Embed from Getty Images

Największym hobby króla już w dzieciństwie była technologia (samochody i jachty), monarcha zawsze interesował się samochodami i jachtami (o czym wspominałam już w poprzednich częściach). Oprócz tego interesuje się niemal wszystkim związanym z gospodarstwem, i przyrodą - rolnictwem, zwierzętami, rybołówstwem, ogrodnictwem i jazdą konną. Uwielbia sport kiedyś regularnie biegał, teraz prawdopodobnie wykonuje codzienne ćwiczenia. 

Jeśli chodzi o samochody Karol Gustaw przez lata zgromadził zarówno normalne samochody jak i prawdziwe "rarytasy". W kolekcji znalazł się angielski Austin VIII z czerwoną, skórzaną tapicerką, luksusowy model Astona Martina z autentycznymi drzwiami, kierunkowskazami, klaksonem..., prosto z fabryki otrzymał Volvo PV 444. W 1959 roku otrzymał Volvo Amazon, który cały czas znajdował się na Olandii,  książę uczył się nim prowadzić. Jego pierwszym samochodem był niebieski samochód sportowy Volvo P 1800 S. W 1996 roku z okazji swoich 50 urodzin otrzymał odrestaurowany egzemplarz Volvo PV 60, który został wydany w roku jego narodzin. 

W "kolekcji" nie zabrakło Porsche 911 Targa (w nim para królewska została sfotografowana pierwszy raz), prawdopodobnie ostatnim nabytkiem jest BMW M3 CSL.

Król lubi muzykę - jazz, pop, muzykę klasyczną, na przykład Bacha, Vivaldiego, ze współczesnych zespołów oczywiście ABBA, Spice Girl (podobnież polubił ich przez Madeleine). Warto wspomnieć, że królowa przyjaźni się z Fridą (Anni-Frid Synni Lyngstad), która wystąpiła nawet na jednym z koncertów urodzinowych królowej i sama zaśpiewała przebój Dancing Queen (pierwszy raz zagrany przez zespół na koncercie w przeddzień ślubu pary królewskiej).

 Interesuje się sztuką, a przede wszystkim litografią czy rękodziełem. Już w dzieciństwie dużo fotografował, po latach stworzył nawet własną ciemnię w domu. Prywatnie bardzo rzadko chodzi do kina, teatru, opery, na koncerty czy do cyrku, jednak jest to raczej spowodowane względami bezpieczeństwa. Często ogląda telewizję, docenia szwedzką historię, kryminały, powieści historyczne, książki podróżnicze.

Jeszcze jako kawaler imprezował z przyjaciółmi w najbardziej dyskretnych klubach, zawsze wchodził i wychodził tylnymi drzwiami tak aby nikt go nie rozpoznał. Spędza czas z przyjaciółmi, ale jak pamiętają świadkowie zawsze siedział z boku z drinkiem, nie dbał o towarzystwo kobiet. Bardzo lubił klub Village, wynajmował oddzielną salę z przyjaciółmi, ale czasami schodził do głównej części klubu i tańczył z każdą dziewczynami, którą spotkał. Nocne życie nigdy nie kolidowało z obowiązkami, Karol Gustaw zawsze wstawał wcześnie rano i zabierał się do swoich obowiązków.

Jak sam przyznaje, nie może usiedzieć w miejscu, "muszę coś robić cały czas. Nigdy w życiu nie położyłem się z książka w środku dnia, żeby poczytać. Mogę czytać w nocy - nie w ciągu dnia. W dzień mam tysiące innych rzeczy do zrobienia". Miał zadatki na sportowca, miał świetną kondycję i uwielbiał codzienny jogging, jazdę konną, wspinaczkę górską, żeglarstwo, nart wodne, pływanie czy nurkowanie. Karol Gustaw lubił narażać się na trudności, nigdy jednak nie walczył za wszelką cenę by wygrać. Nie znosi golfu, tennisa i piłki nożnej, jednak jest honorowym członkiem AIK.

Embed from Getty Images

Jego ulubionymi aktorami są podobnież Kevin Costner, Robert De Niro, Paul Newman i Meryl Streep oraz Stiven Sigal, którego poznał w 1995 roku. Na jego szafce nocnej można znaleźć książki autorstwa:Arthura Koestler, Herberta Marcuse, Mario Puzzo, Hermana Lindqvist i Toma Clancy'ego. Jednak jak sam kiedyś przyznał jego mentorem jest  Marcus Wallenberg.

W czasie pobytu w Londynie na początku lat '70 król spotkał w chińskiej restauracji pewną dziewczynę. Zapytała go, "co robisz w rzeczywistości?"
"Podróżuję dookoła świata i próbuję wyrobić sobie opinię o świecie" opowiedział przyszły król.
"Co za zabawna praca!" skwitowała dziewczyna.


Codziennie rano czarne BMW z przyciemnianymi szybami wyjeżdża z Pałacu Drottningholm i kieruje się w kierunku Zamku Królewskiego. Na tylnym siedzeniu siedzi król Szwecji, który jedzie do pracy. Codziennie monarcha odbywa szereg spotkań i przygotowuje się do kolejnych. Podczas oficjalnych spotkań, wizyt i podróży najbardziej nielubi... przerw na kawę. "Chcę być w ruchu."


Król uważa, że kontakty ze Szwedami są bardzo ważne, dlatego podczas każdej wizyty znajduje czas na krótką rozmowę  miejscowymi. Kiedy dzieci były małe król i królowa odbywali wielu podróży po całym kraju, uczestniczyli w wieczornych przyjęciach, koncertach, uroczystościach, starali się jednak, aby bankiety nie odbywały się w piątkowe wieczory, ponieważ dla pary królewskiej te kilka godzin było przeznaczone dla rodziny. Podczas swego panowania król usprawnił działanie dworu i wprowadził wiele ciekawych zasad. Każdy obywatel, który kończy 100 lat otrzymuje od monarchy list gratulacyjny, zapewnia granty rodzinom zmarłych podczas służby zawodowych oficerów. 

Embed from Getty Images

Podróże zagraniczne króla są zawsze ważnym przedsięwzięciem dyplomatycznym. Zazwyczaj po wizycie monarchy następuje zawarcie współpracy między państwami w różnych dziedzinach. Królowi towarzysza delegacje różnych sektorów prawnych czy gospodarczych, podczas bankietów czy bardziej formalnych ich przedstawiciele spotykają się  z przedstawicielami kraju, który monarcha odwiedza. Swoją pierwszą oficjalną podróż jako głowa państwa odbył w 1974 roku do Norwegii i Finlandii. W 1975 roku odwiedził Danię, Islandię i Anglię. Łącznie w latach '70 odbył 11 wizyt państwowych, w latach '80 - 16. W latach '90 - 18, a w latach 2000-2010 -24 podróże oficjalne.


Dwór królewski każdego roku otrzymuje wiele oficjalnych zaproszeń do wizyt państwowych z najróżniejszych zakątków Świata. Wszystkie zaproszenia przekazywane są przez dwór królewski do Ministerstwa Spraw Zagranicznych, które osobiście decyduje, do których krajów monarcha powinien się udać. Podjęcie takiej decyzji to żmudny proces. MSZ rozpoczyna rozmowy z podmiotami geograficznymi, na temat zainteresowania i motywacji do odbycia wizyty państwowej. Każde jednostki geograficzne w najróżniejszych rejonach mają swoich promotorów ze szwedzkiej społeczności biznesowej. Ministerstwo korzysta także z sugestii i dyskutuje ze Szwedzką Radą Handlu, Szwedzką Agencją Inwestycyjną, Federacją Handlową i Instytutem Szwedzkim. Po zakończeniu rozmów wnioski przekazane zostają premierowi i Ministrowi Spraw Zagranicznych. Minister przekazuje gotową listę parze królewskiej, która również może zgłosić swoje propozycje i uwagi. Poza tym król i królowa nie mają wiele do powiedzenia, ostateczną decyzję i tak podejmuje rząd.  

Często przed odbyciem wizyty państwowej dziennikarze z kraju do którego ma udać się monarcha przybywają do Szwecji i przygotowują "reklamę" przed wizytą państwową. Coś takie miało miejsce chociażby na miesiąc przed wizytą państwową w Portugalii w 1986 roku. 

MSZ nie zawsze myśli o parze królewskiej, na przestrzeni lat pojawiło się kilka sytuacji, podczas których król przedstawił swoje stanowisko bardzo dobitnie. W 1992 para królewska była z wizytą w Sewilli, (Hiszpania). MSZ nalegało, aby król wziął udział w meczu golfa (król go nienawidzi). Wszystko zostało ustalone jednak ostatecznie król się po prostu nie pojawił, co tłumaczono "opóźnieniem i innymi obowiązkami". Czasami król skraca swoje spotkania, jak w 2004 roku podczas wizyty w Islandii. Dziennikarze za wszelką cenę chcieli przeprowadzić wywiad z królem na temat sytuacji w Brunei i stłoczyli się w niebezpiecznym obszarze lergejsrar.

Wizyta państwowa zazwyczaj trwa trzy/cztery dni. Rozpoczyna się oficjalnym powitaniem, często jeszcze na płycie lotniska, wizytą w ratuszu, wieczorem ma miejsce oficjalny bankiet na Zamku Królewskim. Opcjonalnie wieczorem  następnego dnia prezydent / król odwiedzający Szwecję organizuje tzw. "bankiet zwrotny" na cześć gospodarza. Dodatkowe dni są zarezerwowane na wizytę w innym mieście, często w Uppsali, Göteborgu lub Linköping. Program regulują raczej osobiste preferencje danego kraju i głowy państwa przybywającej do Szwecji. W latach '70 król przyjął pięć wizyt państwowych, w latach '80 - 15, '90 - 21, a od 2000 do 2010 roku - 14. 

Również za pośrednictwem Ministerstwa Spraw Zagranicznych para królewska każdego roku wysyła oficjalne życzenia Bożonarodzeniowe i Noworoczne, wszelkie kondolencje i gratulacje również ustala MSZ, dwór królewski ma przygotowane standardowe teksty (oczywiście przygotowane przez MSZ), które zatwierdza król.

Embed from Getty Images

W 1976 roku król przeprowadził na dworze rewolucję, od tego czasu pracownicy dworu nie muszą ubiegać się o audiencję u monarchy, mogą po prostu przyjść, zapukać do drzwi i poprosić o rozmowę. Król jest zdecydowanym przeciwnikiem składania przed nim reweransu, co go onieśmiela, królowa Silvia stwierdziła, że da się do tego przyzwyczaić. Od 1976 roku pracownicy dworu są zwolnieni z kurtuazyjnego reweransu na rzecz skinienia głową. 

Król nie udziela audiencji zbiorowych, ale dwór królewski uczynił wyjątek podczas wizyty dzieci ze szkół podstawowych. Pewnego razu labrador Charlie zakradł się do jednej z sal, którą akurat zwiedzały dzieci i z wielkim zadowoleniem bawił się z nimi i towarzyszył im przez całą wizytę. Po tej sytuacji został mianowany oficjalnym psem królewskim, a jego zadaniem stało się towarzyszenie dzieciom podczas zwiedzania Zamku Królewskiego i zabawa z nimi.

Karol Gustaw jest patronem sześciu królewskich akademii: Akademii Sztuk Pięknych, Inżynierii Nauki, Akademii Wojskowej, Akademii Muzycznej, Akademii Historia Nauki i Akademii Antyków. Nie zapomnieć

Flagowy, Szwedzka Akademia. 

W 1973 roku Karol Gustaw po raz pierwszy wręczył Laureatom Nagrody Nobla, najbardziej prestiżowe nagrody na świecie. Był wtedy tylko następcą tonu i zastępował swojego dziadka, który był niedysponowany z powodu choroby. Rok późnej nagrody wręczał już jako głowa państwa. Gołym okiem dało się zauważyć różnice jakie wprowadził. Weselsza muzyka, nieco inne, swobodniejsze usadzenie gości na widowni i podczas bankietu, to tylko część zmian.

Król jest zaangażowany w harcerstwo i każdego roku odbywa szereg spotkań z młodymi harcerzami, zarówno w kraju jak i zagranicą.

Embed from Getty Images

Król odbywa również podróże w związku z Royal Technology Missions. Ich celem jest tworzenie nowych kontaktów, które w rezultacie mogą prowadzić do zwiększenia pomysłów i wymiany gospodarczej pomiędzy krajami. Wyjazdy te odbywają się średnio co 1,5 roku. Do 2013 roku, król odwiedził w związku z Royal Technology Missions 21 krajów. Udział Karola Gustaw w tych podróżach otwiera wiele drzwi. Król jest opisywany jako" dobrze zorientowany we wszystkich kwestiach technicznych i energetycznych. dzięki czemu delegacje uzyskują maksymalne zainteresowanie". Król ma nawet własne stanowisko w kwestii rewitalizacji tradycji do nowej technologii, które otwarcie wyraża.  

Embed from Getty Images

W sierpniu 1972 roku książę przybył na Igrzyska Olimpijskie do Monachium. Podczas ceremonii otwarcia Karol Gustaw dostrzegł młodą hostessę. Silvia poczuła na sobie czyjś wzrok, kiedy się odwróciła zauważyła, że jakiś mężczyzna przygląda się jej z odległości najwyżej dwóch metrów. "Pierwsze co zobaczyłam to lornetka, a późnej uśmiech, duży, duży uśmiech". Kiedy książę odłożył lornetkę spojrzeli na siebie. Silvia zaczęła się śmiać, tak samo zareagował przyszły król. 

Po chwili poprosił swoje adiutanta o dowiedzenie się kim była ta dziewczyna? To nie było trudne, pracownik księcia szybko dowiedział się, że jest to szefowa hostess i tłumaczka. Podczas odbywającego się wieczorem przyjęcia dla VIPów adiutant księcia podszedł do niej i zapytał, czy ma chwilę, ponieważ Szwedzki Następca Tronu chciałby się przywitać. Po krótkiej wymianie zdań para rozeszła się, jednak książę zadzwonił jakiś czas późnej i zaprosił Silvię na kolację ze swoją rodziną - księżniczką Brigittą, księciem Bertilem i Lilian Creig (którą w Monachium przedstawiano jako sekretarza). Po tym spotkaniu para umawiała się wieczorami na kolację i spędzała czas na rozmowach.

Para spotkała się późnej kilka razy, w kwietniu 1973 roku para spędziła razem Wielkanoc i oficjalnie (dla rodziny) została parą. Książę zakończył swój związek Liv Porjé i krótkotrwały romans z Lone Østergård. Silvia również zerwała z Wilk'iem Auler. W lipcu para po raz pierwszy została sfotografowana na stacji benzynowej w pobliżu Solliden. Wówczas cała Szwecja dowiedziała się o istnieniu Silvii Sommerlath.

Książę Bertil był obok Brigitty pierwszym członkiem rodziny, który poznał Silvię. O ile dziadek nie poznał się na młodej tłumaczce, o tyle wujek od od razu zauważył jej zalety i polubił. Król nie chciał słyszeć o ślubie wnuka z Niemką, wujek powiedział "Jeśli jej nie poślubisz jesteś idiotą ". Jedynym wyjściem było czekanie, dopiero po śmierci dziadka, on i wuj ułożyli sobie życie z ukochanymi kobietami.

W 1973 roku zmarł Gustaw VI, jak wspomina królowa Silvia  "byłam tam od początku, ale trochę z tyłu". Wspierała Karola kiedy zmarł jego dziadek i obejmował obowiązki monarchy. Szwecja musiała jednak jeszcze poczekać na ślub swojego króla. 

Embed from Getty Images

12 marca 1976 roku król ogłosił swoje zaręczyny z uroczą, szeroko uśmiechniętą tłumaczką. Skromna dziewczyna szybko zyskała sympatię Szwedów. Podczas wywiadu para cały czas trzymała się za ręce, uśmiechała, żartowała i nie mogła oderwać od siebie wzroku. 

Embed from Getty Images
Królewski ślub odbył się 19 czerwca tego samego roku. Swój miesiąc miodowy para spędziła w Solliden, niedługo po nim królowa zaczęła pełnić swoje oficjalne obowiązki.

14 lipca 1977 roku na świat przyszła córka pary, Victoria. Król nie było obecny przy porodzie, a na wiadomości ze szpitala niecierpliwie czekał w swoim biurze na Zamku Królewskim. Gdyby dowiedział się, że na świat przyszła zdrowa córeczka nie mógł powstrzymać łez. Kolejne dziecko pary królewskie, książę Carl Philip - Następca Tronu - przyszedł na świat przed terminem, w związku z tym król dowiedział się o narodzinach syna podczas wizyty w Malezji. Do głosu doszły ruchy domagające się zniesienia primogenitury męskiej w sukcesji do tronu. Król otwarcie wyraził niechęć do takich zmian, jednak do zmian doszło. Carl Philip przestał być Następcą Tronu w wieku ośmiu miesięcy. Ostatnie dziecko pary królewskiej, księżniczka Madeleine przyszło na świat w Pałacu Drottningholm.


Embed from Getty Images
Król nigdy nie zmienił pieluszki swoim dzieciom, nie nakarmił ich w nocy, jednak był kochającym ojcem, jak zgodnie twierdzą jego dzieci. Zawsze uwielbiał żartować, płatać figle i droczyć się z dziećmi i żoną (co zresztą robi do dziś). W wywiadzie sprzed kilku lat ubolewał nad faktem, że nie mógł poświęcić dzieciom tyle czasu, co chciał, nie zawsze mógł im pomagać w trudnych momentach i cieszyć się z nawet drobnych sukcesów.

 W czasie wakacji król był przede wszystkim dla rodziny, zabierał dzieci na wycieczki, bawił się z nimi, budował łodzie. Zawsze dbał o to aby były otoczone zwierzętami i znały przyrodę. Nauczył je poczucia obowiązku i wraz z żoną starł się dać im jak najnormalniejsze dzieciństwo.

UWAGA! więcej o znajomości pary przeczytacie w nowej serii, która pojawi się już niedługo na blogu!! Z kolei o ślubie pary królewskiej będziecie mogli poczytać w czerwcu przyszłego roku w związku z 40 rocznicą ślubu pary. 

Embed from Getty Images

Embed from Getty Images








Embed from Getty Images



 "Mam silną świadomość wielkiego i odpowiedzialnego zadania, które teraz, zgodne ze szwedzką konstytucją, położono na mnie.
...
Mój ukochany dziadek był podziwiany i stał się symbolem
nowoczesnej monarchii. Jestem zdeterminowany, aby dawać dobry przykład. taki jak on.
...
Pomyślny rozwój w naszym kraju zwiększa nasze możliwości pracy dla
społeczności międzynarodowej. Czasy, w których żyjemy, stale się zmieniają, zmienia się zapotrzebowanie na naszą zdolność do przystosowania się.
 ...
Chciałbym aby moje motto brzmiało "Dla Szwecji z czasem". Należy go rozumieć jako rozwój Szwecji oraz moje osobiste zaangażowanie".


Uroczystość zakończyła się pojawieniem monarchy na balkonie Zamku Królewskiego.

 "Chciałbym skorzystać z okazji i serdecznie podziękować wszystkim za wszelkie pozdrowienia skierowane do mnie i mojej rodziny. Niech żyje Szwecja! Niech żyje!". 

Prze zamkiem zebrały się tysiące Szwedów, którzy cały czas skandowali "Chcemy zobaczyć naszego króla!". W odpowiedzi na to, aż 8 razy król pojawił się na balkonie, tarasie i w oknach w różnych częściach Zamku, aby pozdrowić zebranych. 

Po narodzinach czterech córek Gustaw Adolf i Sybilla z niecierpliwością oczekiwali narodzin swojego piątego dziecka i mieli nadzieję, że tym razem na świat przyjdzie upragniony Następca Tronu.

Wreszcie 30 kwietnia 1946 roku księżna Sybilla zaczęła rodzić, poród (tak jak i poprzednie) odebrała akuszerka Alma Landeliusa oraz prof John Olow  w sypialni księżnej w Pałacu Haga. Tak jak i poprzednie porody, ten również był trudny, a księżnej podawano podtlenek azotu. Wreszcie o 10.20 na świat przyszedł upragniony syn, ważący 3500 gram.

Księżniczka Brigitta tak wspomina ten dzień:

"Nic, nigdy więcej nie sprawiło, żebym czuła tak zdezorientowana jak wtedy. Nenne [niania dzieci Ingrid Björnberg] i nas wszystkie, cztery dziewczyny, odesłano do [hotelu] Siljansvägen Borg [w Rättvik, Dalarna]. Nenne dostał telefon z domu. Kiedy wróciła cała promieniała na twarzy i podrzuciła Titti [księżniczkę Christinę] z radości pod sam sufit. Potem powiedziała, że moja matka urodziła chłopca.

 Wkrótce, tłum zebrał się wokół nas i w czasie tego wszystkiego zadzwonił dziennikarz, aby zapytać, czy miałyśmy szczęście, słyszeć rozmowę niani [z której dowiedziała się o narodzinach chłopca]. Kiedy niania wzięła do ręki słuchawkę powiedziała: <Nigdy nie słyszałam takiego hałasu. Starsi ludzie krzyczeli, płakali i skakali. Do tej pory nie spotkałyśmy się z czymś takim.> Kiedy siedziałyśmy przy stole pani podeszła do naszego stolika, płakała, pociągnęła nosem i pogratulowała mi narodzin brata. Wypowiedziała słowo "brat" tak słodko jakby jadła karmel, gdy ponownie zapłakała wyglądała tak dziwnie. Mam brata, dlaczego przez to płakała? Byłyśmy tam wszystkie cztery i zastanawiałyśmy się co się dzieje, nie doszło do nas, że był to tak bardzo niezwykły moment, że mama urodziła chłopca, miała przecież już nas. Czasem ukradkiem patrzyłyśmy na siebie i potrząsałyśmy głowami, byłyśmy śmiertelnie zażenowane i całkowicie niewzruszone".

Ponieważ nowy członek rodziny był księciem i przede wszystkim Następcą Tronu jego narodziny uczciły 84 wystrzały armatnie i wystrzały z broni palnej w koszarach w Sztokholmie, Göteborgu, Karlskrona,
Vaxholm, Härnösand i na głównych szwedzkich okrętach wojennych, niezależnie od tego, gdzie były. Odbyło się również tradycyjne nabożeństwo dziękczynne w Kaplicy Zamku Królewskiego. Te Deum przewodniczył arcybiskup Eidem i kapelan królewski ksiądz Bokander.
Dzięki radiu szczęśliwa księżna Sybilla wysłuchała mszy w swojej sypialni wraz z nowo-narodzonym synem na żywo, co sprawiło jej ogromną radość. Tego samego dnia noworodka odwiedził pradziadek i dziadkowie. Konstytucja nadal wymagała "bezpośrednich świadków" obecnych przy porodzie, aby wykluczyć podmienienie dziecka. Na szczęście para pozwoliła sobie inaczej zinterpretować ustawę. Świadkowie poród spędzili w salonie tuż obok sypialni księżnej. Zaraz po porodzie przekazali oni szczęśliwą nowinę premierowi i ministrowi spraw zagranicznych, którzy niezwłocznie podpisali dokumenty potwierdzające narodziny przyszłego króla. Na dodatkowym posiedzeniu rządu ustalono imiona księcia: Carl Gustaf Folke Hubertus. Dwa pierwsze imiona zostały wybrane zgodnie z panującą tradycją, Folke - po przyjacielu ojca, Hubertus - po bracie księżnej Sybilli.

Chrzciny odbyły się 7 czerwca 1946 roku, jak powiedział arcybiskup: "Nikt nie zna jego jutra". Po zakończeniu nabożeństwa wykonano historyczne zdjęcie ukazujące cztery pokolenia Bernadottów. Poinformowano także, że Karol Gustaw jest od teraz księciem Jämtland.

W okresie letnim całe dnie spędzał w wózku spacerowym z rodzicami i siostrami. Tuż przed rozpoczęciem przez ojca oficjalnej podróży w Holandii, zdążył się nauczyć prostego słowa "tata". Nikt nie przypuszczał, że mały książę wypowiedział je po raz pierwszy i ostatni. 26 stycznia 1947 roku książę zginął w katastrofie lotniczej. Mały książę w wieku zaledwie dziewięciu miesięcy stał się bezpośrednim następcą tronu po swoim dziadku (wtedy jeszcze następcy tronu) Gustawie Adolfie, co wiązało się z ogromną presją otoczenia, a przede wszystkim króla i następcy tronu.

Nic nie pozostawia wątpliwości co do ogromnej miłości jaką książę darzył swojego malutkiego syna. Jednak nie przysłoniła ona tak ważnej dla księcia dyscypliny. Oboje z żoną wyznawali doktrynę "dzieci nie można zepsuć". Dlatego też zaraz po narodzinach Karolem Gustawem zajęła się niania. Prościej znaczyło to, że dziecka nie miał kto przytulić czy pocieszyć gdy płakało.

Embed from Getty Images

Król nie zachował żadnych osobistych wspomnień o swoim ojcu, jak kiedyś powiedział "Powiedziano mi, że mój ojciec zawsze starał się robić te same rzeczy [ale] za każdym razem trochę lepiej niż jego przyjaciele (biorący udział w zawodach jeździeckich) i współpracownicy, aby być wzorem do naśladowania. To podejście mnie charakteryzuje. Powiedziałbym, że mój ojciec był również bardzo nieśmiały. Chociaż ja nie jestem do niego podobny". Ani matka ani siostry, nawet dziadek, nikt nigdy nie wspominał o zmarłym ojcu. Młody książę znał go tylko z fotografii w rodzinnym albumie. Król nigdy nie ukrywał " Brakowało mi go, brakowało mi kogoś na kim mógłbym się oprzeć, patrzeć i uczyć się tego co jest mi teraz potrzebne".


Embed from Getty Images
 Jak wspomina księżniczka Margaretha:

"Opisałabym go jako dzikiego [ruchliwego] w tamtym okresie, kiedy był mały i nie spał jeszcze w łóżku, rodzina musiała zbudować ogromne ogrodzenie wyższe niż przy innych łóżeczkach [kołyskach] żeby z niego nie uciekał. Wreszcie musieli rozłożyć jakieś siatki nad kołyską, ale i tak udawało mu się wymykać". 

Siostry traktowały go jak lalkę, ciągle przebierały i woziły w wózku. Mały Karol Gustaw znalazł także dla siebie świetną zabawę, chował się w najdziwniejszych zakątkach pałacu Haga przyprawiając o ból głowy i białą gorączkę personel pałacu. Jak późnej się tłumaczył, po prostu lubił być w centrum uwagi.

  

W tamtym czasie w szwedzkich kręgach dworskich żartowano, że Karol Gustaw jest najbardziej zepsutym dzieckiem z całej piątki. Podczas jednej  sesji dla szwedzkiej prasy, mały książę pokazał się w jak najlepszym świetle chowają się przed fotografami, robiąc głupie miny, rzucając w nich zabawkami i biegając, aż fotoreporterzy stracili cierpliwość i zrezygnowali z robienia zdjęć księciu. Późnej takie sytuacje powtarzały się sporadycznie. W 1950 roku podczas kręcenia programu o rodzinie królewskiej, Holmquist (zajmujący się reżyserią programu) nie mógł poradzić sobie z przyszłym królem, podał mu więc misa, a raczej wcisnął mu go w ręce i ryknął "Baw się! Na miłość boską! Baw się!". Nieco wystraszony chłopiec wziął misia i resztę czasu spędził grzecznie na swoim miejscu.

Dopiero w wieku siedmiu lat książę poznał prawdę o śmierci swego ojca. Po śmierci pradziadka, Gustawa V, w dniu 29 października 1950 roku, został bezpośrednim następcą tronu. Następnego dnia nowy król, Gustaw VI wraz z żoną pojawił się na balkonie Lejonbacken nieco z tyłu stanęła księżna Sybilla ze swoim synem, Karolem Gustawem. Ludzie skandowali "Chcemy zobaczyć naszego króla" - w odpowiedzi na to monarcha rozpoczął przemówienie, które zostało przerwane kolejnymi okrzykami, "chcemy zobaczyć Następcę Tronu!!". Gustaw VI wziął wnuka w ramiona i uniósł do góry, aby wszyscy zebrani mogli go zobaczyć, wtedy rozległy się gromkie brawa i wiwaty na cześć przyszłego króla.

 W lecie 1951 roku, był całkowicie niemożliwy i wystawiał na fotografów język cały czas. Kiedy wszyscy byli na promie, księżna Sybilla nie wytrzymała i dala synowi klapsa. Podobna sytuacja powtórzyła się ponownie rok późnej.

W książce "Gamla Stan i Stockholm" nie pojawiły się żadne zdjęcia małego księcia:

Gdy byliśmy gotowi do robienia zdjęć cztero-letni książę nie był w nastroju. Wszedł do pokoju na zamku, gdzie czekaliśmy, ale był zły, nie powiedział ani słowa, tylko patrzył na nas ze skrzyżowanymi na piersiach rękami. To było zadanie z piekła rodem. Następnie Stieg, który jąkał się, kiedy był zdenerwowany powiedział:
- Jjaaa siiię tyyym zajajmmę.
Następnie udał się do księcia i powiedział stanowczym, ale jąkającym głosem:
- Chchooddź tttu łołobuziaku. Terrraz zrobbbisz co mómówimy, alalbo ubieżżżemy ccię w żżółto-niiebbieskie ubrbranie.

To podziałało. Mały książę przestraszył się i zaczął się bawić zabawkami oraz wykonywać nasze polecenia.

Sposób w jaki został wychowany wpłynął na jego postawę i zachowanie monarchy. Jak sam przyznawał wychowała go mama i starsze siostry, które traktowały go jak lalkę, jak kiedyś wspominał "przebiegały mnie i woziły w wózku". W domu brakowało autorytetu ojca, który mógłby służyć radą wchodzącemu w dorosłe życie mężczyźnie. Dziadek, zawsze statyczny i powściągliwy monarcha, przedkładał dobro kraju i rodziny panującej nad wszystko. Czasami zapominał, że Karol jest nie tylko jego następcą, ale także wnukiem. Ogromne wsparcie stanowił dla niego wuj Bertil. To on był zawsze przy nim i służył męską radą. Jak wiadomo wuj miał duży wpływ na bratanka, który przychodził do niego z problemami i dylematami. Właśnie z powodu surowego wychowania dziadka i wpojonym przez niego regułom Karol Gustaw, już we wczesnym dzieciństwie stał się bardzo powściągliwy i dystyngowany.


Edukacja dla młodego Karola Gustawa nie była łatwa, jak wiadomo cierpi na dysleksję, stąd już w młodości unikał publicznych wypowiedzi, a do przemówień przygotowywał się bardzo długo. Jak przyznał po latach "Jeśli nic nie mówię, jest źle, a jeśli coś powiem jest jeszcze gorzej". Pomimo tego nauczył się biegle władać kilkoma językami, przede wszystkim angielskim. Skończył. historię, socjologię, politologię, prawo finansowe, a także ekonomię na Uniwersytecie w Uppsali. Poza tym przez dwa i pół roku pobierał wojskową edukację, a w 1968 roku został oficerem. Od najmłodszych lat interesował się sportem, wielokrotnie brał udział w wyścigu Wazów, nie opuścił także żadnych Igrzysk Olimpijskich.

Kiedy siostry bawiły się lalkami on spędzał godziny na nauce. Duży wpływ na to miała spora różnica wieku pomiędzy rodzeństwem. Wiadomo, że króla bliskie stosunki łączyły zawsze z Christiną, która była mu najbliższa wiekiem. Widać to także i teraz. Pomimo tego, iż księżniczka straciła tytuł JKW pojawia się wraz z rodziną na wielu uroczystościach, bardziej i mniej ważnych. Jako jedyna z sióstr, co roku, uczestniczy we Wręczeniu Nagród Nobla.

Dzień dorastającego księcia wyglądał zawsze tak samo: rano jadł obiad z siostrami zanim poszły do szkoły. O dziewiątej jechał do Drottningholm lub wychodził do parku Haga Park, gdzie bawił się z kilkoma kolegami. Następnie jadł obiad z mamą i po godzinie odpoczynku rozpoczynał naukę. Zawsze pilnował, żeby na czas dotrzeć do przedszkola i domagał się, aby nosić takie same ubrania jak koledzy.


Kiedy przyszedł czas na rozpoczęcie nauki szkolnej, edukacją księcia zajął się artysta Axel Nordell. Następnie książę zaczął chodzić do normalnej szkoły podstawowej. Książę był wtedy znany z lekkiej złośliwości, którą zawsze traktowano z przymrużeniem oka. Miał talent do rzemiosła i obróbki drewna. Bardzo polubił zajęcia techniczne i miał dodatkowe lekcje w soboty na Zamku Królewskim. Założył  nawet warsztat w swojej sypialni, a jego marzeniem stało się budowanie łodzi malowanych na niebiesko. Uczęszczanie przez przyszłego króla do państwowej szkoły wywołało falę krytyki, dlatego też postanowiono otworzyć szkołę na Zamku. Razem z przyszłym królem na lekcję chodziły dzieci pracowników dworu, przyjaciół księżnej Syblli  i przyjaciół, przyjaciół księżnej. Młody książę czuł się zażenowany kiedy podczas lekcji nauczyciel zwracał się do niego nie po imieniu ale per książę. Nigdy nie lubił specjalnego traktowania i chciał być na równi z innymi.


W czasie szkoły dzień wyglądał zawsze tak samo, pobudka o 7.00, śniadanie i zajęcia od 8.30 do 11.00. Poza tym w każdy wtorek i piątek od 3.00 do 5.00 uczestniczył w zajęciach w szkole przemysłowej i dwa razy w tygodniu uczył się jeździectwa. Jak uważał trener, książę miał duży potencjał i mógł stać się dobrym zawodnikiem, co najważniejsze był odważny i miał naturalny balans. Raz w tygodniu wraz z mamą chodził na trwający godzinę spacer. W 1953 roku wraz z księżniczką Christiną odbył pierwsza oficjalne spotkanie, rodzeństwo wręczyło nagrodę w konkursie w szkole podstawowej w Mälarhöjdens.


Wreszcie w poniedziałek 31 sierpnia 1959 w wieku 14 lat rozpoczął naukę w normalnej szkole. Wcześniej nauczyciele i dyrekcja zostali poproszeni o traktowanie księcia jak każdego innego ucznia. Szkoła z internatem nieco przerażała chłopca, jednak wszyscy zgodnie stwierdzili, że to dobry krok. Jak wspomina kolega króla "Karol Gustaw zrobił prawie żałosne wrażenie, kiedy przyszedł, spięty, nieśmiały 13-latek, który miał problemy z nawiązaniem kontaktu z rówieśnikami. Moje pierwsze wspomnienie o nim ze szkoły to moment kiedy zbiegał ze wzgórza, bucząc, dodając gazu rękami. Udawał, że jedzie na motorze. Padłem, to było takie zabawne!".

Najlepszym przyjacielem Karola Gustawa został Carl Banér, chłopcy podzielali miłość do przyrody, często bawili się razem, chodzili na spacery i... fotografowali ptaki. Przyszły król nie widywał się często z rodziną. Kiedy książę zaczął uczęszczać do liceum matka odwiedzała go zaledwie dwa/trzy razy w roku podczas rozpoczęcia i zakończenia roku szkolnego. Podczas przerw wakacyjnych książę czuł się bardzo samotny. Christina, której szkoda było brata zabierała, go jako osobę towarzyszącą na niektóre przyjęcia.


"Pierwszy rok w Herrgården był trudny. Starsi uczniowie mieli wyższy status i lepszą pozycję w szkole. Co oznacza tym samym więcej swobody i mniej zasad." W internacie miał swój (prywatny) pokój na piętrze. Znalazły się w nim pojedyncze krzesła, komoda, biurko, lampa i dywan. Na ścianach wisiały zdjęcia z różnymi samochodami wyścigowymi. Na biurku postawił fotografie z matką i siostrą Margarethą, później także magnetofon.

W lecie 1962 roku, po pięciu tygodniach intensywnych przygotowań, książę został konfirmowany w Borgholms kyrka. Proboszcz określił przyszłego króla, jako "przyjemnego, zainteresowanego ucznia z dojrzałymi refleksjami". Pod kościołem zebrało się dziesięć tysięcy ludzi. Po za pozowaniu do zdjęć rodzina wsiadła do nowego, srebrnego jaguara i udała się na rodzinny obiad do Solliden.

Książę spędzał najczęściej wolny czas w internacie z przyjaciółmi w Sigtuna, chodzili do księgarni, sklepu z płytami, cukierni, restauracji czy kiosku, a wieczorem do kina. W Solliden dzieci miały swoje dyżury w kuchni. Jeden raz w tygodniu każde z rodzeństwa serwowało obiad. Margaretha przyrządzała najchętniej grochówkę, Karol Gustaw kapuśniak. Desiree gotowała najlepiej, ponieważ pobierała lekcje podczas nauki w Szwajcarii.

Embed from Getty Images

szwedzki: Ba

angielski: Ba

niemiecki: B

   francuski B

Religia Bs,

 filozofia Bs, 

wiedza o społeczeństwie Ba,

Geografia Ab,

 Matematyka C, 

Biologia BA,

 fizyka B,

 chemia B,

 plastyka Ba,

 Muzyka B, 

Gimnastyka Ab, 

Zachowanie A.

Embed from Getty Images

Król Gustaw VI Adolf, wraz ze swoją żoną Małgorzatą Connaught, doczekał się piątki dzieci, swojego imiennika Gustawa Adolfa, Sigvarda, Ingrid, Bertila i Karola Jana. Małgorzata była wnuczką brytyjskiej królowej Victorii, umarła w 1920 roku osieracając piątkę swoich dzieci, najmłodsze miało wówczas zaledwie cztery lata. W 1923 roku  Gustaw poślubił księżniczkę Ludwikę Mountbatten (ciotkę Filipa Mountbattena, męża królowej Elżbiety II, prawnuczkę Maurycego Haukego). Ich jedyne dziecko – córka – urodziło się martwe.

Embed from Getty Images
Najstarszy, następca tronu, Gustaw Adolf urodził się 22 kwietnia 1906. 19 lub 20 października 1932 książę poślubił swoją kuzynkę, księżną Sybillę Saxe-Koburg-Gotha (stąd koligacje z tym rodem i bliskie stosunki). Para miała wspólnego przodka, prababką obojga była brytyjska królowa Victoria. Parze urodziła się piątka dzieci, najpierw cztery córki: Margaretha, Brigitta, Desiree i Christina, na sam koniec Karol Gustaw, obecny król Szwecji.Zaledwie dziewięć miesięcy po narodzinach syna, dokładnie 26 stycznia 1947 roku, Następca Tronu zginął w katastrofie lotniczej na lotnisku Kastrup w Danii. Książę zakończył właśnie oficjalną wizytę w Holandii, u królowej Juliany. Wraz z dwoma towarzyszami zatrzymał się w Danii. Dopiero z Kopenhagi miał lecieć do Sztokholmu. Samolot wkrótce po wystartowaniu spadł i zapalił się. Zginęły wszystkie dwadzieścia dwie osoby na pokładzie. Jak późnej ustalono za katastrofę odpowiadał pilot, który nie zauważył problemów technicznych samolotu. Książę osierocił piątkę dzieci, a tym samym jego malutki syn został bezpośrednim następcą tronu po swoim dziadku i pradziadku. Katastrofa doprowadziła do ogromnych obaw na dworze królewskim, nie którzy obawiali się, że skończy się upadkiem monarchii w Szwecji.

Ostatnim ratunkiem w przypadku śmierci króla Gustawa VI Adolfa, przed osiągnięciem przez Karola Gustawa pełnoletności był Bertil, który zakochał się w nieodpowiedniej kobiecie, a ślub z nią wiązał się ze zrezygnowaniem z tytułu i usunięciem z listy sukcesji do tronu. Książę dla przetrwania monarchii poświęcił swoje życie, gdyby nie to sam miałby dzieci, a ślub wziąłby trzydzieści lat wcześniej.

Jak głosi prawo:

§5. Książę i księżniczka z domu królewskiego nie może wziąć ślubu, chyba że rząd na wniosek

Króla wyraził na to zgodę. Jeśli dojdzie do ślubu bez zgody króla i rządu, członek rodziny panującej traci tytuł królewski i zostaje wykreślony z listy sukcesji do tronu. To samo dotyczy jego dzieci i potomków. Ustawa daje ten sam wynik w przypadku ślubu księcia z samotną kobietą czy kobietą będącą nieślubnym dzieckiem.  

§ 6. Księżniczka / książę nie może zawrzeć małżeństwa bez wiedzy i zgody króla.

Ustawę wówczas interpretowano nader poważnie. Wraz z zawarciem takiego małżeństwa królewskie dziecko traciło nie tylko przywileje wiążące się z byciem członkiem najznamienitszej rodziny w kraju. Wiązało się to z wyjazdem z kraju (dosadniej mówiąc wygnaniem - z tym spotkał się najmłodszy syn Gustawa VI Adolfa), zabraniem paszportu, wyłączeniem ze wspólnoty rodzinnej i dziedziczenia majątku.

Embed from Getty Images

Sigvard Oscar Fredrik Bernadotte urodził się  7 czerwca 1907. Już na początku lat '30 (dokładnie w 193roku) zrzekł się tytułu i miejsca w kolejce do tronu chcąc poślubić niemiecką ukochaną, Erikę Patzek. Para nie miała dzieci, a małżeństwo rozwiodło się 14 października 1943 roku. Jego drugą żoną była Dunka Sonja Robbert. Ślub pary odbył się 26 października 1943 w Kopenhadze. 6 czerwca 1961 małżonkowie rozwiedli się. Mieli jednego syna: Michaela Bernadotte. 2 lipca 1951 wielka księżna Luksemburga Szarlotta nadała mu tytuł hrabiego Wisborga.
 Książę znalazł szczęście u boku trzeciej żony Marianne. Przez całe życie ubolewał nad stratą tytułu, ale jak sam przyznał "nie można płakać nad rozlanym mlekiem". (Więcej o nim i jego żonie Marianne pisałam tutaj - KLIK).

Embed from Getty Images

Kolejna z rodzeństwa, a zarazem jedyna córka, Ingrid Wiktoria Zofia Luiza Małgorzata, urodziła się 28 marca 1910. Związała się ze starszym od siebie duńskim księciem, późniejszym królem Fryderykiem IX. Ślub pary odbył się  24 maja 1935 roku w Sztokholmie, a para młoda dopiero jako małżeństwo przybyła do Danii. Królowa Ingrid doczekała się trójki dzieci, Małgorzaty, obecnej królowej Danii, Benedykty, która poślubiła niemieckiego księcia oraz najmłodszej Anny Marii, która kilka tygodni po 18 urodzinach poślubiła greckiego króla Konstantyna. Poślubienie przyszłego króla Danii automatycznie skreśliło ją z linii sukcesji do tronu w Szwecji. Ingrid zadbała o szwedzkie wykształcenie swoich córek, nie wiadomo jak dobrze językiem szwedzkim władają młodsze córki królowej, najstarsza z nich mówi w tym języku biegle, a podczas uroczystości państwowych śpiewa nawet szwedzki hymn państwowy.

Embed from Getty Images

Kolejny był książę Bertil Gustaf Oskar Carl Eugén Bernadotte, to on stanowił "ostatnią deskę ratunku" w przypadku śmierci swojego ojca. Urodził się 28 lutego 1912. Gdy w 1947 roku tragicznie zginął jego brat, osieracając piątkę dzieci, w tym swojego następcę, mającego zaledwie kilka miesięcy, to on został potencjalnym regentem. Gdyby król zmarł przed osiągnięciem przez Karola Gustawa pełnoletności on sprawował by władzę, aż do tego momentu. Właśnie ten fakt uniemożliwił mu małżeństwo, wraz z którym utraciłby tytuł i jak się obawiano, dałby kres istnieniu szwedzkiej rodziny królewskiej. Leciwy król nie mógł do tego dopuścić, Bertil przez trzydzieści lat pozostawał w nieformalnym związku z Lilian Creig. "'W towarzystwie" przedstawiano ją zawsze jako sąsiadkę księcia z Francji lub królewskiego sekretarza. Książę poślubił Lilian ją dopiero w 1976 roku, gdy na tronie zasiadł jego bratanek (który nadał nawet Liian tytuł JKW -co było wręcz nie do pomyślenia ze względu na wcześniejszy rozwód księżnej). Karola Gustawa i Silvię wraz z żoną traktował jak własne dzieci, których nie miał. Podobnież powiedział kiedyś "Jeśli jej (Silvii) nie poślubisz jesteś idiotą". Późnej dla dzieci pary królewskiej wraz z Lilian byli, obok rodziców, najważniejszymi członkami rodziny, a rodzeństwo traktowało ich jak dziadków. Więcej o księżnej Lilian i księciu Bertilu pisałam tutaj - KLIK. 

Embed from Getty Images

Najmłodszy i najdłużej żyjący z rodzeństwa, Karol Jan Artur Bernadotte urodził się 31 października 1916.

19 lutego 1946 ożenił się z dziennikarką Kerstin Wijkmark. Dla ukochanej zrezygnował z tytułu i udał się na emigrację. Sam przyznał, że bez wahania zrobiłby to jeszcze raz. "Kochałem moją panią. To było najważniejsze". Do Szwecji wrócił dopiero na zaproszenie Karola Gustawa i Silvii. Żona Karola Jana umarła w 1987 roku, rok późnej poślubił Hrabinę Gunnilę Marthę Louise Wachtmeister.

Kiedy Karol Gustaw skończył 18 lat cała rodzina i kraj odetchnęli z ulgą. Leciwemu królowi nie spieszyło się na "tamten świat" książę zdążył skończyć szkolę, a przede wszystkim poznać kobietę z którą chciał spędzić resztę swojego życia... ale o tym przeczytacie w kolejnych postach.