. Jej zaangażowanie jest duże. Dzień wcześniej, ona i minister zdrowia publicznego Maria Larsson uczestniczyły w konferencji ONZ w Wiedniu.
Czekamy w poczekalni, przez cały dzień towarzyszy nam Annika Sönnerberg, pracująca w dziale informacji dworu królewskiego. Jest nowa na dworze i mówi nam, że najbardziej zaskoczyło ją to, jak ciężko królowa i król pracują.
Tego nie da się przeczytać w internecie. Na stronach podaje się tylko kilka informacji na temat obowiązków służbowych w każdym tygodniu.
12:00 Po spotkaniu z ekskluzywną sądową parafią, która składa się z rodziny królewskiej i personelu dworu, łącznie około czterystu ludzi, nadszedł czas, na świętowanie imienin księżniczki Victorii.
- uroczystość rozpoczęła się spontanicznie przez orkiestrę wojskową, opowiada królowa - urodziny Następczyni Tronu obchodzone są zawsze na Olandii, więc to stało się naturalne, że imieniny świętuje w Sztokholmie.
Królowa występuje rutynowo w długim futrzanym płaszcz i ciepłych kozakach. Daniel Westling, natomiast ma na sobie cienkie buty, pożałujesz, żartuje królowa. Victoria jest w porywczym nastroju w eleganckich czarnych spodniach i białawym płaszczu. Króla nie ma z Nimi, jest zajęty, ma spotkanie z Międzynarodową Izbą Handlową w Grand Hotelu.
Stoimy w kolejce do Bramy Wschodniej i czekamy. Królowa, księżniczka, przyszły książę Daniel. Daniel i Victoria żartują z siebie. Słychać szum na wewnętrznym dziedzińcu. Ktoś wygłasza przemówienie, ale nie słychać go tutaj.
Bramy zostają otwarte. Księżniczka stoi na małym niebieskim podwyższeniu, Królowa i Daniela na borowej macie w tyle. Jest to debiut Daniela i media opisują to jako sukces, mimo że późnej przyznał, że zamarzły mu nogi
14:00 Kiedy królowa, księżniczka i Daniel zjedli obiad, "małe ryby", wracając do biura, królowa mówi
to ekscytujące spędzać czas z nowym członkiem rodziny, Królowa mówi o Danielu. Mam nadzieję, że czuje się jak w domu. Jest bardzo wiele nowych, obcych ludzi, których musi poznać.
15:00 Spotkanie z ministrami przed nadchodząc wizytą we Włoszech.
Król, wraz ze swoim adiutantem wchodzi bezpośrednio z lunchu w Izbie Handlowej. Pierwszy marszałek Trybunału, Lars-Hjalmar mówi, "Witaj Wasza Wysokość". Drzwi są zamknięte, powinienem, zwracać się "Wasza Wysokość". "Królowa" i "Król" może przejść w ostateczności. Ja do tej pory zwróciłem się do Królowej "ty" trzy razy.
16:00 Królowa sprawdza przygotowania do uroczystej kolacji wieczorem.
Dwa lub trzy razy w roku para królewska zaprasza około 160. Wybór zaproszonych i ich usytuowanie jest bardzo trudnym i ważnym zadaniem. Musimy połączyć różne sektory społeczeństwa szwedzkiego, a następnie umieścić je na odpowiednich krzesłach tak, aby każdy dostał miłe towarzystwo i się nie denerwował.
18:35 Pierwsi goście przyjeżdżają. Ale wielka inwazja rozpocznie się od 19:10.
23.30 zakończył się bankiet, był to udany debiut Daniela.
01:30 Królowa gasi światło się w Drottningholm. Dobranoc !
Nasze drugie dziecko, Carl Philip, urodził się jako następca tronu 13 maja 1979 na Zamku Królewskim. Król był na Mainau i świętował 70 urodziny hrabiego Lennart Bernadotte, w rzeczywistości było to kilka tygodni przed spodziewaną datą porodu.
Carl Philip został ochrzczony w kaplicy królewskiej w dniu 31 sierpnia, kiedy wszyscy byliśmy z powrotem w Sztokholmie.
Podczas aktu chrztu starsza siostra Victoria dała próbkę wzruszającej troski o swojego młodszego brata Carla Philipa, kiedy nie był w pełni zadowolony.Troskę na szczęście nadal wykazuje zarówno jej młodsze rodzeństwo.
Carl Philip nauczył się chodzić w lecie 1980 roku. Gdy park jest otwarty dla publiczności, zwykle ciągnie nas w dół w kierunku morza. Na plaży możemy pływać, łowić ryby. Ryby pieczemy późnej w naszej domowej kuchni. Są tysiące rzeczy, które robimy z grupą energicznych dzieci.
Nasze trzecie dziecko, księżniczka Madeleine, urodziła się w dniu 10 czerwca 1982 r. w Drottningholm. Została ochrzczona w kaplicy królewskiej, 31 sierpnia i wtedy pierwszy raz zademonstrowała swoją obecność.
Całe szczęście, że Szwedzka Telewizja na moje życzenie wydrukowała przemówienie arcybiskupa, dzięki temu Szwedzi mogli chociaż przeczytać Jego piękne słowa.
Zimą 1983 to był dopiero śnieg i można było miło iść i iść i bawić się z dziećmi w Drottningholm Park. Gdzie można to zrobić na Zamku Królewskim? Oto wtedy Madeleine, po prostu pierwszy raz podniosła się z sanek i zrobiła kroczek.
W 1983 roku odbyliśmy wizytę państwową w Hiszpanii. Rzadko otrzymuje tak wiele krytyki jak wtedy za dwa kawałki czerwonej i białej sukni, którą nosiłam w dniu przyjazdu. Kiedy ludzie omawiają moje kapelusze zazwyczaj zastanawiam się, co by było, gdybym była oceniana bardziej za to, co mam w głowie, niż na niej.
Królowa jest niezwykle serdeczną i miłą kobietą, o czym mogli się przekonań nie jedni, chociażby w zimie 1986 roku, podczas kręcenia programu o rodzinie królewskiej. Był ogromny mróz a po skończeniu nagrania wszyscy byli przemarznięci, królowa stwierdziła "Was też trzeba ogrzać" i wszyscy pojechali do zimowej rezydencji rodziny królewskiej. Niania dała dzieciom sok i herbaty, podczas gdy królowa Silvia odwróciła się i powiedziała: "Chciałabym, pokazać Wam moją specjalność zimową, która ma dobry wpływ, gdy jesteśmy tak zmrożeni". Królowa zaczęła ogrzewać jakieś specjalne wino i dodała brazylijskie i niemieckie przyprawy, podobnież smakowało przepysznie.
Od 1976 roku razem z mężem zwiedziła kawał świata, poznała kulturę i klimat najróżniejszych zakątków globu. Nosiła ludowe stroje, jeździła rosyjskim metrem, bawiła się ze słoniami, chodziła po dżungli, spotkała tysiące ludzi najróżniejszych kultur i wyznań.
wypowiedzi królowej pochodzą z książki "Bilder ur mitt liv"
7 grudnia 1976 roku książę Bertil poślubił Lilian Craig w Kaplicy Drottningholm.
To było dla mnie wielkie święto, jak również dla wujka i cioci. Jak mówimy w rodzinie, od samego początku przyjęli mnie z otwartymi ramionami. Byli jednymi z pierwszych osób w rodzinie króla, którym zostałam przedstawiona, a oni od tego czasu byli dla mnie wielkim wsparciem.
Nie jest tajemnica, że książę Bertil powiedział Carlowi, "jeśli nie poślubisz tej dziewczyny, jesteś idiotą". To on zastąpił bratankowi ojca, a jego dzieciom dzadka.
14 lipca 1977 roku na świat przyszła Victoria, przyjście dziecka na świat, to zawsze przełomowe doświadczenie. Wiedziałam też, że dziennikarze siedzieli ramię w ramię na drzewach przed szpitalem Karolinska, aby ewentualnie dostrzec noworodka, księcia lub księżniczkę.
Na początku lata 1978 roku, przyszedł czas na naszą pierwszą wizytę na Wschodzie. Po dokładnym przygotowaniu, udaliśmy się w towarzystwie ówczesnego ministra spraw zagranicznych Karin Söder do Moskwy, gdzie zostaliśmy przyjęci przez prezydenta Leonida Breżniewa. Jedną z atrakcji wycieczki w Związku Radzieckim była wizyta w klasztorze w Zagorsku. Stanowisko religii w reżimie komunistycznym bardzo mnie interesuje i próbowałam dowiedzieć się jak najwięcej w trakcie krótkiej wizyty w klasztorze.
Pewnego wieczoru nam i naszej delegacji udało udać się na zaimprowizowaną podróż słynnym moskiewskim metrem. To był chyba mój pomysł, ale to nie było łatwe do wdrożenia w centralnym układzie sterowania, który reprezentował w tamtym czasie Związek Radziecki.
Nauczyłam się kilku języków, ale nie wszystkich. W niektórych sytuacjach trzeba użyć rąk, aby sobie pomóc. Spotkałam podczas podróży kobietę, która chciała mówić o dzieciach i myślę, że udało nam się ustalić, ile ona miała, i ile ja miałam dzieci, z pomocą naszych palców.
Chociaż staraliśmy się utrzymać nasze relacje w tajemnicy przed prasą pogłoski o trzy i pół letniej znajomości zaczęły się sączyć.
Bliżej olimpiady ukrywanie Naszej znajomości stało się trudniejsze. Chciałam zakończyć moją pracę i chciałam zrobić to dobrze. Dlatego czułam się dość osaczona przez prasę. Silnym i bezcennym wsparciem dla mnie w tej sytuacji był dr Schwabe, mój bezpośredni przełożony. On stał się moim opiekunem, a wkrótce także bliskim przyjacielem. Wspólnie z doktorem pracowałam podczas otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Innsbrucku w 1976 roku.
W dniu 12 marca 1976 ogłoszono zaręczyny moje i króla Carla XVI XVI Gustafa. Trudny okres się skończył. Udało nam się w końcu otwarcie wyrazić naszą miłość. Kiedy spotkaliśmy się z prasą na tzw. kanapie zaręczynowej w żółtym pokoju na Zamku Królewskim, gdzie siostry króla poinformowały również o swoich zaręczynach, zrobiono to zdjęcie. Stało się jednym z klejnotów naszych własnych albumów. Posiada tak wiele ciepła, harmonii i oczekiwania.
To była jeszcze zima i na wewnętrznym dziedzińcu, były płatki śniegu i lodu. Król i ja, wraz z moimi rodzicami, udaliśmy się do Księżniczki Christiny i Tord'a Magnusona do Villi Beylon w Ulrichsdal, gdzie świętowaliśmy zaręczyny dużym obiadem rodzinnym. W Bailey zgromadził się duży tłum ludzi. Wtedy poczułam po raz pierwszy, ciepło, z którym Szwedzi mnie przyjęli.
Nocy przed naszym ślubem nigdy nie zapomnę. Koncert w Królewskiej Operze w Sztokholmie. Muzyka, teksty, Kjerstin Dellerts "Och Carl Gustaf" Ja sama przyczyniłam się do rozwinięcia wystroju, atmosfery i nastroju, wszystko było niesamowite.
Po koncercie poszliśmy do Drottningholm gdzie jedliśmy i bawiliśmy się z dużym tłumem rodziny i przyjaciół. Tej nocy miałam na sobie po raz pierwszy, Order Serafinów, którym obdarzył mnie król, oraz tiarę mojej teściowej, Sybilli.
W parku było bardzo tłoczno to był piękny letni wieczór. Idąc dużymi schodami do
Drottningholm otrzymaliśmy po raz kolejny mnóstwo ciepła i spontanicznych życzeń. Wewnątrz pięknego zamku, ja już wtedy wiedziałam, że to będzie mój dom, wszyscy spodziewali się, że będziemy tańczyć pierwszy taniec.
Po suknię ślubną królowa udała się do Florencji. Rezultatem podróży była prosta, wręcz surowa jedwabna suknia ślubna z długim trenem, wysokim kołnierzem, długimi rękawami i szczupłą spódnicą zaprojektowana przez Marc'a Bohan'a dla Dior.
Dzień ślubu, 19 czerwca, jest jednym z najważniejszych dni w moim życiu. Tylko narodziny naszych dzieci mogą mierzyć się z tym momentem, gdy król i ja staliśmy się mężem i żoną. Wiele osób pytało, czy jestem zdenerwowana, ale nie byłam w rzeczywistości. Byłam szczęśliwa, ale również czułam wewnętrzny spokój i harmonię. To było tak, jakbym była sama na świecie z moim przyszłym mężem. W okolicy nie było nikogo.
Po nocy poślubnej w sztokholmskim pałacu, król Carl Gustaf i Królowa Silvia wyjechali na Hawaje. Para mieszkała w dużym domu przez tydzień. Następnie udali się do Londynu i Afryki.
| podczas podróży poślubnej |
Po podróży poślubnej młoda para królewska przybyła do Solliden. Kiedy fotografowie zaczęli skradać się w krzakach, zdaliśmy sobie sprawę , że zainteresowanie tym co robimy jest nienasycone, postanowiliśmy jeden dzień poświęcić na spotkanie z nimi i odpowiadanie na ich pytania. To nie było łatwe, ponieważ często obracali się wokół bardzo prywatnych spraw, które chcieliśmy i nadal chcemy zachować dla siebie.
wypowiedzi królowej pochodzą z książki "Bilder ur mitt liv"
Embed from Getty Images
W latach 1965 - 1969 roku królowa studiowała w Monachium, gdzie uczęszczała na zajęcia w języku hiszpańskim. Po ukończeniu studiów pracowała w konsulacie Argentyny w Monachium. Wcześniej planowała zostać nauczycielką w podstawówce, w ostateczności postanowiła zostać tłumaczem. Była gospodarzem podczas edukacyjnych Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1972 w Monachium, i służyła jako zastępca szefa protokołu podczas igrzysk w Innsbrucku w Austrii. Przez krótki okres czasu była także stewardesą.
Sylvia jest z wykształcenia tłumaczem i mówi w sześciu językach: szwedzkim, niemieckim i portugalskim, a także francuskim, hiszpańskim i angielskim. Królowa zna także szwedzki język migowy. W 1972 roku promowała zbliżające się IO, występowała w filmach PR, reklamach, pozowała do sesji zdjęciowych.
Nie jest tajemnicą, że królowa uwielbia tańczyć i robi to świetnie. Powyżej w brazylijskim stroju.
Silvia wychowała się w normalnej rodzinie, mówi się jednak o kilku "wybrykach" z młodości. Powyżej możemy zobaczyć jej pokój, w swoim czasie bardzo lubiła grać na gitarze. Zanim poznała przyszłego męża, spotykała się prawdopodobnie z dwoma mężczyznami, jeden był prawnikiem, drugi biznesmenem. Silvię uznano za kobietę nowoczesną, w latach '60 skończyła studia, co w tamtych czasach było niemal rzadkością, pracowała zawodowo, nie założyła rodziny przed trzydziestką.
6 Sierpnia 1972 podczas Otwarcia 20. Letnich Igrzysk Olimpijskich w Monachium, na widowni zasiadł Szwedzki Następca Tronu, 26 letni książę Carl Gustaf. Jednak książę nie interesował się tym co działo się na boisku. Ładna brunetka pracująca jako hostessa w części dla VIPów ciekawiła go znacznie bardziej. Do tego stopnia, że przyszły król patrzył na nią przez lornetkę, choć ta znajdowała się zaledwie kilka metrów przed nim.
To było jak klik - król Karola XVI Gustaw
Po IO książę nie mógł przestać myśleć o Silvii. Poprosił swego adiutanta, aby zadzwonił do Niej i poprosił w Jego imieniu o spotkanie. Nie było to jednak takie proste. Podczas jednego z wieczornych przyjęć Carl Gustaf postanowił zaryzykować i wyraźnie poprosił, aby hostessa, którą widział podczas otwarcia IO przyniosła mu lampkę wina. Zadanie to nie należało do obowiązków Silvii, musiała jednak wykonać polecenie, wtedy też Carl Gustaf zaprosił ją na pierwszą randkę. Dziewczyna choć bardzo zajęta zgodziła się. Para świetnie się razem bawiła w jednym z miejscowych klubów i zaczęła się w sobie zakochiwać. Niedługo późnej dziadek Carla Gustafa zmarł, a On został królem Szwecji.
Embed from Getty Images
Królowa Silvia przyszła na świat jako najmłodsza z czwórki dzieci i jedyna córka państwa Sommerlath. Miała trzech starszych braci Ralfa, Waltera, Jörga.
Królowa Silvia przyszła na świat jako najmłodsza z czwórki dzieci i jedyna córka państwa Sommerlath. Miała trzech starszych braci Ralfa, Waltera, Jörga.
Pierwszy z nich, Ralf poślubił Charlotte, z którą doczekał się czwórki dzieci. Carmity Sommerlath (ur. 1958), wyszła za mąż za Serge de Radiqučs de Chennevičre; Thibaulta Radiqučs de Chennevičre (ur. 1987), Chloč Radiqučs de Chennevičre (ur. 1989) i Thomasa Sommerlath (ur. 1961), w 1988 poślubił Susanne; mają troje dzieci, m.in. Giulię, chrześnicę Victorii ).
Jörg Sommerlath ostatni brat królowej, był dyplomatą pracującym w brazylijskiej ambasadzie w Niemczech. Razem z żoną Simone doczekał się dwójki dzieci, Helene (ur. 1992) i Vivian (ur. 1995).
Na początku 2005 zdiagnozowano u Niego raka w gardła. Przeszedł operację w Monachium. Zmarł 18 lutego 2006 roku. Księżniczka Victoria jest matką chrzestną Jego córki Vivian.
trf, wikipedia
Czasem warto zatrzymać się na chwilę i spojrzeć wstecz na czas, który upłynął.
Często mówi się, och, jak ten czas leci. Ale ważne jest, aby starać się myśleć o tym, co naprawdę jest w nim zawarte, co przychodzi z nim w postaci wydarzeń i doświadczeń. - królowa Silvia
Ona nie tylko zdobył serce króla - ale również całej Szwecji.
Królowa Silvia przeszła długą drogę, zanim została szwedzką królową, uwielbianą i podziwianą przez wszystkich, z hostessy na Igrzyskach Olimpijskich trafiła na dwór królewski. To ona odmieniła wizerunek szwedzkiej rodziny królewskiej i ociepliła postać króla. Swoim dzieciom starała się dać możliwie jak najnormalniejsze wychowanie i miłość.
Teraz naprawdę przypomniałam sobie, jak bogate moje życie jest i było. W trakcie tych lat, od kiedy mieszkam w Szwecji, mam nowy dom, wspaniałą rodzinę, wielu przyjaciół, i ostatnią, ale nie najmniej, istotną konieczność spełnienia. Bycie królową Szwecji daje tak wiele radości i możliwości ciągłego rozwoju, ale także pracy i poświęcenia, które trudno jest opisać słowami.
|
| 1943 |
23 grudnia 1943 roku w Heidelbergu w Niemczech na świat przyszła, Silvia Renate Sommerlath, najmłodsza z czworga dzieci, a zarazem jedyna córka Walthera i Alice Sommerlath z domu Soares de Toledo. Jej dziadek ze strony matki - Artur Floriano de Toledo (1873-1935), był potomkiem króla Afonso III z Portugalii i jego konkubiny Marii Peres de Enxara. W żyłach królowej płynie także indiańska krew, do rodziny należał Chief Tibiriçá.
Carl August Walther Sommerlath - urodził się 22 stycznia 1901 roku w Heidelbergu, Baden , Niemcy. Jego ojcem był handlowiec Moritz Sommerlath (1860-1930), a matką Erna Waldau (1864-1944). Miał brata Ernsta Sommerlath, który był teologiem luterańskim. Ernst urodził się 23 stycznia 1889 w Hanowerze, zmarł 4 marca 1983 w Lipsku , w Niemczech Wschodnich. Miał honorowy doktorat z teologii w Lipsku i Helsinkach i należał do Światowej Federacji Luterańskiego Komitetu Wykonawczego. Ojciec królowejwyemigrował do Sao Paulo w Brazylii w lipcu 1920 r. Pięć lat późnej poślubił Alice Soares de Toledo.
W Brazylii, pracował w Aços Roechling Buderos do Brasil, spółce zależnej niemieckiej grupie stali Rochling. W 1938 roku rodzina wróciła z synami Ralf'em de Toledo Sommerlath (ur. 1929) i Waltherem Ludwigiem (ur. 1934) do Berlina. Walther Sommerlath rozpoczął pracę dla Rochling-Buderus w Völklingen. Dwójka kolejnych dzieci, syn Hans Jorg (1941-2006) i córka Silvia (1943), urodzili się w Niemczech.
W kwietniu 1939 Sommerlath przejął fabrykę wyrobów metalowych Wechsler i Hennig w dzielnicy Kreuzberg w Berlinie. Stało się to po wymianie z wcześniejszym właścicielem, pochodzenia żydowskiego, Efim'em Wechsler'em, którego niemiecki rząd poprosił o opuszczenie kraju. Wechsler oddał swoją fabrykę w zamian za przejęcie gospodarstwa Alice, Fazenda Santa Joaquina w Brazylii i otrzymanie udziałów w kapitale spółki gruntów.
Walther Sommerlath Metallwaren-und Apparate-Fabrik, bo tak od kwietnia 1939 roku, nazywała się firma ojca królowej, produkowała m.in. suszarki do włosów i inne urządzenia fryzjerskie. Od 15 stycznia 1940 roku, firma zawiązała spółkę z W-Betrieb i zaczęła produkować sprzęt wojskowy dla niemieckiej obrony przeciwlotniczej, w tym pojazdy opancerzone, samochody transportowe czy maski gazowe. Fabryka została prawie całkowicie zniszczona w zamachu bombowym w lutym 1943 roku. Dokładnie cztery lata późnej, rodzina przeniosła się z powrotem do Brazylii, gdzie w latach 1949-57 Walter pracował dla szwedzkiego Uddeholm. Oczywiście, nie mam żadnych wspomnień z samego początku pobytu w Brazylii. Byłam taka mała, kiedy przyjechaliśmy do Brazylii, ale pamiętam, że lubiłam pomarańcze, których nie było w Niemczech w czasie wojny. Zjadałam ich tak dużo, aż nie czułam się dobrze. A mój brat, który zaapelował o więcej bananów, również zjadł ich, aż poczuł się niedobrze.
W Brazylii, czuję się również jak w domu. Tutaj miało miejsce moje szczęśliwe dzieciństwo.
Starałam się tam pomagać biednym dzieciom. W gospodarstwie była mała szkoła, gdzie uczyłam biedne dzieci, byłam dzieckiem, jednak to czego ich nauczyłam również mogło im pomóc. Ale również chciałam nam zapewnić zabawę, więc moi kuzyni i ja stworzyliśmy mały cyrk, gdzie robiłam różne rzeczy i sztuczki gimnastyczne, a oni byli ubrani jak klauny. Mieliśmy bardzo wdzięczną publiczność.
Przyszła królowa odebrała dość surowe wychowanie. Przynajmniej w porównaniu z obecnym. Mam trzech starszych braci i Walther, który jest dziesięć lat starszy ode mnie, przyjął rolę wychowawczą. Musiałam prawidłowo siedzieć przy stole i nie trzymać na nim łokci. Raz jechałam, jako trzynastolatka z przyjacielem, na imprezę, gdzie były tańce, ale moi bracia poszli ze mną jako przyzwoitki. Oczywiście to było żenujące, ale było tak samo z wieloma moimi brazylijskimi koleżankami.
Następnie rodzina wróciła do Niemiec, gdzie tata królowej zaczął pracę jako szef biura niemieckiej filii Uddeholm w Düsseldorfie.
W Niemczech było gorzej. To było trudne, bo musiałam przełączyć się na kolegów w Niemczech, którzy mogli wyjść w godzinach wieczornych, a ja nie mogłam. Nie wolno mi było się z przyjaciółmi chodzić do teatru lub kina. Wolności zaznałam po ukończeniu studiów. Ale nawet wtedy wychodziliśmy większą grupą, a jeden z moich braci był często ze mną.
Tata królowej w Niemczech pozostał aż do śmierci, 21 października 1990 roku. Mama królowej, Alice Sommerlath, wcześniej Soares de Toledo urodziła się 15 maja 1906 w Porto Feliz w São Paulo. Była w połowie Brazylijką, w połowie Portugalką. Jej rodzicami byli Arthur Floriano de Toledo (1873-1935) i Elisa Novaes Soares (1881/28). Biorąc ślub miała prawdopodobnie zaledwie 17 lat.
Ostatnie lat swojego życia spędziła z rodziną królewską. Cierpiała na chorobę Alzheimera, od śmierci męża mieszkała w Drottningholm, gdzie zmarła 09 marca 1997.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
Social Icons