Księżniczka Madeleine zaskoczyła podopiecznych fundacji Min Stora Dag. Fundacja pozostająca pod patronatem księżniczki zorganizowała 20 kwietnia wirtualne spotkanie - wycieczkę po Zamku Królewskim w Sztokholmie - dla osób otrzymujących wsparcie od organizacji. Gospodarzami wycieczki była dwójka nauczycieli z Muzeum Zamku Królewskiego, która wcieliła się w role króla Gustawa III i królowej Sofii Magdaleny. Przez nieco ponad godzinę dzieci mogły chodzić po salach zamku, uczyć się dygać i kłaniać monarchom z XVIII wieku i zadawać pytania o wszystko, od tego, dlaczego spódnica królowej jest tak szeroka, po to czy mają jakieś zwierzęta. Do spotkania dołączyła również księżniczka Madeleine, która życzyła dzieciom świetnej zabawy.
![]() |
| kungahuset screenshot |
Z kolei księżna Sofia odbyła wczoraj pierwsze spotkanie po porodzie dołączając do królowej w wirtualnym spotkaniu z Rzecznikiem Praw Dziecka, Elisabeth Dahlin oraz jej personelem. Podczas spotkania personel i rzecznik przekazali najnowsze informacje opublikowane niedawno przez ten urząd w rocznym sprawozdaniu dotyczącym COVID-19 i praw dziecka. Spotkanie to jest kontynuacją nowej serii spotkań zainaugurowanej przez królową i księżną Sofię 18 marca bieżącego roku. Wówczas królowa Silvia i księżna Sofia spotkały się z szeregiem organizacji ds. praw dziecka. Jednocześnie księżna nadal pozostaje na oficjalnym urlopie macierzyńskim, jednak wirtualna praca, która dominuje na królewskim dworze pozwala Sofii uczestniczyć w spotkaniach i kontynuować jej obecną współpracę z królową Silvią. Rzeczniczka dworu podkreśliła również, że jeszcze przez pewien czas księżna zostanie w domu z nowonarodzonym dzieckiem.
![]() |
| Foto: Kungl. Hovstaterna |
![]() |
| H.M. Konungen 70-år. Sångarhyllning på Lejonbacken, Kungliga slottet, 30 april 2016 / kungahuset.se |
Wielkimi krokami zbliżają się 75 urodziny króla Carl XVI Gustafa, chociaż pandemia koronawirusa wyraźnie pokrzyżowała plany szwedzkiego dworu królewskiego, zaplanowano uroczystości z zachowaniem wszelkich norm sanitarnych. Uroczystości, które odbędą się już w przyszły piątek rozpoczną się od skromnego przyjęcia podczas, którego król odbierze życzenia oraz prezenty od oficjeli m.in. premiera, przedstawicieli parlamentu czy prowincji. Następnie w południe Szwedzkie Siły Zbrojne oddadzą tradycyjny salut armatni królowi ze Skeppsholmen w Sztokholmie, Kungshall w Karlskronie, Skansen Lejonet w Göteborgu, Kusthöjden w Härnösand i Kvarnängen w Boden. W związku z pandemią zrezygnowano z tradycyjnej zmiany warty z udziałem monarchy i członków szwedzkiej rodziny królewskiej. Ta część uroczystości każdego roku przyciąga wielu Sztokholmczyków i turystów na dziedziniec zamkowy. W związku z rezygnacją z uroczystej zmiany warty po południu król przyjmie przedstawicieli Sił Zbrojnych na Zamku Królewskim.
Król poprosił również, aby wszyscy chcący złożyć mu życzenia i przekazać prezenty wsparli organizację szwedzkich misji miejskich, których działalność jest bliska sercu króla. Dzięki temu król ma nadzieję, że misje miejskie będą miały okazję pomóc najbardziej potrzebującym ludziom w całej Szwecji. Jak podano w oficjalnym oświadczeniu: W ciągu ostatniego roku ludzie w każdym wieku zwracali się do szwedzkich misji miejskich o wsparcie podczas pandemii. Starsi ludzie mogli odbierać paczki żywnościowe w sposób bezpieczny, młodzi ludzie, którzy odbierali edukację na odległość, ale nie mają w domu Internetu, mogli uczyć się w bezpiecznych pomieszczeniach i zjeść prawdziwy posiłek. Nawiązano wiele nowych kontaktów z młodymi samotnymi rodzicami, którzy stracili pracę podczas pandemii. Misje miejskie pomogły między innymi tym rodzinom w dostarczeniu żywności i odzieży jako dodatkowego wsparcia w nagłych wypadkach. Regularne działania misji miejskich zostały zreorganizowane tak, aby osoby dotknięte ostrą bezdomnością mogły nadal przychodzić do domów w celu otrzymania środków wsparcia, takich jak żywność, odzież, możliwość wzięcia prysznicu i zrobienia prania, a także wsparcie psychiczne i doradztwo. Datki można przekazywać bezpośrednio na specjalnie stworzonej zbiórce: KLIK.
Dwór zachęca również do składania życzeń za pośrednictwem formularza na stronie dworu (klik) oraz przypomina o możliwości wysłania listu na adres:
His Majesty The King
The Royal Palace
107 70 STOCKHOLM
Sweden
Zgodnie z tradycjami i protokołem dzisiaj w południe Szwedzka Rodzina Królewska uczciła pamięć księcia Edynburga podczas specjalnej ceremonii. Małżonek brytyjskiej królowej był kawalerem Zakonu Serafinów i tradycją w Szwecji jest odprawianie nabożeństwa za zmarłego Rycerza Zakonu Serafinów w dzień jego pogrzebu. Książę Edynbruga otrzymał Order Serafinów 23 czerwca 1954 roku z rąk króla Gustafa VI Adolfa. Dzisiejszą uroczystość poprzedziło bicie dzwonków kościoła Riddarholm w samo południe, a w akcie solidarności z Brytyjską Rodziną Królewską król Carl Gustaf zadecydował o spuszczeniu flagi na Zamku Królewskim do połowy masztu. Jak podano w oświadczeniu zostanie z powrotem poniesiona o godzinie 17.00. Warto zaznaczyć, że taką samą decyzję podjęli również duńska królowa Margrethe, norweski król Harald czy Wielki Książę Luksemburga. Uważane jest to za ogromny gest zarezerwowany dla krewnych, którzy byli blisko panującego monarchy. Opuszczenie flagi w takich okolicznościach ma miejsce bardzo rzadko i tylko na bezpośrednie polecenie monarchy. Ceremonia, jak i nabożeństwo W Sztokholmie odbyły się o godzinie 12.00 w kościele Riddarholm w Sztokholmie. Poprzedziło je uroczyste przeniesienie tarczy Orderu Serafinów z Zamku Królewskiego do Riddarholm. Zgodnie ze zwyczajem rodzina królewska wysłała również wieniec kwiatów do Windsoru.
![]() |
| Foto ur Bernadottebibliotekets bildarkiv / kungahuset.se |
![]() |
| The Royal Family Twitter |
Dzisiaj nad ranem na Zamku Windor zmarł książę Edynburga, Filip. Szwedzka Rodzina Królewska łączy się w bólu z królową i całą rodziną królewską. W związku z tym dwór wydał specjalne oświadczenie. Kondolencje do Zamku Windor zostaną wysłane w nadchodzących godzinach i będą miały bardziej osobisty charakter.
![]() |
| Photo: Anna-Lena Ahlström / kungahuset.se |
W niedzielę wielkanocną szwedzkie media poinformowały o powołaniu nowej komisji parlamentarnej, która rozpatrzy propozycje zmniejszenia liczby oficjalnych świąt podczas których na wszystkich budynkach publicznych na maszt wciągana jest flaga Szwecji. Obecnie w szwedzkim kalendarzu znajduje się 18 takich dni, ich liczba nie uległa większej zmianie od 1939 roku. Są to zarówno święta kościelne, wydarzenia królewskie, jak i te związane z tradycjami i historycznymi wydarzeniami. Warto zaznaczyć, że w dużej części nie są to dni wolne od pracy (część z dni wolnych od pracy nie oznacza wciągnięcia flagi na maszt, jak na przykład Trzech Króli, czy trzy dni wolnego w okresie Wielkanocy: Wielki Piątek (Långfredag), Wielkanoc (Påskdag) oraz Poniedziałek Wielkanocny (Annandag Påsk) z czego tylko w niedzielę wciągana jest flaga Szwecji na maszt).
Lista dni podczas, których wciągana jest flaga na maszt:
W sumie, w całym roku Szwedzi mają 10 dni wolnych od pracy:
Jak donoszą media rząd będzie chciał dodać do listy 18 dni "flagi" dzień wyborów do Parlamentu Europejskiego. Jednocześnie znacznie zmniejszając ilość tych dni, w dużej mierze kosztem rodziny królewskiej, których dotyczy sześć dni. Punktem wyjścia powinno być zmniejszenie liczby dni flagi królewskiej przy następnej zmianie tronu, tak aby tylko urodziny i imieniny głowy państwa i następcy tronu były dniami flagi. Komisja rozpoczęła prace i przygotowuje się do przedstawienia propozycji zmian. Miałyby one wejść w życie wraz z objęciem tronu przez księżniczkę Victorię. Na tą chwilę możemy więc przypuszczać, że urodziny i imieniny księcia Daniela nie byłyby upamiętniane wciągnięciem flagi na maszt.
Źródła:
https://www.expressen.se/nyheter/kungafamiljen-kan-bli-av-med-flaggdagar-/
https://www.svt.se/nyheter/lokalt/vast/forslaget-farre-kungliga-flaggdagar-efter-nasta-tronskifte
https://www.nocowanie.pl/swieta-i-dni-wolne-od-pracy-w-szwecji.html
Ostatnią dynastią, przed rodem Bernadotte, panującą w Szwecji od 1751 rokubyła dynasta Oldenburgów z linii Holstein-Gottorp panowali. Dynastia ta pochodzi z Niemiec i panowała w Oldenburgu, księstwach Holsztynu (niem. Holstein) oraz krajach skandynawskich Danii, Norwegii i Szwecji. Boczne linie panowały także w Rosji (dynastia Romanowów) oraz w Grecji. Warto zaznaczyć, że przedstawicielem tej dynastii jest książę Edyburga, Philip.
Założycielem rodu Oldenburgów był Egilmar I urodzony około 1040 roku. Był on pierwszym hrabią Oldenburga i panował od ok. 1091 roku do 1108 roku. Zgodnie z zapisami Alberta ze Stade (niemieckiego mnicha) poślubił Rixę (zwaną także Rikissa i Richenza) córkę szlachcianki ze Szwabii - Idę. Zgodnie z zapisami mnicha matka Idy była siostrą papieża Leona IX, a ojciec bratem cesarza Henryka III. Rixa twierdziła, że jej mąż Egilmar był potomkiem Wittekinda znanego obrońcy Saksonów i głównego przeciwnika Karola Wielkiego podczas wojen saksońskich w latach 777–785, ale badacze nigdy tego nie udowodnili. Następcą Elimara został następnie jego syn Elimar II.
Potomkowie Elimara z linii głównej zasiedli później na tronach Danii i Norwegii. Hrabia Christian VI został królem Danii i Norwegii w 1448 roku przyjmując imię Christina I. Hrabstwo Oldenburga przejął jego młodszy brat Gerhard VI (zm. 1500), a linia wywodząca się od niego wygasła w 1667 r. Warto zaznaczyć, że główna linia Oldenburgów, a dokładnie potomkowie króla Christina I panowali w Szwecji w latach 1487 - 1521. Ostatecznie tracąc tron na rzecz Wazów. W 1814 r. utracili również Norwegię na rzecz Szwecji. Główna linia Oldenburgów wygasła w 1863 r. na królu Frederiku VII, a tron duński przeszedł na młodszą linię dynastii Holstein-Sonderburg-Glücksburg.
W 1743 roku Adolf Frederick z linii Holstein-Gottorp został wybrany na księcia szwedzkiego jako szwedzkie ustępstwo na rzecz Rosji, co było strategią osiągnięcia akceptowalnego pokoju po katastrofalnej wojnie w tym samym roku. Został koronowany na króla Szwecji w 1751 roku. (przyp. Ta młodsza linia dynastii Oldenburgów wywodzi się od Adolfa (zm. 1586), młodszego brata króla Chrystiana II. Jej nazwa pochodzi od zamku Gottorp).
![]() |
| By Carl Frederik von Breda - Rojalist, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=69368 |
W Szwecji panowało czterech królów z linii Holstein-Gottorp. Po królu Adolfie Frederiku na szwedzkim tronie zasiadł jego najstarszy syn Gustaf III. Co ciekawe jego prababka wywodziła się z rodu Wazów, a Gustaf chcąc podkreślić swoją przynależność i pokrewieństwo do Wazów nalegał na zmianę nazwy dynastii na Dom Królewski Wazów, jednak rząd nigdy nie wyraził na to zgody. Syn Gustafa III, Gustaf IV Adolf był królem Szwecji od 1792 r. aż do 1809 r., kiedy to został obalony w wyniku zamachu stanu. Był także ostatnim szwedzkim monarchą, który był władcą Finlandii. Nieudolne i niekonsekwentne przywództwo Gustafa Adolfa w dyplomacji i na wojnie przyspieszyło jego deportację poprzez spisek oficerów armii i obsadzenie na tronie jego młodszego brata. Carl XIII został regentem Szwecji po obaleniu Gustafa Adolfa, a następnie członkowie parlamentu wybrali go na króla. Kiedy obejmował tron miał 60 lat i nie cieszył się najlepszym zdrowiem, a co najgorsze nie zapewnił Szwecji dziedzica. Co prawda z małżeństwa ze swoją kuzynką Hedvig doczekał się dwójki dzieci, jednak zmarły w niemowlęctwie. Lovisa Hedvig urodziła się martwa, a jej brat Carl Adolf, książę Värmland, żył zaledwie sześć dni. Jego jedynym potomkiem był nieślubny syn Carl Löwenhielm, szwedzki polityk, wojskowy i dyplomata. Ze względu na brak prawowitych potomków król w porozumieniu z rządem zdecydował się adoptować duńskiego księcia Christiana Augusta, który po sfinalizowaniu adopcji przyjął imię Carl August. Niestety zmarł zaledwie kilka miesięcy po przybyciu do Szwecji. Ostatecznie wybór padł na generała napoleońskiego, Jeana Babtiste Bernadotte. Nowy następca tronu został regentem zaraz po dotarciu do Szwecji w 1810 roku. Stan króla Carl XIII pogarszał się z każdym rokiem, szczególnie po 1812 roku. Ostatecznie monarcha stał się niemym świadkiem rządowych narad, którym przewodniczył następca tronu. Jean Babtiste Bernadotte został królem Szwecji w 1818 roku, tym samym dając początek panującej do dziś dynastii Bernadotte.
Żródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Elimar_I,_Count_of_Oldenburg#cite_note-2
https://en.wikipedia.org/wiki/Counts,_dukes_and_grand_dukes_of_Oldenburg#Counts_of_Oldenburg
http://archive.is/20130502175517/http://historiska-personer.nu/min-s/p2d48cc94.html
https://www.historiesajten.se/visainfo.asp?id=51



Social Icons