Szwedzka Rodzina Królewska posiada jedne z najwspanialszych na świecie klejnoty z szafirami. Zaliczyć do niego można garnitur biżuterii Leuchtenberg bardzo często noszony przez królową Silvię. W dzisiejszym poście przyjrzymy się naszyjnikowi z szafirami i brylantami, który należał do księżnej Sybilli, matki króla Carla Gustafa.

Piękny naszyjnik był jednym z wielu prezentów podarowanych Pannie Młodej z okazji jej ślubu ze szwedzkim księciem. Jak wiadomo został ofiarowany księżnej przez jednego z jej kuzynów, księcia Ferdinanda Saxe-Coburg Gotha, który do 1918 roku panował jako car Bułgarii.

Podstawa naszyjnika składa się z 10 szafirów osadzonych w diamentowej ramie, do którego można założyć 5 dużych, szafirowych zawieszek. Dzięki czemu można nosić go na kilka różnych sposobów. Księżna Sybilla łączyła go z wieloma tiarami z kolekcji Bernadotte, bardzo często nosząc go w całej okazałości, ze wszystkimi kamieniami. Księżniczka Margaretha w młodości nosiła go bez zawieszek. Księżna Sybilla ostatecznie zapisała naszyjnik w spadku swojej najstarszej córce księżnej Birgittcie. Zdecydowała się go przerobić i dwie z pięciu zawieszek zostały zmienione w kolczyki, także zawieszki zostały skrócone.

Wyświetl ten post na Instagramie.

Post udostępniony przez 🥀👑Royal Familys👑🥀 (@rroyalfamilyy) Sty 19, 2019 o 12:03 PST

Te kolczyki pamięta większość z nas. Victoria nosiła je po raz pierwszy na koncercie poprzedzającym jej ślub z Danielem. Niemal wszyscy zakładali, że zostały zakupione w ostatnim czasie, dwór królewski podał jednak, że niegdyś były diamentowymi epoletami. 

Epaulette jest rodzajem ozdobnego naramiennika lub ozdoby używanej jako insygnia określające rangi sił zbrojnych i innych organizacji. Epolety pojawiły na szwedzkich mundurach w drugiej połowie XVIII wieku. Zostały one oficjalnie włączone do szwedzkich przepisów mundurowych w 1792 roku, chociaż zagraniczne pułki pozwalały na ich noszenie już wcześniej. Epolety były częścią mundurów aż do 1930 roku. Chociaż obecnie nie są już częścią umundurowania oddziały królewskie i zespoły wojskowe występujące w strojach ceremonialnych nadal je noszą.

Diamentowe epolety z których powstały kolczyki Victorii musiały zostać stworzone przed 1930 roku, nawet teraz pracownicy dworu w pełnym rynsztunku nie noszą takich ozdób. Victoria miała je na sobie jak dotąd dwa razy na koncercie w 2010 roku i na bankiecie na cześć laureatów nagrody Nobla w 2011 roku.

W każdym skarbcu królewskim znajdują się niezapomniane komplety, tiary i naszyjniki. Intågssmycket może i nie jest niezwykle okazały, ale z całą pewnością kojarzy go każdy z Nas, chociażby na szyi księżniczki Madeleine. 

Intågssmycket w wolnym tłumaczeniu oznacza "biżuterię procesyjną". Naszyjnik zawdzięcza niezwykłą nazwę swojemu pochodzeniu. Został zamówiony dla Victorii Badeńskiej, aby uczcić jej wejście do Szwedzkiej Rodziny Królewskiej i powitać ją w nowej ojczyźnie. 

Ten niezwykły naszyjnik został wykonany ze złota, diamentów, pereł oraz szafirów z Cejlonu. Choć Victoria Badeńska była niemiecką księżniczką, Szwedzi byli zachwyceni jej wejściem do Szwedzkiej Rodziny Królewskiej, za sprawą jej koligacji z Dynastią Wazów, dawniej panującą w Szwecji. Ślub Victorii oraz Gustafa odbył się w Niemczech. Zdecydowano również, że na swoje przybycie do Szwecji potrzebuje specjalnej biżuterii, tak więc w prezencie otrzymała Intågssmycket. Nosiła go w trakcie podróży do nowej ojczyzny i powitania w Szwecji. 

Naszyjnik wygląda dość niepozornie i w pierwszej chwili ciężko uwierzyć, że jest jednym z najważniejszych przedmiotów w skarbcu dynastii Bernadotte. Nosiły go po kolei królowa Victoria, a następnie dwie jej następczynie królowa Louise i królowa Silvia. Naszyjnik nie jest jednak zarezerwowany tylko dla królowych, nosił go chociażby księżniczka Christina czy księżna Lillian. Imienniczka jego pierwszej właścicielki, księżniczka Victoria, nosiła go chociażby w 2005 roku na wręczeniu Nagród Nobla. Z kolei księżniczka Madeleine na ślubie swojej siostry w 2010 roku (wcześniej chociażby w 2006 roku na wręczeniu Nagród Nobla).

W dzisiejszym poście przyjrzymy się naszyjnikowi, który dla niektórych z Was będzie nowością. Stosunkowo rzadko widywany na szyjach członkiń rodziny królewskiej był najczęściej noszony przez księżną Lilian. Znany pod nazwą Crown Princess Margaret of Sweden's Egyptian Necklace czy Margaret of Connaught's Scarab Necklace. 

Ten interesujący naszyjnik ozdobiony rubinami, szmaragdami, brylantami i szafirem został wykonany przez Jubilera Koch we Frankfurcie w 1905 roku, jako prezent ślubny dla księżniczki Margaret z Connaught. Jego zrobienie zlecili królowa Victoria i król Gustaf V (dziadkowie Pana Młodego). Naszyjnik w stylu egipskim miał w subtelny sposób przypominać miejsce pierwszego spotkania małżonków - Egipt. Naszyjnik (podobnie jak The Swedish Laurel Wreath Tiara) odziedziczył trzeci syn Margarethy i Gustafa Adolfa, książę Bertil.  Jego żona, księżna Lilian często nosiła ten naszyjnik podczas wręczenia nagród Nobla. O ile wiadomo, że tiara przypadła w spadku księżniczce Victorii, o tyle nie wiadomo, kto otrzymał ten naszyjnik. Jeśli książę i księżna nie zapisali go nikomu w spadku wszedł on w skład rodowej kolekcji dynastii. Jestem niezmiernie ciekawa kiedy i na czyjej szyi zobaczymy go ponownie. 

W dzisiejszym poście przyjrzymy się kolejnemu garniturowi biżuterii, tym razem z różowymi topazami i diamentami. Ten naszyjnik i kolczyki od 1976 roku stały się znakiem rozpoznawczym królowej Silvii. 

Komplet pochodzi z  Rosji z początku 1800 roku. Wówczas należał do Wielkiej Księżnej Marii Pawłowny. Garnitur biżuterii składa się z naszyjnika, kolczyków i broszki, którą można nosić na dwa sposoby. Maria Fiodorowna miała podarować ten komplet córce Marii, kiedy ta urodziła swoją drugą córkę, Augustę. Augusta, która późnej została królową Prus i cesarzową Niemiec, otrzymała zestaw w spadku. Ostatecznie zapisała go swojej córce Louise, Wielkiej Księżnej Badenii. Loouise zadecydowała o przekazaniu kompletu swojej córce Victorii, późniejszej królowej Szwecji. Od tego czasu ten garnitur biżuterii należy do Szwedzkiej Rodziny Królewskiej, a obecnie nosi go wyłącznie królowa Silvia. 

Królowa Silvia najczęściej łączy komplet z najbardziej okazałymi tiarami. Ponadto na zdjęciu powyżej możemy zobaczyć mniejszą wersję broszki należącej do zestawu. Na ślubie córki w 2010 roku królowa nosiła jej dużą wersję. Wówczas do okrągłej broszy dopinana jest okazała zawieszka. 

Prawdopodobnie następnym członkiem rodziny, który będzie miał zaszczyt nosić ten komplet będzie księżniczka Victoria. Nastąpi to prawdopodobnie, kiedy sama zostanie królową Szwecji. 

Na powyższej grafice możemy zobaczyć portret królowej Josphine, która do sukni przypięła diamentową biżuterię. Ozdoba składa się z trzech diamentowych rozet na górze z których wychodzi diamentowy łańcuch wykończony wisorem w kształcie gruszki. W centrum znalazła się kolejna rozeta a obok niej dwa kolejne wisorki w kształcie gruszy. Królowa Victoria i królowa Luiza również przypinały tę ozdobę do swoich sukni. Z czasem jednak wyszła ona zupełnie z mody, a członkinie szwedzkiej rodziny królewskiej wraz z jubilerem stanęły przed trudnym zadaniem przerobienia tej biżuterii.

The Vasa Earrings z całą pewnością kojarzą nam się najbardziej z księżniczką Madeleine, jako, że nosiła je w dniu swojego ślubu z Christopher'em O'Neill. Rodzina królewska weszła w posiadanie tych pięknych kolczyków już kilka wieków wcześniej.

Kolczyki Wazów, bo tak można przetłumaczyć ich nazwę na nasz język były prezentem ślubnym dla Victorii Badeńskiej (późniejszej królowej Szwecji), kiedy to poślubiła Gustafa V w 1881 toku. Powszechnie uważa się, że trafiły na szwedzki dwór królewski znacznie wcześniej za sprawą Frederiki Badeńskiej (1781-1826), żony Gustafa IV Adolfa. Monarcha został zmuszony do abdykacji w 1809 roku i kolczyki opuściły Szwecję wraz z parą królewską. Finalnie królowa Carola z Saksonii (wnuczka Gustafa IV Adolfa i Frederiki) miała podarować te kolczyki w prezencie Victorii. Stanowiły one nawiązanie do dynastii Wazów panujących niegdyś w Szwecji (dokładnie pierwszej dynastii tego kraju), sama Victoria również była potomkinią tego rodu. Od 1881 roku kolczyki pozostają własnością dynastii Bernadotte. 

Można je nosić na kilka sposobów. Królowa nosi kolczyki w całości, tak jak i robi to teraz księżniczka Madeleine. Można jednak odpiąć diamenty w sercu kolczyków pozostawiając samą ramę zewnętrzną. Zrobiła tak chociażby Victoria w 2008 roku przy okazji oficjalnej wizyty państwowej z Luksemburga. 

Nadszedł czas na spojrzenie w stronę księżnej Margaret. Tym razem spojrzymy na biżuterię, która od lat jest znakiem rozpoznawczym duńskiej i greckiej rodziny królewskiej. Niepozorne bransoletki, które noszą najmłodsze członkinie duńskiej rodziny królewskiej kryją w sobie ciekawą historię wywodzącą się z Anglii i Szwecji.

Księżna Margaret urodzona w Anglii jako córka księcia i księżnej Connaught otrzymała swoją bransoletkę najprawdopodobniej w dzieciństwie od rodziców, jej siostra, Patricia, również otrzymała identyczną. Po ślubie ze szwedzkim następcą tronu i urodzeniu dzieci, księżna postanowiła podtrzymać tradycję i podarowała taką samą bransoletkę swojej jedynej córce, Ingrid, z okazji jej piątych urodzin. Margaret nie zaprzestała jednak nosić swoją, na pierwszym zdjęciu w poście możemy zobaczyć księżną z dziećmi, Ingrid i najmłodszym z rodzeństwa, Carlem Johanem. Matka i córka na lewych rękach maja identyczne bransoletki. Fotografia została wykonana na krótko przed śmiercią księżnej w 1920 roku. W chwili śmierci mamy księżniczka miała zaledwie 10 lat, nic więc dziwnego, że postanowiła podtrzymać tradycję i pamięć o swojej mamie. Po ślubie z przyszłym królem Danii i urodzeniu mu trójki dzieci, księżniczek Margaret (obecna królowa Danii Małgorzata II), Benedikte i Anne-Marie (królowa Grecji), Ingrid, na piąte urodziny, każdej z dziewczynek przekazywała taką samą złotą bransoletkę. Trzy siostry nadal noszą swoje bransoletki podtrzymując piękną tradycję.

Benedikte i Anne-Marie postanowiły podtrzymać tradycję przekazując złote bransoletki swoim córkom. Tak więc proste bransoletki można zobaczyć na lewych rękach Alexandry, Natalii, Alexii i Teodory. Jako, że królowa Margareth nie doczekała się córki, a tradycja nie tyczy się synowych, monarchini mogła przekazać złotą bransoletkę dopiero swojej wnuczce Isabelli w dniu jej piątych urodzin w 2012 roku. Następnie w styczniu ubiegłego roku swoją otrzymała księżniczka Josephine, a w tym roku najmłodsza z wnuczek, księżniczka Athena.

Wraz z tym postem rozpoczyna się seria postów poświęcona księżnej Margaret i jej potomkom.

Szwedzka Rodzina Królewska jest dobrze znana z historycznych klejnotów, jednak do ulubionych tiar królewskich fanów należy diadem, który znalazł się w posiadaniu rodziny królewskiej dopiero w drugiej połowie lat "80 ubiegłego wieku. Mowa tutaj o  the Modern Fringe Tiara, która obecnie kojarzy się przede wszystkim z księżniczką Madeleine.

Po raz pierwszy mogliśmy zobaczyć tę tiarę na głowie królowej Silvii, nieoficjalnie mówi się, że była ona prezentem od króla Karola Gustawa z okazji 10 rocznicy ślubu monarchów przypadającej w 1986 roku. Dwór królewski jednak nigdy tego nie potwierdził i nie skomentował skąd pochodzi tiara, stwierdzając jedynie, że "jest osobistą własnością, a nie jednym z klejnotów skarbca Bernadotte". W ostatnich latach to księżniczka Madeleine nosi tę tiarę, zarówno jako naszyjnik (bankiet przed ślubem księżniczki Victorii w 2010 roku) oraz tiarę. Księżniczka Victoria miała okazję raz założyć the Modern Fringe tiara, jako naszyjnik.

Tak jak nazwa wskazuje tiara jest bardzo nowoczesna, pionowe diamenty nie mają kształtu kolców ani stożków, co jest dość niespotykane i daje niespotykany efekt przypominający fleur-de-lys. Każdy pionowy diament wykończony jest dwoma okrągłymi diamentami po bokach i większym na środku. Nosząc ją jako tiarę montuje się specjalny stelaż, który unosi ją do góry, kilkakrotnie było go widać, kiedy tiarę nosiła królowa Silvia, z kolei księżniczka Madeleine zakryła go białymi kwiatkami w dniu swojego ślubu.

Wczoraj wieczorem dwór królewski zdradził tajemnice tiary księżnej Sofii! Piękną tiarę idealnie pasującą do księżnej możemy podziwiać od półtora roku, jak potwierdził dwór jest ona prezentem ślubnym dla księżnej. Jednak dopiero teraz zdradzono skąd tak naprawdę pochodzi.

Kungahuset

The Baden Fringe Tiara (czasami nazywana Sunray Tiara) jest związana z dwiema Victoriami. Jedną z nich znamy bardzo dobrze, bo mowa oczywiście o księżniczce Victorii, druga to królowa Szwecji o tym samym imieniu znana często jako Wiktoria Badeńska. Królowa otrzymała ją w prezencie od swoich rodziców, Wielkiego Księcia Badenii, Fryderyka I i Wielkiej Księżnej Louise, kiedy w 1881 roku poślubiła przyszłego króla Szwecji, Gustawa V. Diadem składa się z 47 diamentowych elementów układających się w romby. Dzięki królowej Victorii, która zadbała osobiście o to, aby tiara nigdy nie opuściła Szwecji możemy ją podziwiać do dzisiaj. Nosiło ją wiele królowych i następczyń tonu, od księżnej Margarethy Connaught, przez królową Louise, aż do królowej Silvii. Obecnie bardzo często nosi ją księżniczka Victoria. Tiara może być noszona także jako naszyjnik, co często robiła królowa Victoria.